سؤال ۱۱
فصل ۱۶
Capillary Hydrostatic Pressure
فشار هیدروستاتیک مویرگی در کدامیک از موارد زیر کاهش مییابد؟
۱کاهش مقاومت شریانچهای
۲افزایش فشار وریدی
۳افزایش فشار انکوتیک پلاسما
۴کاهش فشار شریانیپاسخ صحیح
پاسخ نهایی: گزینه ۴ — کاهش فشار شریانی
بررسی علمی گزینهها
گزینه ۱، نادرست: کاهش مقاومت شریانچهای انتقال فشار شریانی به مویرگ را بیشتر و فشار مویرگی را بالا میبرد.
گزینه ۲، نادرست: افزایش فشار وریدی فشار را به عقب منتقل کرده و فشار مویرگی را افزایش میدهد.
گزینه ۳، نادرست: فشار انکوتیک پلاسما نیروی استارلینگ جذبکننده است و مستقیماً فشار هیدروستاتیک مویرگی را تعیین نمیکند.
گزینه ۴، پاسخ صحیح: صحیح؛ کاهش فشار شریانی، فشار هیدروستاتیک مویرگ را کاهش میدهد. ---
جمعبندی آموزشی سؤال
فشار مویرگی تابع فشار شریانی، فشار وریدی و نسبت مقاومت پیشمویرگی به پسمویرگی است. کاهش فشار شریانی نیروی ورودی به مویرگ را کم کرده و فشار هیدروستاتیک مویرگی را کاهش میدهد.
منبع: گایتون و هال، فصل 16، بخش «Capillary Hydrostatic Pressure»، صفحات ۵–۶ فایل فصل ۱۶؛ فشار هیدروستاتیک مویرگی.
وضعیت تطبیق: تعیین پاسخ از روی منبع؛ علامت فایل دوم با منبع منطبق است · شماره در مجموعه استاد: ۵
سطح اطمینان: بالا
سؤال ۱۲
فصل ۱۶
Formation of Lymph
مهمترین تفاوت ترکیب مایع میانبافتی با لنف مجرای توراسیک از لحاظ گردش خون در چیست؟
۱میزان چربی
۲وجود باکتری
۳سطح پروتئینپاسخ صحیح
۴میزان کربوهیدرات
پاسخ نهایی: گزینه ۳ — سطح پروتئین
یادداشت بازبینی: تأیید پاسخ ثبتشده در نمونه؛ علامت فایل دوم (گزینهٔ 1) با منبع منطبق نیست
بررسی علمی گزینهها
گزینه ۱، نادرست: چربی لنف توراسیک پس از غذای چرب افزایش مییابد، اما این تفاوت وابسته به وضعیت تغذیه است و ویژگی عمومی پایدار نیست.
گزینه ۲، نادرست: باکتری ممکن است وارد لنف شود، ولی در گرههای لنفاوی تقریباً حذف میشود و تفاوت معمول ترکیب محسوب نمیشود.
گزینه ۳، پاسخ صحیح: صحیح؛ غلظت پروتئین لنف توراسیک از مایع میانبافتی بیشترِ بافتها بالاتر است.
گزینه ۴، نادرست: کربوهیدرات تفاوت اصلی و شاخص میان این دو مایع نیست. ---
جمعبندی آموزشی سؤال
مایع میانبافتی بیشتر بافتها حدود ۲ گرم در دسیلیتر پروتئین دارد، اما لنف مجرای توراسیک بهعلت سهم زیاد لنف کبد و روده معمولاً ۳ تا ۵ گرم در دسیلیتر پروتئین دارد؛ بنابراین تفاوت پایدارتر، سطح پروتئین است.
منبع: گایتون و هال، فصل 16، بخش «Formation of Lymph»، صفحهٔ ۱۱ فایل فصل ۱۶؛ تشکیل لنف.
وضعیت تطبیق: تأیید پاسخ ثبتشده در نمونه؛ علامت فایل دوم (گزینهٔ 1) با منبع منطبق نیست · شماره در مجموعه استاد: ۳۵
سطح اطمینان: بالا
سؤال ۱۳
فصل ۱۶
Rate of Lymph Flow
در مورد سیستم لنفاوی کدام نادرست است؟
۱رهایش هیستامین از بافتها موجب افزایش جریان لنف میشود.
۲فشار مایع میانبافتی بالای +5 mmHg موجب افزایش سرعت جریان لنف میشود.پاسخ صحیح
۳افزایش پروتئین مایع میانبافتی موجب افزایش جریان لنف میشود.
۴افزایش فشار هیدروستاتیکی مویرگ، جریان لنف را افزایش میدهد.
پاسخ نهایی: گزینه ۲ — فشار مایع میانبافتی بالای +5 mmHg موجب افزایش سرعت جریان لنف میشود.
بررسی علمی گزینهها
گزینه ۱، نادرست: صحیح؛ هیستامین نفوذپذیری و فیلتراسیون مویرگی را افزایش میدهد و بهطور ثانویه جریان لنف را بالا میبرد.
گزینه ۲، پاسخ صحیح: نادرست؛ در فشارهای مثبت بالا، عروق لنفاوی فشرده میشوند و جریان به فلات میرسد یا افزایش بیشتری نمییابد.
گزینه ۳، نادرست: صحیح؛ افزایش پروتئین میانبافتی فشار اسمزی کلوئیدی و فیلتراسیون را بالا برده و جریان لنف را افزایش میدهد.
گزینه ۴، نادرست: صحیح؛ افزایش فشار هیدروستاتیک مویرگ، فیلتراسیون و در نتیجه جریان لنف را افزایش میدهد. --- # فصل 17: Local and Humoral Control of Tissue Blood Flow
جمعبندی آموزشی سؤال
با بالا رفتن فشار مایع میانبافتی از مقادیر منفی تا حدود صفر، جریان لنف زیاد میشود؛ اما در فشارهای مثبت بالاتر، فشردهشدن عروق لنفاوی مانع افزایش بیشتر میشود. بنابراین بیان افزایش جریان در فشار بالاتر از +۵ میلیمتر جیوه نادرست است.
منبع: گایتون و هال، فصل 16، بخش «Rate of Lymph Flow»، صفحات ۱۱–۱۲ فایل فصل ۱۶؛ عوامل مؤثر بر جریان لنف.
وضعیت تطبیق: تعیین پاسخ از روی منبع؛ علامت فایل دوم با منبع منطبق است · شماره در مجموعه استاد: ۴۹
سطح اطمینان: بالا
سؤال ۱۴
فصل ۱۷
Nitric Oxide Is a Vasodilator Released From Healthy Endothelial Cells
در مورد نیتریک اکسید (NO) کدام گزینه صحیح است؟
۱از طریق اتصال به گیرندههای سلولهای اندوتلیال اثر میکند.
۲از ترکیب اکسیژن و آرژینین در اندوتلیوم آرتریولها تولید میشود.پاسخ صحیح
۳ماده وازودیلاتور قوی است که باعث افزایش طولانیمدت جریان خون میشود.
۴از اندوتلیوم عروق آسیبدیده ترشح میشود و موجب اتساع رگ میشود.
پاسخ نهایی: گزینه ۲ — از ترکیب اکسیژن و آرژینین در اندوتلیوم آرتریولها تولید میشود.
بررسی علمی گزینهها
گزینه ۱، نادرست: غلط؛ NO به گیرندهٔ اندوتلیال متصل نمیشود، بلکه در عضلهٔ صاف عروقی گوانیلاتسیکلاز محلول را فعال میکند.
گزینه ۲، پاسخ صحیح: صحیح؛ NO از آرژینین و اکسیژن توسط eNOS ساخته میشود.
گزینه ۳، نادرست: غلط؛ NO وازودیلاتور قوی ولی بسیار کوتاهعمر است و عمدتاً اثر موضعی و کوتاهمدت دارد.
گزینه ۴، نادرست: غلط؛ اندوتلیوم سالم NO آزاد میکند؛ آسیب اندوتلیوم معمولاً تولید NO را کاهش میدهد. ---
جمعبندی آموزشی سؤال
آنزیم eNOS در سلولهای اندوتلیال، نیتریکاکسید را از آرژینین و اکسیژن میسازد. NO سپس به عضلهٔ صاف منتشر و گوانیلاتسیکلاز محلول را فعال میکند.
منبع: گایتون و هال، فصل 17، بخش «Nitric Oxide Is a Vasodilator Released From Healthy Endothelial Cells»، صفحهٔ ۶ فایل فصل ۱۷؛ شکل ۱۷–۶.
وضعیت تطبیق: تعیین پاسخ از روی منبع؛ علامت فایل دوم با منبع منطبق است · شماره در مجموعه استاد: ۲
سطح اطمینان: بالا
سؤال ۱۵
فصل ۱۷
Humoral Control of the Circulation — Histamine
در مورد تنظیم هومورال جریان خون کدام صحیح است؟
۱اپینفرین از طریق گیرندههای آلفا آدرنرژیک موجب اتساع عروق خونی عضلات میشود.
۲ترومبوکسان A2 یک ماده وازودیلاتور قوی است که از ماستسلها آزاد میشود.
۳هیستامین از بازوفیلها آزاد و باعث افزایش ادم بافتی و جریان خون موضعی میشود.پاسخ صحیح
۴پروستاگلاندینها نقش وازودیلاتوری دارند و جریان خون را افزایش میدهند.
پاسخ نهایی: گزینه ۳ — هیستامین از بازوفیلها آزاد و باعث افزایش ادم بافتی و جریان خون موضعی میشود.
بررسی علمی گزینهها
گزینه ۱، نادرست: غلط؛ اتساع عروق عضله با اپینفرین عمدتاً از گیرندهٔ بتا۲ است؛ گیرندهٔ آلفا انقباض ایجاد میکند.
گزینه ۲، نادرست: غلط؛ ترومبوکسان A₂ عمدتاً از پلاکتها آزاد و وازوکانستریکتور است، نه وازودیلاتور ماستسلها.
گزینه ۳، پاسخ صحیح: صحیح؛ بازوفیلها و ماستسلها هیستامین آزاد میکنند و هیستامین جریان موضعی و نشت مویرگی را افزایش میدهد.
گزینه ۴، نادرست: بیش از حد کلی است؛ همهٔ پروستانوئیدها وازودیلاتور نیستند و ترومبوکسان A₂ اثر انقباضی دارد. ---
جمعبندی آموزشی سؤال
هیستامین از ماستسلهای بافتی و بازوفیلهای خون آزاد میشود، آرتریولها را متسع و نفوذپذیری مویرگ را زیاد میکند؛ حاصل آن افزایش جریان موضعی و ادم است.
منبع: گایتون و هال، فصل 17، بخش «Humoral Control of the Circulation — Histamine»، صفحات ۱۰–۱۲ فایل فصل ۱۷؛ کنترل هومورال و هیستامین.
وضعیت تطبیق: تعیین پاسخ از روی منبع؛ علامت فایل دوم با منبع منطبق است · شماره در مجموعه استاد: ۳۴
سطح اطمینان: بالا
سؤال ۱۶
فصل ۱۷
Acute Control of Local Blood Flow
در تنظیم موضعی جریان خون، کدام گزینه صحیح است؟
۱افزایش غلظت O2 و کاهش CO2 و pH و یون K+ موجب افزایش انقباض اسفنکتر پیشمویرگی میشود.
۲افزایش غلظت O2 موجب کاهش انقباض اسفنکتر پیشمویرگی میشود.
۳افزایش غلظت CO2 و H+ و اسید لاکتیک و یون K+ و کاهش O2 موجب انبساط اسفنکتر پیشمویرگی میشود.پاسخ صحیح
۴افزایش غلظت CO2 و pH و اسید لاکتیک و کاهش O2 و یون K+ موجب انبساط اسفنکتر پیشمویرگی میشود.
پاسخ نهایی: گزینه ۳ — افزایش غلظت CO2 و H+ و اسید لاکتیک و یون K+ و کاهش O2 موجب انبساط اسفنکتر پیشمویرگی میشود.
بررسی علمی گزینهها
گزینه ۱، نادرست: غلط؛ اگرچه افزایش O₂ انقباض را تقویت میکند، «کاهش pH» به معنی افزایش H⁺ است و خود باعث اتساع میشود؛ ترکیب گزینه ناسازگار است.
گزینه ۲، نادرست: غلط؛ افزایش O₂ معمولاً انقباض اسفنکتر پیشمویرگی را تقویت میکند، نه کاهش آن.
گزینه ۳، پاسخ صحیح: صحیح؛ افزایش متابولیتهای وازودیلاتور و کاهش O₂ باعث اتساع میشود.
گزینه ۴، نادرست: غلط؛ افزایش pH و کاهش K⁺ برخلاف الگوی متابولیک وازودیلاتوری است. ---
جمعبندی آموزشی سؤال
کاهش اکسیژن و تجمع CO₂، H⁺، اسید لاکتیک و K⁺ نشانهٔ افزایش متابولیسم یا کاهش جریان است و موجب شلشدن آرتریولها و اسفنکترهای پیشمویرگی میشود.
منبع: گایتون و هال، فصل 17، بخش «Acute Control of Local Blood Flow»، صفحات ۲–۳ و ۱۲ فایل فصل ۱۷؛ متابولیتهای وازودیلاتور و نیاز اکسیژن.
وضعیت تطبیق: تعیین پاسخ از روی منبع؛ علامت فایل دوم با منبع منطبق است · شماره در مجموعه استاد: ۳۶
سطح اطمینان: بالا
سؤال ۱۷
فصل ۱۷
Autoregulation of Blood Flow During Changes in Arterial Pressure
خودتنظیمی جریان خون بافتی در پاسخ به افزایش فشار شریانی حاصل کدامیک از موارد زیر است؟
۱انتقال زیاد مواد مغذی به بافتهاپاسخ صحیح
۲کاهش مقاومت عروقی
۳کاهش متابولیسم بافتی
۴کاهش اولیه در کشش جدار عروقی
پاسخ نهایی: گزینه ۱ — انتقال زیاد مواد مغذی به بافتها
یادداشت بازبینی: پاسخ سبز نمونه (گزینهٔ ۲) و علامت فایل دوم (گزینهٔ ۴) هر دو با منبع ناسازگار بودند. ---
بررسی علمی گزینهها
گزینه ۱، پاسخ صحیح: صحیح؛ تحویل بیش از نیازِ اکسیژن و مواد غذایی، مکانیسم متابولیک انقباض جبرانی را فعال میکند.
گزینه ۲، نادرست: غلط؛ خودتنظیمی در این وضعیت با افزایش مقاومت عروقی همراه است، نه کاهش آن.
گزینه ۳، نادرست: غلط؛ کاهش متابولیسم شرط لازم پاسخ نیست؛ افزایش فشار بهتنهایی مکانیسمهای متابولیک و میوژنیک را فعال میکند.
گزینه ۴، نادرست: غلط؛ فشار بیشتر ابتدا کشش جدار را افزایش میدهد و پاسخ میوژنیک انقباضی ایجاد میکند.
جمعبندی آموزشی سؤال
افزایش ناگهانی فشار شریانی ابتدا جریان و تحویل اکسیژن و مواد غذایی را زیاد میکند و مواد وازودیلاتور را میشوید؛ سپس عروق منقبض و مقاومت بیشتر میشود تا جریان به نزدیک طبیعی بازگردد.
منبع: گایتون و هال، فصل 17، بخش «Autoregulation of Blood Flow During Changes in Arterial Pressure»، صفحات ۴–۵ فایل فصل ۱۷؛ خودتنظیمی متابولیک و میوژنیک.
وضعیت تطبیق: اصلاح پاسخ ثبتشده در نمونه (از گزینهٔ 2 به گزینهٔ 1)؛ علامت فایل دوم (گزینهٔ 4) با منبع منطبق نیست · شماره در مجموعه استاد: ۳۸
سطح اطمینان: بالا
سؤال ۱۸
فصل ۱۷
Blood Flow Regulation by Changes in Tissue Vascularity
کدامیک در رابطه با آنژیوژنز نادرست است؟
۱عروق کولترال نمونهای از این مکانیسم است.
۲اساس فعال شدن آنژیوژنز، تغییرات طولانیمدت نیاز بافت است.
۳آنژیوژنز مکانیسم بسیار کندی است که طی سالها به انجام میرسد.پاسخ صحیح
۴PDGF باعث فعال شدن مکانیسم آنژیوژنز میشود.
پاسخ نهایی: گزینه ۳ — آنژیوژنز مکانیسم بسیار کندی است که طی سالها به انجام میرسد.
بررسی علمی گزینهها
گزینه ۱، نادرست: صحیح؛ ایجاد و گسترش عروق کولترال نمونهای از رشد و بازسازی عروقی است.
گزینه ۲، نادرست: صحیح؛ تغییر پایدار نیاز متابولیک و هیپوکسی محرک تنظیم طولانیمدت عروق است.
گزینه ۳، پاسخ صحیح: نادرست و پاسخ سؤال؛ آنژیوژنز میتواند در روزها تا ماهها رخ دهد، نه الزاماً سالها.
گزینه ۴، نادرست: صحیح؛ PDGF از عوامل رشد عروقی مطرح در فرایند آنژیوژنز است. ---
جمعبندی آموزشی سؤال
آنژیوژنز در بافت جوان یا در حال رشد میتواند ظرف چند روز رخ دهد و در بافتهای بالغ طی هفتهها تا ماهها تکمیل شود؛ بنابراین «طی سالها» بودن آن نادرست است.
منبع: گایتون و هال، فصل 17، بخش «Blood Flow Regulation by Changes in Tissue Vascularity»، صفحات ۷–۹ فایل فصل ۱۷؛ تنظیم طولانیمدت و آنژیوژنز.
وضعیت تطبیق: تأیید پاسخ ثبتشده در نمونه؛ علامت فایل دوم با منبع منطبق است · شماره در مجموعه استاد: ۴۰
سطح اطمینان: بالا
سؤال ۱۹
فصل ۱۷
Variations in Blood Flow in Different Tissues and Organs
بیشترین میزان جریان خون به ازای گرم وزن بافت مربوط به کدام بافت است؟
۱مغز
۲غده آدرنال
۳کلیههاپاسخ صحیح
۴کبد
پاسخ نهایی: گزینه ۳ — کلیهها
بررسی علمی گزینهها
گزینه ۱، نادرست: مغز حدود ۵۰ میلیلیتر در دقیقه به ازای ۱۰۰ گرم دریافت میکند.
گزینه ۲، نادرست: غدهٔ آدرنال حدود ۳۰۰ میلیلیتر در دقیقه به ازای ۱۰۰ گرم دریافت میکند.
گزینه ۳، پاسخ صحیح: صحیح؛ کلیهها با حدود ۳۶۰ میلیلیتر در دقیقه به ازای ۱۰۰ گرم بیشترین مقدار میان گزینهها را دارند.
گزینه ۴، نادرست: کبد حدود ۹۵ میلیلیتر در دقیقه به ازای ۱۰۰ گرم دریافت میکند. --- # فصل 18: Nervous Regulation of the Circulation and Rapid Control of Arterial Pressure
جمعبندی آموزشی سؤال
طبق جدول ۱۷–۱، جریان خون به ازای ۱۰۰ گرم بافت برای کلیه حدود ۳۶۰ میلیلیتر در دقیقه است؛ این مقدار از غدهٔ آدرنال حدود ۳۰۰، مغز ۵۰ و کبد ۹۵ بیشتر است.
منبع: گایتون و هال، فصل 17، بخش «Variations in Blood Flow in Different Tissues and Organs»، صفحات ۱–۲ فایل فصل ۱۷؛ جدول ۱۷–۱.
وضعیت تطبیق: تأیید پاسخ ثبتشده در نمونه؛ علامت فایل دوم با منبع منطبق است · شماره در مجموعه استاد: ۵۰
سطح اطمینان: بالا
سؤال ۲۰
فصل ۱۸
Increased Atrial Pressure May Increase Heart Rate via the Bainbridge Reflex
کدامیک در مورد رفلکس بینبریج صحیح است؟
۱افزایش ضربان قلب ناشی از کشیدگی مستقیم دهلیزها
۲افزایش ضربان قلب ناشی از رفلکس عصبی و کشیدگی گره سینوسیپاسخ صحیح
۳هدف، کنترل ضربان قلب بهواسطه بازگشت وریدی است.
۴ضربان قلب را تا 15 درصد افزایش میدهد.
پاسخ نهایی: گزینه ۲ — افزایش ضربان قلب ناشی از رفلکس عصبی و کشیدگی گره سینوسی
یادداشت بازبینی: تعیین پاسخ از روی منبع؛ علامت فایل دوم (گزینهٔ 1) با منبع منطبق نیست
بررسی علمی گزینهها
گزینه ۱، نادرست: ناقص است؛ کشش مستقیم فقط بخش کوچکی از پاسخ افزایش ضربان را توضیح میدهد.
گزینه ۲، پاسخ صحیح: صحیح؛ افزایش ضربان حاصل ترکیب رفلکس عصبی و کشش مستقیم گره سینوسی است.
گزینه ۳، نادرست: بیان هدف کلی است و مکانیسم دقیق رفلکس را توضیح نمیدهد؛ گزینهٔ ۲ اختصاصیتر است.
گزینه ۴، نادرست: غلط؛ ۱۵٪ فقط سهم کشش مستقیم گره سینوسی است و کل پاسخ میتواند بسیار بیشتر باشد. ---
جمعبندی آموزشی سؤال
افزایش حجم خون و کشش دهلیز، هم مستقیماً گره سینوسی را میکشد و هم رفلکس عصبی بینبریج را فعال میکند. سهم مستقیم حدود ۱۵٪ و سهم عصبی حدود ۴۰ تا ۶۰٪ افزایش ضربان است.
منبع: گایتون و هال، فصل 18، بخش «Increased Atrial Pressure May Increase Heart Rate via the Bainbridge Reflex»، صفحات چاپی ۲۲۶–۲۲۷؛ رفلکس بینبریج.
وضعیت تطبیق: تعیین پاسخ از روی منبع؛ علامت فایل دوم (گزینهٔ 1) با منبع منطبق نیست · شماره در مجموعه استاد: ۸
سطح اطمینان: بالا