پاسخنامه تشریحی نمونه سؤالات استاد بیوشیمی · بخش ۱

گزینه ۱، نادرست: پیریدوکسین پیش‌ساز PLP است. PLP به‌طور کووالانسی در جایگاه فعال آمینوترانسفراز قرار می‌گیرد و گروه آمین را موقتاً حمل می‌کند؛ پس این گزینه واقعاً برای ترانس‌آمیناسیون لازم است.

گزینه ۲، نادرست: α-کتواسید پذیرنده گروه آمین است؛ برای مثال α-کتوگلوتارات گروه آمین را می‌گیرد و به گلوتامات تبدیل می‌شود. بنابراین حذف آن واکنش را ناممکن می‌کند.

گزینه ۳، نادرست: آمینوترانسفراز آنزیمی است که جابه‌جایی گروه آمین میان اسیدآمینه و α-کتواسید را کاتالیز می‌کند؛ بنابراین جزء ضروری واکنش است.

گزینه ۱، نادرست: سوکسینات یکی از واسطه‌های TCA cycle است، اما مستقیماً در چرخه اوره تولید نمی‌شود و اتصال مستقیم دو چرخه را ایجاد نمی‌کند.

گزینه ۲، نادرست: سیترات در TCA cycle و انتقال acetyl-CoA نقش دارد، ولی محصول واکنش‌های چرخه اوره نیست.

گزینه ۴، نادرست: malate از آب‌گیری fumarate به‌دست می‌آید و واسطه بعدی رابط است؛ اما ترکیب مستقیم تولیدشده در چرخه اوره و پاسخ کلاسیک سؤال، fumarate است.

گزینه ۱، نادرست: حاملگی با رشد جنین، جفت و بافت‌های مادر همراه است؛ در نتیجه نگهداشت نیتروژن بیشتر از دفع و تعادل معمولاً مثبت است.

گزینه ۳، نادرست: مصرف بیشتر پروتئین به‌تنهایی وضعیت کلاسیک تعادل منفی نیست و در فرد سالم با افزایش اکسیداسیون و دفع اوره سازگار می‌شود.

گزینه ۴، نادرست: نوزاد در حال رشد پروتئین جدید می‌سازد و نیتروژن را در بدن نگه می‌دارد؛ بنابراین تعادل مثبت دارد.

گزینه ۲، نادرست: چرخه کامل اوره عمدتاً در کبد انجام می‌شود و مغز ظرفیت لازم برای تبدیل عمده آمونیاک به اوره را ندارد.

گزینه ۳، نادرست: glutamate در مسیر نقش واسطه دارد، اما افزودن آمونیاک به آن و تشکیل glutamine مرحله اصلی سم‌زدایی است؛ تجمع glutamate به‌تنهایی پاسخ نهایی نیست.

گزینه ۴، نادرست: asparagine از aspartate ساخته می‌شود و مسیر اصلی جمع‌آوری آمونیاک مغز به‌شمار نمی‌رود.

گزینه ۱، نادرست: ornithine transcarbamylase، carbamoyl phosphate را با ornithine ترکیب و citrulline می‌سازد؛ اوره را مستقیماً آزاد نمی‌کند.

گزینه ۲، نادرست: argininosuccinate lyase، argininosuccinate را به arginine و fumarate تبدیل می‌کند و هنوز اوره تشکیل نشده است.

گزینه ۳، نادرست: CPS I نخستین مرحله mitochondrial چرخه را انجام می‌دهد و carbamoyl phosphate می‌سازد، نه اوره.

گزینه ۱، نادرست: عنوان «argininosuccinase» معمولاً به argininosuccinate lyase اشاره دارد؛ کمبود آن argininosuccinic aciduria ایجاد می‌کند، نه citrullinemia کلاسیک.

گزینه ۳، نادرست: کمبود argininosuccinate lyase باعث تجمع argininosuccinate و بیماری argininosuccinic aciduria می‌شود.

گزینه ۴، نادرست: کمبود OTC با hyperammonemia و افزایش orotic acid همراه است و citrulline معمولاً پایین می‌ماند.

گزینه ۱، نادرست: ATP نشان‌دهنده انرژی بالاست و در برخی منابع اثر مهاری برای GDH گزارش می‌شود، اما درسنامه این سؤال مهارکننده آلوستریک مشخص را GTP معرفی کرده است.

گزینه ۲، نادرست: ADP فعال‌کننده GDH است؛ در کمبود انرژی، ADP تجزیه glutamate و آزادسازی اسکلت کربنی برای تولید انرژی را افزایش می‌دهد.

گزینه ۳، نادرست: AMP در متن منبع به‌عنوان تنظیم‌کننده مستقیم اصلی GDH معرفی نشده است و پاسخ استاندارد سؤال نیست.

گزینه ۱، نادرست: aspartate معمولاً گروه آمین خود را با AST به oxaloacetate منتقل می‌کند و مستقیماً سوبسترای اصلی دآمیناسیون اکسیداتیو سریع نیست.

گزینه ۲، نادرست: alanine با ALT به pyruvate تبدیل و گروه آمین آن ابتدا روی glutamate متمرکز می‌شود.

گزینه ۴، نادرست: glutamine عمدتاً توسط glutaminase دآمیداسیون می‌شود و glutamate می‌سازد؛ این فرایند با دآمیناسیون اکسیداتیو GDH متفاوت است.

گزینه ۱، نادرست: سرطان پیشرفته معمولاً با cachexia و تجزیه پروتئین همراه است و تعادل نیتروژن را منفی می‌کند.

گزینه ۲، نادرست: پس از جراحی، پاسخ استرس و افزایش هورمون‌های کاتابولیک موجب proteolysis و تعادل منفی می‌شود.

گزینه ۳، نادرست: سوءتغذیه پروتئینی باعث می‌شود دفع نیتروژن از دریافت آن بیشتر باشد؛ بنابراین وضعیت منفی است.

گزینه ۱، نادرست: K+ کوفاکتور اختصاصی CPS I نیست و نقشی به‌عنوان یون لازم برای مصرف ATP این آنزیم ندارد.

گزینه ۲، نادرست: Ca2+ در تنظیم بسیاری از فرایندهای سلولی نقش دارد، اما کوفاکتور مستقیم واکنش CPS I نیست.

گزینه ۳، نادرست: Na+ نیز برای واکنش carboxylation و فعال‌سازی ATP توسط CPS I موردنیاز نیست.

گزینه ۱، نادرست: thiamine یا B1 به شکل TPP در کمپلکس‌های dehydrogenase و transketolase مصرف می‌شود، نه در aminotransferase.

گزینه ۲، نادرست: riboflavin یا B2 پیش‌ساز FAD و FMN است و کوآنزیم مستقیم ترانس‌آمیناسیون نیست.

گزینه ۴، نادرست: niacin پیش‌ساز NAD+ و NADP+ است و در واکنش‌های اکسایش–کاهش نقش دارد، نه انتقال مستقیم گروه آمین.

گزینه ۱، نادرست: pyruvate با گرفتن گروه آمین از glutamate، alanine می‌سازد؛ بنابراین این جفت مربوط به biosynthesis آلانین است.

گزینه ۳، نادرست: glutamate و α-ketoglutarate به‌ترتیب donor و محصول متناظر یک جفت transamination هستند و به‌تنهایی aspartate تولید نمی‌کنند.

گزینه ۴، نادرست: aspartate و α-ketoglutarate در جهت معکوس AST، بدون وجود glutamate یا oxaloacetate، جفت سوبسترای مناسب برای ساخت aspartate نیستند.

گزینه ۱، نادرست: homocysteine واسطه مسیر methionine و transsulfuration است و پیش‌ساز مستقیم اصلی glycine در منبع نیست.

گزینه ۲، نادرست: methionine دهنده methyl و پیش‌ساز homocysteine است، اما مسیر مستقیم ساخت glycine از آن مطرح نیست.

گزینه ۴، نادرست: threonine در برخی مسیرهای فرعی می‌تواند به glycine کمک کند، اما مسیر مستقیم و مورد تأکید درسنامه در کنار choline، تبدیل serine به glycine است.

گزینه ۱، نادرست: glycine از serine و مسیرهای one-carbon ساخته می‌شود و محصول hydroxylation فنیل‌آلانین نیست.

گزینه ۲، نادرست: methionine یک اسیدآمینه ضروری sulfurدار است و از phenylalanine ساخته نمی‌شود.

گزینه ۴، نادرست: tryptophan اسیدآمینه aromatic ضروری دیگری است و مسیر biosynthesis انسانی از phenylalanine ندارد.

گزینه ۱، نادرست: proline پس از تبدیل به glutamate و α-ketoglutarate glucogenic است، اما مسیر عمده انتقال کربن عضله برای gluconeogenesis نیست.

گزینه ۲، نادرست: glutamine می‌تواند از راه glutamate و α-ketoglutarate وارد مسیر gluconeogenesis شود، ولی نقش آن بیشتر در حمل nitrogen و سوخت روده/کلیه برجسته است.

گزینه ۳، نادرست: glycine با تبدیل به serine و سپس pyruvate قابلیت glucogenic دارد، اما سهم کلاسیک و مستقیم alanine بیشتر است.