بافت‌شناسی جان‌کوئیرا

پاسخ: تثبیت با غیر فعال‌کردن آنزیم‌ها و پایدارسازی مولکول‌ها، شکل بافت را تا حد امکان حفظ می‌کند. ◦ «افزایش انتخابی رنگ‌پذیری هسته» نادرست است؛ رنگ‌پذیری هسته پیامد برخی مراحل بعدی است، نه هدف اصلی تثبیت. ◦ «حل‌کردن کامل چربی‌های غشایی» نادرست است؛ حل‌شدن چربی‌ها معمولاً یک اثر ناخواسته فرایند آماده‌سازی است. ◦ «افزایش ضخامت طبیعی بافت» نادرست است؛ تثبیت برای حفظ ابعاد است و ضخامت طبیعی را افزایش نمی‌دهد.

پاسخ: RNA به دلیل گروه‌های فسفات اسیدی با هماتوکسیلین رنگ می‌گیرد و بازوفیلی آبی–بنفش ایجاد می‌کند. ◦ «صورتی و اسیدوفیل» نادرست است؛ صورتی‌شدن بیشتر مربوط به پروتئین‌های سیتوپلاسمی متصل‌شونده به ائوزین است. ◦ «بی‌رنگ و شفاف» نادرست است؛ ساختارهای غنی از RNA در H&E بی‌رنگ باقی نمی‌مانند. ◦ «قهوه‌ای و متاکروماتیک» نادرست است؛ متاکرومازی ویژگی رنگ‌های خاصی مانند تولوئیدین بلو است.

پاسخ: PAS گروه‌های کربوهیدراتی را اکسید می‌کند و گلیکوژن، گلیکوپروتئین‌ها و غشای پایه را سرخابی نشان می‌دهد. ◦ «اسیدهای نوکلئیک و هیستون‌ها» نادرست است؛ اسیدهای نوکلئیک با روش‌هایی مانند فویلگن بهتر مشخص می‌شوند. ◦ «فسفولیپیدهای غشایی» نادرست است؛ فسفولیپیدها در آماده‌سازی پارافینی اغلب استخراج می‌شوند. ◦ «یون‌های کلسیم آزاد» نادرست است؛ برای کلسیم روش‌های هیستوشیمیایی دیگری استفاده می‌شود.

پاسخ: قدرت تفکیک حداقل فاصله‌ای است که دو نقطه هنوز جدا از یکدیگر دیده می‌شوند. ◦ «توان بزرگ‌نمایی تصویر بدون محدودیت» نادرست است؛ بزرگ‌نمایی بدون تفکیک بیشتر، جزئیات تازه‌ای ایجاد نمی‌کند. ◦ «شدت رنگ‌آمیزی ساختارهای اسیدی» نادرست است؛ شدت رنگ‌آمیزی تعریف قدرت تفکیک نیست. ◦ «عمق نفوذ نور در بلوک پارافین» نادرست است؛ بلوک پارافین پیش از مشاهده به مقاطع نازک بریده می‌شود.

پاسخ: سرهای آبدوست با محیط آبی تماس می‌گیرند و دم‌های آب‌گریز در مرکز دولایه از آب دور می‌شوند. ◦ «سرهای آب‌گریز به آب و دم‌ها به خارج می‌روند» نادرست است؛ جهت‌گیری سر و دم در این گزینه برعکس واقعیت است. ◦ «تمام مولکول‌ها پیوند کووالانسی شبکه‌ای می‌سازند» نادرست است؛ پایداری دولایه عمدتاً حاصل برهم‌کنش‌های غیرکووالانسی است. ◦ «کلسترول دو لایه را به یک لایه پروتئینی تبدیل می‌کند» نادرست است؛ کلسترول سیالیت را تنظیم می‌کند و دولایه را پروتئینی نمی‌کند.

پاسخ: زنجیره‌های قندی گلیکوپروتئین‌ها و گلیکولیپیدها به سمت خارج سلول قرار می‌گیرند و گلیکوکالیکس را می‌سازند. ◦ «سطح سیتوزولی» نادرست است؛ قندهای غشایی معمولاً به سمت سیتوزول جهت‌گیری ندارند. ◦ «هر دو سطح به مقدار برابر» نادرست است؛ توزیع قندها نامتقارن است و در دو سطح برابر نیست. ◦ «فقط سطح هسته‌ای» نادرست است؛ غشای هسته‌ای ساختاری جدا از گلیکوکالیکس سطح سلول است.

پاسخ: انتقال فعال با مصرف مستقیم یا غیرمستقیم انرژی، ماده را بر خلاف شیب الکتروشیمیایی جابه‌جا می‌کند. ◦ «انتشار ساده» نادرست است؛ انتشار ساده در جهت شیب انجام می‌شود. ◦ «انتشار تسهیل‌شده» نادرست است؛ انتشار تسهیل‌شده نیز از شیب موجود استفاده می‌کند. ◦ «اسمز» نادرست است؛ اسمز حرکت آب در پاسخ به اختلاف اسمزی است.

پاسخ: در این مسیر، لیگاند ابتدا به گیرنده اختصاصی متصل و سپس در حفره‌های پوشیده متمرکز می‌شود. ◦ «بلع ذرات بزرگ بدون انتخاب مولکولی» نادرست است؛ بلع ذرات بزرگ تعریف فاگوسیتوز است. ◦ «عبور مستقیم مواد از دولایه چربی» نادرست است؛ عبور مستقیم از دولایه اندوسیتوز محسوب نمی‌شود. ◦ «خروج وزیکول‌های ترشحی از سلول» نادرست است؛ خروج وزیکول از سلول اگزوسیتوز است.

پاسخ: پلی‌ریبوزوم‌های آزاد پروتئین‌های سیتوزولی و بسیاری از پروتئین‌های واردشونده به هسته، میتوکندری و پراکسی‌زوم را می‌سازند. ◦ «فضای خارج سلولی» نادرست است؛ پروتئین‌های ترشحی روی ریبوزوم‌های متصل به RER ساخته می‌شوند. ◦ «لومن شبکه آندوپلاسمی» نادرست است؛ ورود هم‌زمان به لومن ER مربوط به ریبوزوم‌های متصل است. ◦ «غشای لیزوزوم» نادرست است؛ پروتئین‌های غشایی لیزوزوم از مسیر RER–گلژی می‌گذرند.

پاسخ: ساخت پروتئین‌های ترشحی به RER گسترده و دستگاه گلژی فعال نیاز دارد. ◦ «شبکه آندوپلاسمی صاف بسیار اندک و بدون گلژی» نادرست است؛ این سلول‌ها معمولاً گلژی برجسته دارند و گزینه حذف گلژی نادرست است. ◦ «فقدان هسته و ریبوزوم» نادرست است؛ تولید فعال پروتئین بدون هسته و ریبوزوم ممکن نیست. ◦ «لیزوزوم‌های اولیه فراوان بدون RER» نادرست است؛ لیزوزوم فراوان جایگزین دستگاه سنتز پروتئین نمی‌شود.

پاسخ: SER در سنتز لیپیدها، متابولیسم استروئیدها، سم‌زدایی و ذخیره کلسیم نقش دارد. ◦ «سنتز پروتئین‌های ترشحی» نادرست است؛ سنتز پروتئین ترشحی در RER انجام می‌شود. ◦ «مونتاژ زیرواحدهای ریبوزومی» نادرست است؛ زیرواحدهای ریبوزومی در هسته‌چه ساخته می‌شوند. ◦ «تجزیه پروتئین‌های یوبیکوئیتینه» نادرست است؛ پروتئین‌های یوبیکوئیتینه عمدتاً در پروتئازوم تجزیه می‌شوند.

پاسخ: شبکه ترانس گلژی محل نهایی مرتب‌سازی و ارسال پروتئین‌ها و لیپیدها به غشا، وزیکول ترشحی یا لیزوزوم است. ◦ «دریافت وزیکول‌های تازه از RER» نادرست است؛ دریافت اولیه از RER عمدتاً در سطح سیس رخ می‌دهد. ◦ «ساخت کامل زنجیره پلی‌پپتیدی» نادرست است؛ ترجمه پلی‌پپتید روی ریبوزوم انجام می‌شود. ◦ «اکسیداسیون اسیدهای چرب بسیار بلند» نادرست است؛ اکسیداسیون اسیدهای چرب بسیار بلند وظیفه پراکسی‌زوم است.

پاسخ: پمپ پروتون لیزوزومی محیطی اسیدی ایجاد می‌کند که برای هیدرولازهای اسیدی مناسب است. ◦ «pH خنثی سیتوزول» نادرست است؛ فعالیت این آنزیم‌ها در pH خنثی کمتر است و این امر از سیتوزول محافظت می‌کند. ◦ «محیط قلیایی ماتریکس میتوکندری» نادرست است؛ ماتریکس میتوکندری محل فعالیت هیدرولازهای لیزوزومی نیست. ◦ «فضای خارج سلولی با کلسیم بالا» نادرست است؛ محیط خارج سلولی محل طبیعی فعالیت اصلی این آنزیم‌ها نیست.

پاسخ: غشای خارجی هسته با RER پیوسته است و می‌تواند ریبوزوم داشته باشد. ◦ «دستگاه گلژی نزدیک هسته» نادرست است؛ گلژی از طریق وزیکول‌ها ارتباط دارد و پیوستگی مستقیم غشایی ندارد. ◦ «لیزوزوم‌های اولیه سلول» نادرست است؛ لیزوزوم اندامکی جداگانه است. ◦ «پراکسی‌زوم‌های سیتوپلاسمی» نادرست است؛ پراکسی‌زوم با پوشش هسته پیوسته نیست.

پاسخ: مجتمع منفذ هسته‌ای انتقال انتخابی ماکرومولکول‌ها را میان هسته و سیتوپلاسم کنترل می‌کند. ◦ «هسته‌چه» نادرست است؛ هسته‌چه محل ساخت rRNA و مونتاژ زیرواحد ریبوزومی است. ◦ «سانترومر» نادرست است؛ سانترومر ناحیه اتصال کینتوکور در کروموزوم است. ◦ «نوکلئوزوم» نادرست است؛ نوکلئوزوم واحد بسته‌بندی کروماتین است.

پاسخ: اکتامر هیستونی شامل دو نسخه از H2A، H2B، H3 و H4 است که DNA به دور آن می‌پیچد. ◦ «یک مولکول H1 و RNA ریبوزومی» نادرست است؛ H1 هیستون رابط است و هسته اکتامر را تشکیل نمی‌دهد. ◦ «چهار پروتئین لامین و DNA خطی» نادرست است؛ لامین‌ها شبکه زیر غشای داخلی هسته را می‌سازند. ◦ «دو توبولین و یک قطعه DNA» نادرست است؛ توبولین جزء میکروتوبول است، نه نوکلئوزوم.

پاسخ: یوکروماتین کم‌تراکم‌تر است و دسترسی عوامل رونویسی به DNA در آن بیشتر است. ◦ «تراکم دائمی و خاموشی کامل ژن‌ها» نادرست است؛ کروماتین متراکم و خاموش بیشتر با هتروکروماتین تطابق دارد. ◦ «آغاز نکروز سلولی» نادرست است؛ یوکروماتین نشانه اختصاصی نکروز نیست. ◦ «فقدان منافذ هسته‌ای» نادرست است؛ وضعیت کروماتین وجود منفذ هسته‌ای را نفی نمی‌کند.

پاسخ: رونویسی و پردازش rRNA و مونتاژ اولیه زیرواحدهای ریبوزومی در هسته‌چه انجام می‌شود. ◦ «سنتز ATP و اکسیداسیون اسیدهای چرب» نادرست است؛ سنتز ATP در میتوکندری رخ می‌دهد. ◦ «تجزیه پروتئین‌های غشایی در لیزوزوم» نادرست است؛ تجزیه پروتئین‌های غشایی در لیزوزوم یا پروتئازوم انجام می‌شود. ◦ «بسته‌بندی هورمون‌های پپتیدی در گلژی» نادرست است؛ بسته‌بندی هورمون‌ها وظیفه گلژی است.

پاسخ: نقطه محدودکننده G1/S آسیب DNA، اندازه سلول و سیگنال‌های رشد را بررسی می‌کند. ◦ «اتصال کروموزوم‌ها به دو قطب دوک» نادرست است؛ اتصال کروموزوم‌ها در نقطه کنترل دوک طی متافاز بررسی می‌شود. ◦ «جدایی کامل کروماتیدهای خواهری» نادرست است؛ جدایی کروماتیدها در آنافاز رخ می‌دهد. ◦ «تشکیل جسم قطبی دوم» نادرست است؛ جسم قطبی مربوط به میوز اووسیت است.

پاسخ: در آپوپتوز سلول کوچک می‌شود، کروماتین متراکم و هسته و سیتوپلاسم به اجسام غشادار تقسیم می‌شوند. ◦ «تورم شدید سلول و التهاب گسترده» نادرست است؛ تورم و التهاب گسترده بیشتر با نکروز همراه است. ◦ «پارگی فوری غشا با نشت آنزیم‌ها» نادرست است؛ حفظ نسبی غشا تا مراحل پایانی از ویژگی‌های آپوپتوز است. ◦ «افزایش حجم هسته بدون قطعه‌قطعه‌شدن» نادرست است؛ هسته معمولاً متراکم و قطعه‌قطعه می‌شود.

پاسخ: رنگ سرخابی در واکنش PAS نشان‌دهنده گروه‌های کربوهیدراتی فراوان، از جمله موکوس گلیکوپروتئینی سلول جامی است. ◦ «رشته‌های اکتین خالص» نادرست است؛ اکتین با PAS به‌طور اختصاصی سرخابی نمی‌شود. ◦ «لیپید خنثی استخراج‌نشده» نادرست است؛ لیپید خنثی معمولاً در پردازش پارافینی حل می‌شود. ◦ «DNA متراکم هسته» نادرست است؛ DNA هسته با رنگ متقابل هسته‌ای مشخص می‌شود.

پاسخ: در میکروسکوپی فلورسانس، فلوروکروم پس از تحریک نور با طول موج مناسب، نور طول موج بلندتر ساطع می‌کند. ◦ «رسوب نقره پس از واپاشی رادیواکتیو» نادرست است؛ رسوب نقره الگوی دانه‌های سیاه اتورادیوگرافی می‌دهد. ◦ «دوشکستی کلاژن در نور قطبی» نادرست است؛ نور قطبی برای مواد دوشکست مناسب است. ◦ «رنگ‌آمیزی سلولی با ائوزین» نادرست است؛ ائوزین فلورسانس درخشان اختصاصی ایجاد نمی‌کند.

پاسخ: آرایش منظم کلاژن موجب دوشکستی و ایجاد رنگ‌ها و روشنایی مشخص در میکروسکوپ پلاریزان می‌شود. ◦ «وجود RNA فراوان در پلی‌ریبوزوم‌ها» نادرست است؛ RNA بازوفیلی ایجاد می‌کند نه دوشکستی. ◦ «تجمع هیدرولازهای اسیدی در لیزوزوم» نادرست است؛ هیدرولازهای اسیدی در لیزوزوم‌اند. ◦ «وجود قطرات چربی خنثی در سیتوپلاسم» نادرست است؛ چربی خنثی علت اصلی این الگوی رشته‌ای نیست.

پاسخ: تابش رادیواکتیو امولسیون حساس را فعال و پس از ظهور، دانه‌های نقره سیاه در نزدیکی محل مولکول نشاندار ایجاد می‌کند. ◦ «محل تجمع هماتوکسیلین در هسته» نادرست است؛ هماتوکسیلین رنگ آبی–بنفش می‌دهد. ◦ «سطح ترانس دستگاه گلژی» نادرست است؛ گلژی با دانه‌های نقره اتورادیوگرافی تعریف نمی‌شود. ◦ «رسوب کلسیم در ماتریکس» نادرست است؛ کلسیم با روش‌های دیگری آشکار می‌شود.

پاسخ: سر فسفولیپیدی قطبی و آبدوست است و با آب در دو سوی غشا تماس دارد. ◦ «غیرقطبی و در مرکز دولایه است» نادرست است؛ دم‌های اسید چرب غیرقطبی در مرکز دولایه‌اند. ◦ «از توالی اسیدآمینه ساخته شده است» نادرست است؛ فسفولیپید از گلیسرول، اسید چرب و گروه قطبی ساخته می‌شود. ◦ «فقط در سطح سیتوزولی قرار می‌گیرد» نادرست است؛ سرهای قطبی در هر دو سطح دولایه دیده می‌شوند.

پاسخ: حفره‌ها و وزیکول‌های پوشیده دارای شبکه کلاترین هستند و لیگاندهای متصل به گیرنده را به‌طور انتخابی وارد سلول می‌کنند. ◦ «انتشار ساده اکسیژن از دولایه چربی» نادرست است؛ انتشار ساده ساختار پوشیده ایجاد نمی‌کند. ◦ «اگزوسیتوز تنظیم‌شونده وزیکول ترشحی» نادرست است؛ اگزوسیتوز با این فرورفتگی پوشیده مشخص نمی‌شود. ◦ «عبور یون از کانال اختصاصی غشایی» نادرست است؛ کانال یونی مسیر وزیکولی و پوشش کلاترین ندارد.

پاسخ: پلی‌ریبوزوم آزاد، پروتئین‌های سیتوزولی و بسیاری از پروتئین‌های مقصد هسته، میتوکندری و پراکسی‌زوم را می‌سازد. ◦ «هورمون پپتیدی ترشحی» نادرست است؛ هورمون ترشحی روی RER ساخته می‌شود. ◦ «هیدرولاز لیزوزومی واردشونده به RER» نادرست است؛ هیدرولاز لیزوزومی وارد RER و گلژی می‌شود. ◦ «پروتئین چندگذر غشای پلاسمایی» نادرست است؛ پروتئین غشایی نیز معمولاً به RER هدایت می‌شود.

پاسخ: سیسترن‌های موازی پوشیده از ریبوزوم، RER هستند و پروتئین‌های مسیر ترشحی را می‌سازند. ◦ «اکسیداسیون اسیدهای چرب بسیار بلند» نادرست است؛ اکسیداسیون اسید چرب بسیار بلند در پراکسی‌زوم است. ◦ «تجزیه پروتئین یوبیکوئیتینه» نادرست است؛ پروتئازوم پروتئین یوبیکوئیتینه را تجزیه می‌کند. ◦ «رونویسی DNA به rRNA» نادرست است؛ رونویسی rRNA در هسته‌چه رخ می‌دهد.

پاسخ: گلژی در بسیاری از سلول‌ها به‌صورت شبکه‌ای جوکستاهسته‌ای دیده می‌شود و فرآورده‌های ER را اصلاح و مرتب می‌کند. ◦ «پراکسی‌زوم» نادرست است؛ پراکسی‌زوم‌ها نقاط کوچک پراکنده‌اند. ◦ «هسته‌چه» نادرست است؛ هسته‌چه داخل هسته است. ◦ «سانتریول» نادرست است؛ سانتریول ساختار کوچک میکروتوبولی نزدیک هسته است.

پاسخ: لیزوزوم‌های ثانویه به علت مواد در مراحل مختلف هضم، محتوای الکترون‌دانس و ناهمگون دارند. ◦ «ریبوزوم آزاد» نادرست است؛ ریبوزوم بسیار کوچک و بدون غشا است. ◦ «وزیکول انتقالی گلژی» نادرست است؛ وزیکول انتقالی معمولاً کوچک و یکنواخت‌تر است. ◦ «میکروتوبول منفرد» نادرست است؛ میکروتوبول مقطع لوله‌ای باریک دارد.

پاسخ: میتوکندری‌ها در سلول زنده شبکه‌ای پویا و رشته‌ای تشکیل می‌دهند و با رنگ‌های اختصاصی قابل مشاهده‌اند. ◦ «لیزوزوم‌های ثانویه پراکنده» نادرست است؛ لیزوزوم‌ها بیشتر نقاط کوچک هستند. ◦ «سیسترن‌های تشکیل‌دهنده هسته‌چه» نادرست است؛ هسته‌چه داخل هسته قرار دارد. ◦ «شبکه فیلامان‌های میانی کراتین» نادرست است؛ کراتین می‌تواند شبکه دهد ولی رنگ‌آمیزی اختصاصی این تصویر برای میتوکندری است.

پاسخ: پراکسی‌زوم حاوی اکسیدازها و کاتالاز است و در اکسیداسیون و خنثی‌کردن پراکسید هیدروژن نقش دارد. ◦ «ساخت زیرواحد ریبوزومی» نادرست است؛ زیرواحد ریبوزومی در هسته‌چه ساخته می‌شود. ◦ «بسته‌بندی هورمون پپتیدی» نادرست است؛ بسته‌بندی هورمون در گلژی است. ◦ «جداسازی کروموزوم‌ها» نادرست است؛ کروموزوم‌ها با دوک جدا می‌شوند.

پاسخ: سانتریول از ۹ تریپلت میکروتوبولی پیرامونی ساخته شده و میکروتوبول مرکزی ندارد. ◦ «نه جفت میکروتوبول همراه دو میکروتوبول مرکزی» نادرست است؛ آرایش ۹+۲ برای آکسونم مژک است. ◦ «سیزده پروتوفیلامان منفرد بدون آرایش حلقوی» نادرست است؛ هر میکروتوبول ۱۳ پروتوفیلامان دارد ولی سانتریول از ۹ تریپلت سازمان می‌یابد. ◦ «هشت فیلامان میانی پیرامون اکتین» نادرست است؛ فیلامان میانی و اکتین سازنده سانتریول نیستند.

پاسخ: هسته‌چه ساختاری بدون غشا و محل بیوژنز ریبوزوم است و در سلول‌های فعال برجسته دیده می‌شود. ◦ «سانترومر» نادرست است؛ سانترومر در کروموزوم متراکم مشخص می‌شود. ◦ «لیزوزوم» نادرست است؛ لیزوزوم در سیتوپلاسم است. ◦ «پراکسی‌زوم» نادرست است؛ پراکسی‌زوم نیز اندامک سیتوپلاسمی است.

پاسخ: کروماتین متراکم کنار پوشش هسته معمولاً هتروکروماتین است و فعالیت رونویسی کمتری دارد. ◦ «یوکروماتین فعال» نادرست است؛ یوکروماتین روشن‌تر و پراکنده‌تر است. ◦ «DNA میتوکندریایی» نادرست است؛ DNA میتوکندری داخل میتوکندری قرار دارد. ◦ «کروماتین متافازی آزاد در سیتوزول» نادرست است؛ کروموزوم متافازی پس از تجزیه پوشش هسته دیده می‌شود و این هسته بین‌مرحله‌ای است.

پاسخ: نمای شکست انجمادی، منافذ متعدد پوشش هسته را نشان می‌دهد که حمل انتخابی هسته‌ای را انجام می‌دهند. ◦ «ریبوزوم متصل به RER» نادرست است؛ ریبوزوم روی سطح خارجی ممکن است باشد اما دهانه حلقوی پوشش نیست. ◦ «کینتوکور» نادرست است؛ کینتوکور روی سانترومر قرار دارد. ◦ «جسم باقی‌مانده لیزوزومی» نادرست است؛ جسم باقی‌مانده در سیتوپلاسم است.

پاسخ: هسته نوکلئوزوم یک اکتامر هیستونی با دو نسخه از هر چهار هیستون مرکزی است. ◦ «چهار نسخه از H1 و دو مولکول توبولین» نادرست است؛ H1 هیستون رابط است و جزء اکتامر مرکزی نیست. ◦ «لامین A و C همراه با اکتین» نادرست است؛ لامین و اکتین سازنده هسته نوکلئوزوم نیستند. ◦ «RNA ریبوزومی و پروتئین‌های گلژی» نادرست است؛ rRNA و پروتئین گلژی این ساختار را نمی‌سازند.

پاسخ: جزء دانه‌ای هسته‌چه حاوی ذرات پیش‌ریبوزومی است که مراحل پایانی مونتاژ زیرواحدها را طی می‌کنند. ◦ «کروموزوم‌های متافازی» نادرست است؛ کروموزوم متافازی در هسته‌چه نیست. ◦ «وزیکول‌های پوشیده کلاترین» نادرست است؛ کلاترین در مسیر وزیکولی سیتوپلاسم است. ◦ «میکروتوبول‌های کینتوکوری» نادرست است؛ میکروتوبول کینتوکوری در دوک میتوزی قرار دارد.

پاسخ: در متافاز کروموزوم متراکم از دو کینتوکور به قطب‌های مخالف متصل و تحت کشش قرار دارد. ◦ «قرارگرفتن درون پوشش هسته‌ای کاملاً سالم» نادرست است؛ پوشش هسته تا متافاز تجزیه شده است. ◦ «بازشدن کروماتین و تشکیل دوباره هسته‌چه» نادرست است؛ بازشدن کروماتین و تشکیل هسته‌چه در تلوفاز است. ◦ «جفت‌شدن با کروموزوم همولوگ در سیناپس» نادرست است؛ جفت‌شدن همولوگ‌ها مربوط به میوز I است.

پاسخ: در آپوپتوز سلول به قطعات غشادار حاوی سیتوپلاسم و کروماتین تبدیل می‌شود که توسط فاگوسیت‌ها برداشت می‌شوند. ◦ «اتوفاگوزوم» نادرست است؛ اتوفاگوزوم وزیکول دوغشایی برای بازیافت است. ◦ «اندوزوم اولیه» نادرست است؛ اندوزوم از اندوسیتوز منشأ می‌گیرد. ◦ «هسته‌چه فعال» نادرست است؛ هسته‌چه ساختار داخل هسته سلول زنده است.

پاسخ: «سلول‌های فشرده با ماده بین‌سلولی اندک» درست است؛ سلول‌های اپی‌تلیال به‌طور فشرده کنار هم قرار می‌گیرند و ECM میان آن‌ها بسیار کم است. ◦ «رشته‌های فراوان با سلول‌های پراکنده» نادرست است؛ این الگو مشخصه بافت همبند است. ◦ «ماتریکس معدنی با لاکوناهای متعدد» نادرست است؛ این توصیف بیشتر با بافت استخوانی سازگار است. ◦ «سلول‌های کشیده با قابلیت انقباض» نادرست است؛ این ویژگی اصلی بافت عضلانی است.

پاسخ: «پوشاندن، جذب و ترشح» درست است؛ اپی‌تلیوم سطح را می‌پوشاند و بسته به محل در جذب و ترشح نیز تخصص می‌یابد. ◦ «ساخت رشته‌های رتیکولر» نادرست است؛ رشته رتیکولر عمدتاً محصول سلول‌های بافت همبند است. ◦ «هدایت سریع پیام عصبی» نادرست است؛ هدایت عصبی کار اصلی بافت عصبی است. ◦ «ذخیره اصلی کلسیم بدن» نادرست است؛ ذخیره کلسیم کار اختصاصی بافت استخوانی است.

پاسخ: «انتشار از مویرگ‌های بافت همبند زیرین» درست است؛ اپی‌تلیوم معمولاً بدون رگ است و مواد از مویرگ‌های بافت همبند از غشای پایه منتشر می‌شوند. ◦ «ورود مستقیم مویرگ‌ها میان سلول‌های پوششی» نادرست است؛ مویرگ‌ها به‌طور معمول وارد خود اپی‌تلیوم نمی‌شوند. ◦ «ترشح مواد غذایی از سطح آزاد اپی‌تلیوم» نادرست است؛ سطح آزاد منبع عمومی تغذیه اپی‌تلیوم نیست. ◦ «انتقال از طریق آکسون‌های حسی مجاور» نادرست است؛ آکسون‌ها پیام عصبی می‌برند و نقش تغذیه‌ای مستقیم ندارند.

پاسخ: «غشای پایه و بافت همبند» درست است؛ قطب قاعده‌ای رو به غشای پایه و بافت همبند زیرین قرار دارد. ◦ «فضای آزاد یا لومن عضو» نادرست است؛ سطح رو به لومن قطب رأسی است. ◦ «مژک‌های سلول مجاور» نادرست است؛ مژک‌ها در قطب رأسی قرار می‌گیرند. ◦ «مرکز هسته سلول» نادرست است؛ هسته معیار تعریف قطب قاعده‌ای نیست.

پاسخ: «بافت همبند زیر اپی‌تلیوم مخاطی» درست است؛ در دستگاه‌های گوارشی، تنفسی و ادراری بافت همبند زیر اپی‌تلیوم لامینا پروپریا نام دارد. ◦ «لایه کراتینی سطح پوست» نادرست است؛ لایه کراتینی بخشی از اپیدرم است. ◦ «بخش رأسی سلول‌های ستونی» نادرست است؛ قطب رأسی جزء خود سلول پوششی است. ◦ «شبکه پروتئینی داخل غشای پایه» نادرست است؛ شبکه پروتئینی غشای پایه لامینا پروپریا نیست.

پاسخ: «افزایش سطح تماس و استحکام اتصال» درست است؛ فرورفتگی و برجستگی‌های دو بافت سطح تماس را بیشتر و اتصال را مقاوم‌تر می‌کنند. ◦ «کاهش کامل انتشار مواد غذایی» نادرست است؛ افزایش تماس انتشار را تسهیل می‌کند نه اینکه آن را متوقف سازد. ◦ «ایجاد مجرای ترشحی غدد» نادرست است؛ پاپیلاها مجرای غده نیستند. ◦ «تبدیل اپی‌تلیوم ساده به کاذب» نادرست است؛ نوع لایه‌بندی اپی‌تلیوم را تغییر نمی‌دهند.

پاسخ: «کلاژن نوع چهار» درست است؛ کلاژن IV شبکه ورقه‌ای لامینای قاعده‌ای را می‌سازد. ◦ «کلاژن نوع یک» نادرست است؛ کلاژن I عمدتاً رشته‌های ضخیم بافت همبند را می‌سازد. ◦ «کلاژن نوع سه» نادرست است؛ کلاژن III جزء مهم لامینای رتیکولر است. ◦ «کلاژن نوع هفت» نادرست است؛ کلاژن VII فیبریل‌های لنگری میان دو لایه را تشکیل می‌دهد.

پاسخ: «لامینین» درست است؛ لامینین به اینتگرین‌های غشای قاعده‌ای متصل و شبکه را به سلول پیوند می‌دهد. ◦ «الاستین» نادرست است؛ الاستین جزء اصلی لامینای قاعده‌ای نیست. ◦ «فیبرونکتین پلاسمایی» نادرست است؛ فیبرونکتین پلاسمایی اتصال اختصاصی مطرح‌شده را ایجاد نمی‌کند. ◦ «کلاژن نوع سه» نادرست است؛ کلاژن III بیشتر در لامینای رتیکولر قرار دارد.

پاسخ: «کلاژن نوع سه» درست است؛ کلاژن III شبکه رتیکولر زیر لامینای قاعده‌ای را تشکیل می‌دهد. ◦ «کلاژن نوع چهار» نادرست است؛ کلاژن IV مربوط به لامینای قاعده‌ای است. ◦ «کلاژن نوع دو» نادرست است؛ کلاژن II بیشتر در غضروف دیده می‌شود. ◦ «کلاژن نوع ده» نادرست است؛ کلاژن X با غضروف هیپرتروفیک ارتباط دارد.

پاسخ: «پیوند دو لایه غشای پایه» درست است؛ کلاژن VII دو بخش غشای پایه را به یکدیگر مهار می‌کند. ◦ «تشکیل محور میکروتوبولی مژک» نادرست است؛ محور مژک از میکروتوبول ساخته شده است. ◦ «ساخت کانال ارتباطی سلولی» نادرست است؛ کانال ارتباطی از کانکسون تشکیل می‌شود. ◦ «اتصال اکتین در کمربند چسبنده» نادرست است؛ اتصال اکتین در زونولا آدهرنس با کادهرین و کاتنین انجام می‌شود.

پاسخ: «فیلتراسیون و داربست بازسازی» درست است؛ غشای پایه فیلتر نیمه‌تراوا و داربست مهاجرت و ترمیم اپی‌تلیوم است. ◦ «تولید مستقیم ATP سلولی» نادرست است؛ ATP در میتوکندری ساخته می‌شود. ◦ «ساخت وزیکول‌های ترشحی» نادرست است؛ وزیکول‌های ترشحی در سامانه گلژی شکل می‌گیرند. ◦ «ایجاد پتانسیل عمل عصبی» نادرست است؛ پتانسیل عمل ویژگی غشای سلول‌های تحریک‌پذیر است.

پاسخ: «بستن مسیر پاراسلولار» درست است؛ اتصال محکم مسیر عبور بین سلول‌ها را محدود می‌کند. ◦ «اتصال کراتین به سلول مجاور» نادرست است؛ اتصال کراتین به سلول مجاور کار دسموزوم است. ◦ «انتقال یون میان دو سلول» نادرست است؛ انتقال یون بین سلول‌ها از شکاف ارتباطی انجام می‌شود. ◦ «اتصال سلول به لامینین» نادرست است؛ اتصال سلول به لامینین کار همی‌دسموزوم است.

پاسخ: «رشته‌های اکتین» درست است؛ کادهرین‌ها از طریق کاتنین‌ها به اکتین متصل می‌شوند. ◦ «رشته‌های کراتین» نادرست است؛ کراتین عمدتاً به دسموزوم و همی‌دسموزوم متصل است. ◦ «دوبلت‌های میکروتوبولی» نادرست است؛ دوبلت میکروتوبولی جزء مژک است. ◦ «شبکه کلاژن چهار» نادرست است؛ کلاژن IV خارج سلول قرار دارد.

پاسخ: «مقاومت در برابر کشش مکانیکی» درست است؛ دسموزوم با اتصال به کراتین استحکام کششی اپی‌تلیوم را زیاد می‌کند. ◦ «کنترل انتخابی عبور پاراسلولار» نادرست است؛ کنترل مسیر پاراسلولار کار اتصال محکم است. ◦ «ترشح پروتئین به لومن» نادرست است؛ ترشح پروتئین به دستگاه ترشحی وابسته است. ◦ «انتقال فعال سدیم» نادرست است؛ انتقال فعال سدیم به پمپ‌های غشایی وابسته است.

پاسخ: «لامینای قاعده‌ای» درست است؛ اینتگرین‌های همی‌دسموزوم به لامینین غشای پایه متصل می‌شوند. ◦ «سلول پوششی مجاور» نادرست است؛ اتصال سلول به سلول توسط دسموزوم یا آدهرنس انجام می‌شود. ◦ «محور مرکزی مژک» نادرست است؛ محور مژک ارتباطی با همی‌دسموزوم ندارد. ◦ «غشای هسته» نادرست است؛ همی‌دسموزوم در سطح قاعده‌ای غشای سلول است.

پاسخ: «شش زیرواحد» درست است؛ شش کانکسین یک کانکسون شش‌تایی می‌سازند. ◦ «دو زیرواحد» نادرست است؛ دو کانکسون روبه‌روی هم کانال کامل را می‌سازند، نه دو کانکسین. ◦ «چهار زیرواحد» نادرست است؛ چهار زیرواحد ساختار کانکسون نیست. ◦ «نه زیرواحد» نادرست است؛ عدد نه مربوط به الگوی میکروتوبولی مژک است.

پاسخ: «رشته‌های اکتین» درست است؛ دسته‌های F-actin محور میکروویلی را می‌سازند. ◦ «میکروتوبول‌های دوبل» نادرست است؛ میکروتوبول‌های دوبل محور مژک را می‌سازند. ◦ «رشته‌های کلاژن» نادرست است؛ کلاژن خارج سلولی است. ◦ «فیلامان‌های میوزین ضخیم» نادرست است؛ میوزین ضخیم ساختمان اصلی میکروویلی نیست.

پاسخ: «میکروویلی بلند» درست است؛ استریوسیلیا در واقع میکروویلی بلند با هسته اکتینی است. ◦ «مژک متحرک» نادرست است؛ مژک متحرک هسته میکروتوبولی دارد. ◦ «تاژک اسپرم» نادرست است؛ تاژک از نظر محور به مژک شبیه است. ◦ «چین قاعده‌ای غشا» نادرست است؛ چین قاعده‌ای فرورفتگی غشا است نه زائده رأسی.

پاسخ: «داینئین آکسونمی» درست است؛ داینئین با لغزش محدود دوبلت‌ها خم‌شدن مژک را ایجاد می‌کند. ◦ «لامینین قاعده‌ای» نادرست است؛ لامینین جزء غشای پایه است. ◦ «کادهرین جانبی» نادرست است؛ کادهرین در اتصالات چسبنده عمل می‌کند. ◦ «ویمنتین سیتوپلاسمی» نادرست است؛ ویمنتین محور مژک را نمی‌سازد.

پاسخ: «سنگفرشی ساده» درست است؛ یک لایه سلول مسطح اپی‌تلیوم سنگفرشی ساده است. ◦ «مکعبی مطبق» نادرست است؛ مکعبی مطبق چند لایه دارد. ◦ «ستونی کاذب» نادرست است؛ ستونی کاذب سلول‌های بلند با هسته‌های ناهم‌سطح دارد. ◦ «انتقالی چندلایه» نادرست است؛ انتقالی نوعی اپی‌تلیوم مطبق ادراری است.

پاسخ: «مویرگ بافت همبند؛ اپی‌تلیوم بی‌رگ است» درست است؛ لوله مشخص‌شده یک مویرگ در بافت همبند زیرین است و مواد از آن به اپی‌تلیوم منتشر می‌شوند. ◦ «غده جامی؛ اپی‌تلیوم پررگ است» نادرست است؛ سلول جامی تک‌سلولی و داخل اپی‌تلیوم است، نه لوله خونی. ◦ «آسینوس سروزی؛ اپی‌تلیوم بدون غشای پایه است» نادرست است؛ آسینوس سروزی چنین شکل و جایگاهی ندارد. ◦ «کانال شکاف‌دار؛ خون در میان سلول‌ها جریان دارد» نادرست است؛ اتصال شکاف‌دار در مقیاس میکروسکوپی میان دو سلول است.

پاسخ: «غشای پایه» درست است؛ غشای پایه در این رنگ‌آمیزی به‌صورت خط واضح پیرامون اپی‌تلیوم توبول دیده می‌شود. ◦ «حاشیه مسواکی» نادرست است؛ حاشیه مسواکی در سطح لومنی است. ◦ «زونولا آدهرنس» نادرست است؛ زونولا آدهرنس در میکروسکوپ نوری چنین خط پیرامونی نمی‌سازد. ◦ «لامینای پروپریا» نادرست است؛ لامینای پروپریا یک بافت همبند گسترده است نه خط باریک.

پاسخ: «همی‌دسموزوم» درست است؛ همی‌دسموزوم سلول قاعده‌ای را به لامینای قاعده‌ای مهار می‌کند. ◦ «دسموزوم» نادرست است؛ دسموزوم دو سلول مجاور را در سطح جانبی وصل می‌کند. ◦ «اتصال شکاف‌دار» نادرست است؛ اتصال شکاف‌دار کانال ارتباطی است. ◦ «زونولا اکلودنس» نادرست است؛ زونولا اکلودنس نزدیک قطب رأسی قرار دارد.

پاسخ: «ممانعت از عبور پاراسلولار» درست است؛ این ناحیه اتصال محکم است و فضای میان سلول‌ها را آب‌بندی می‌کند. ◦ «اتصال کراتین به لامینین» نادرست است؛ اتصال کراتین به لامینین کار همی‌دسموزوم است. ◦ «انتقال cAMP میان سلول‌ها» نادرست است؛ انتقال cAMP کار اتصال شکاف‌دار است. ◦ «راندن ترشح از آسینوس» نادرست است؛ راندن ترشح کار میواپی‌تلیوم است.

پاسخ: «فیلامان‌های میانی کراتینی» درست است؛ ساختار مشخص‌شده دسموزوم است و به کراتین متصل می‌شود. ◦ «رشته‌های اکتین هسته میکروویلی» نادرست است؛ اکتین بیشتر به زونولا آدهرنس و میکروویلی مربوط است. ◦ «میکروتوبول‌های آکسونم» نادرست است؛ میکروتوبول‌ها در مژک‌اند. ◦ «رشته‌های کلاژن رتیکولر» نادرست است؛ کلاژن رتیکولر خارج سلولی است.

پاسخ: «اتصال شکاف‌دار و کانکسون‌ها» درست است؛ پچ متراکم ذرات نمای فریزـفرکچر اتصال شکاف‌دار و کانکسون‌هاست. ◦ «همی‌دسموزوم و اینتگرین‌ها» نادرست است؛ همی‌دسموزوم در سطح قاعده‌ای و به‌شکل پلاک است. ◦ «حاشیه مسواکی و اکتین» نادرست است؛ حاشیه مسواکی زوائد طولی دارد. ◦ «غشای پایه و کلاژن چهار» نادرست است؛ کلاژن IV خارج غشا قرار دارد.

پاسخ: «دسته‌های اکتین» درست است؛ تصویر میکروویلی را نشان می‌دهد که هسته آن از F-actin ساخته شده است. ◦ «دوبلت‌های میکروتوبولی» نادرست است؛ دوبلت میکروتوبولی متعلق به مژک است. ◦ «کلاژن نوع چهار» نادرست است؛ کلاژن IV در غشای پایه قرار دارد. ◦ «فیلامان‌های دسمین» نادرست است؛ دسمین فیلامان میانی عضله است.

پاسخ: «استریوسیلیای اکتینی» درست است؛ زائده‌های بلند نامنظم استریوسیلیا و از نظر ساختاری میکروویلی بلند هستند. ◦ «مژک‌های ۹+۲ متحرک» نادرست است؛ مژک متحرک کوتاه‌تر و منظم‌تر و میکروتوبولی است. ◦ «چین‌های قاعده‌ای غشا» نادرست است؛ چین قاعده‌ای در قطب قاعده‌ای قرار دارد. ◦ «فیبریل‌های کلاژن هفت» نادرست است؛ کلاژن VII خارج سلول است.

پاسخ: «مژک‌های متحرک» درست است؛ رشته‌های یکنواخت سطحی مژک‌های متحرک پاک‌کننده موکوس‌اند. ◦ «میکروویلی کوتاه جذب‌کننده» نادرست است؛ میکروویلی ظریف‌تر و کوتاه‌تر است. ◦ «استریوسیلیای غیرمتحرک» نادرست است؛ استریوسیلیا در این محل الگوی معمول نیست. ◦ «لایه کراتینی فاقد هسته» نادرست است؛ اپی‌تلیوم تنفسی کراتینه نیست.

پاسخ: «آکسونم ۹+۲ مژک متحرک» درست است؛ مقطع مژک متحرک نه دوبلت محیطی و یک جفت مرکزی دارد. ◦ «جسم قاعده‌ای ۹ تریپلت» نادرست است؛ جسم قاعده‌ای جفت مرکزی ندارد و از نه تریپلت تشکیل می‌شود. ◦ «کانکسون شش‌زیرواحدی» نادرست است؛ کانکسون پروتئینی است نه میکروتوبولی. ◦ «هسته اکتینی میکروویلی» نادرست است؛ میکروویلی اکتینی است.

پاسخ: «سنگفرشی ساده» درست است؛ سلول نازک با هسته تخت یا برجسته در یک لایه، سنگفرشی ساده است. ◦ «مکعبی ساده» نادرست است؛ مکعبی ضخامت بیشتری دارد. ◦ «ستونی ساده» نادرست است؛ ستونی بلندتر از عرض است. ◦ «انتقالی» نادرست است؛ انتقالی چندلایه و دارای سلول چتری است.

پاسخ: «مکعبی ساده» درست است؛ یک ردیف سلول تقریباً هم‌ارتفاع و هم‌عرض، مکعبی ساده است. ◦ «سنگفرشی مطبق» نادرست است؛ سنگفرشی مطبق چندلایه است. ◦ «ستونی کاذب» نادرست است؛ ستونی کاذب هسته‌های ناهم‌سطح دارد. ◦ «انتقالی» نادرست است؛ انتقالی سلول چتری سطحی دارد.

پاسخ: «اپی‌تلیوم ستونی ساده» درست است؛ سلول‌ها یک لایه‌اند و ارتفاعشان از عرض بیشتر است. ◦ «اپی‌تلیوم مکعبی مطبق» نادرست است؛ نوع مکعبی مطبق دو یا چند لایه دارد. ◦ «اپی‌تلیوم سنگفرشی ساده» نادرست است؛ سنگفرشی ساده سلول‌های بسیار نازک دارد. ◦ «اپی‌تلیوم انتقالی» نادرست است؛ انتقالی چندلایه و گنبدی است.

پاسخ: «سلول‌های پرکراتین و فاقد هسته» درست است؛ لایه سطحی اپیدرم از اسکوام‌های کراتینه و بی‌هسته تشکیل شده است. ◦ «سلول‌های گنبدی پر از اوروپلاکین» نادرست است؛ سلول گنبدی ویژگی اوروتلیوم است. ◦ «سلول‌های مژک‌دار با آکسونم» نادرست است؛ مژک در اپیدرم وجود ندارد. ◦ «سلول‌های جامی پر از موکین» نادرست است؛ سلول جامی در اپیدرم طبیعی دیده نمی‌شود.

پاسخ: «سلول چتری اوروتلیوم» درست است؛ سلول‌های چتری سطح اوروتلیوم بزرگ و گنبدی‌اند و در کشش تخت می‌شوند. ◦ «سلول جامی تنفسی» نادرست است؛ سلول جامی موکوس‌ساز و منفرد است. ◦ «سلول سروزی آسینوس» نادرست است؛ سلول سروزی در آسینوس غده قرار دارد. ◦ «کراتینوسیت بی‌هسته» نادرست است؛ کراتینوسیت سطحی پوست بی‌هسته و تخت است.

پاسخ: «ستونی کاذب» درست است؛ در اپی‌تلیوم کاذب همه سلول‌ها به غشای پایه می‌رسند اما برخی به سطح نمی‌رسند. ◦ «ستونی ساده» نادرست است؛ در ستونی ساده همه سلول‌ها به سطح آزاد می‌رسند. ◦ «سنگفرشی مطبق» نادرست است؛ در مطبق فقط سلول‌های قاعده‌ای به غشای پایه می‌رسند و لایه‌های حقیقی وجود دارد. ◦ «مکعبی ساده» نادرست است؛ مکعبی ساده یک لایه یکنواخت دارد.

پاسخ: «موکوس» درست است؛ سلول جامی گرانول‌های موکین را به سطح آزاد ترشح می‌کند. ◦ «آنزیم سروزی» نادرست است؛ آنزیم سروزی در سلول‌های آسینی تیره ساخته می‌شود. ◦ «سبوم» نادرست است؛ سبوم محصول غده سباسه است. ◦ «هورمون استروئیدی» نادرست است؛ هورمون استروئیدی محصول سلول‌های درون‌ریز است.

پاسخ: «با متلاشی‌شدن کامل سلول» درست است؛ این تصویر غده سباسه و ترشح هولوکرین را نشان می‌دهد. ◦ «با اگزوسیتوز و بقای سلول» نادرست است؛ اگزوسیتوز ویژگی مروکرین است. ◦ «با جداشدن قطعه رأسی کوچک» نادرست است؛ جداشدن قطعه رأسی آپوکرین است. ◦ «با انتشار مستقیم به مویرگ» نادرست است؛ سبوم به مجرا تخلیه می‌شود نه خون.

پاسخ: «آپوکرین» درست است؛ قطعه رأسی همراه قطره چربی و بخشی از غشا جدا می‌شود. ◦ «مروکرین» نادرست است؛ مروکرین با اگزوسیتوز بدون از دست‌دادن سیتوپلاسم است. ◦ «هولوکرین» نادرست است؛ هولوکرین با مرگ کامل سلول همراه است. ◦ «اتوکرین» نادرست است؛ اتوکرین نوع پیام‌رسانی به خود سلول است.

پاسخ: «تأمین ATP انتقال فعال یونی» درست است؛ میتوکندری‌های فراوان انرژی پمپ‌های غشای قاعده‌ای را فراهم می‌کنند. ◦ «ساخت هسته اکتینی میکروویلی» نادرست است؛ هسته میکروویلی از اکتین سیتوزولی ساخته می‌شود. ◦ «تولید موکوس لومن» نادرست است؛ موکوس در سلول جامی تولید می‌شود. ◦ «تشکیل اتصال شکاف‌دار» نادرست است؛ اتصال شکاف‌دار از کانکسین‌های غشا ساخته می‌شود.

پاسخ: «فراوانی مادهٔ خارج‌سلولی» درست است؛ در بافت همبند حجم ECM از حجم سلول‌ها بیشتر است و همین آن را از اپی‌تلیوم متمایز می‌کند. ◦ «نبود کامل سلول‌های مهاجر» نادرست است؛ سلول‌های مهاجر مانند لکوسیت‌ها در بافت همبند دیده می‌شوند. ◦ «رگ‌دار نبودن همهٔ انواع آن» نادرست است؛ بافت همبند معمولاً رگ‌دار است. ◦ «قرارگرفتن بر روی لامینای قاعده‌ای» نادرست است؛ لامینای قاعده‌ای ویژگی اپی‌تلیوم است نه همهٔ بافت‌های همبند.

پاسخ: «مزانشیم» درست است؛ همهٔ انواع بافت همبند بالغ از مزانشیم جنینی مشتق می‌شوند. ◦ «اکتودرم» نادرست است؛ اکتودرم منشأ اصلی اپی‌تلیوم پوششی و عصبی است. ◦ «آندودرم» نادرست است؛ آندودرم منشأ اصلی لولهٔ گوارش و مشتقات آن است. ◦ «کرست عصبی» نادرست است؛ کرست عصبی برخی سلول‌های ویژه را می‌سازد اما منشأ عمدهٔ بافت همبند نیست.

پاسخ: «فیبروبلاست» درست است؛ فیبروبلاست کلاژن، الاستین و اغلب اجزای مادهٔ زمینه‌ای را می‌سازد. ◦ «ماکروفاژ» نادرست است؛ ماکروفاژ بیشتر در فاگوسیتوز و ارائهٔ آنتی‌ژن نقش دارد. ◦ «ماست‌سل» نادرست است؛ ماست‌سل واسطه‌های التهابی را ترشح می‌کند. ◦ «پلاسموسیت» نادرست است؛ پلاسموسیت تولیدکنندهٔ آنتی‌بادی است.

پاسخ: «هستهٔ هتروکروماتیک‌تر» درست است؛ فیبروسیت حالت کم‌فعالیت‌تری دارد و هستهٔ آن تیره‌تر و هتروکروماتیک‌تر است. ◦ «RER فراوان‌تر» نادرست است؛ در فیبروسیت RER کمتر است. ◦ «هستهٔ روشن‌تر» نادرست است؛ هستهٔ روشن‌تر در سلول فعال دیده می‌شود. ◦ «سیتوپلاسم بازوفیل‌تر» نادرست است؛ بازوفیلی زیاد نشانگر فعالیت سنتزی بالاست.

پاسخ: «اکتین» درست است؛ میوفیبروبلاست با داشتن اکتین انقباضی به جمع‌شدن زخم کمک می‌کند. ◦ «توبولین» نادرست است؛ توبولین اسکلت میکروتوبولی می‌سازد و عامل اصلی انقباض زخم نیست. ◦ «دسمن» نادرست است؛ دسمن بیشتر نشانگر عضله است. ◦ «کلاژن نوع دو» نادرست است؛ کلاژن II مربوط به غضروف است.

پاسخ: «ماکروفاژ» درست است؛ مونوسیت‌ها پس از خروج از خون در بافت همبند به ماکروفاژ تمایز می‌یابند. ◦ «آدیپوسیت» نادرست است؛ آدیپوسیت از مزانشیم مشتق می‌شود. ◦ «فیبروبلاست» نادرست است؛ فیبروبلاست ساکن بافت همبند است و از مونوسیت به‌وجود نمی‌آید. ◦ «ماست‌سل» نادرست است؛ ماست‌سل از پیش‌سازهای مغز استخوانی می‌آید اما مونوسیت نیست.

پاسخ: «ارائهٔ آنتی‌ژن» درست است؛ ماکروفاژ با پردازش و ارائهٔ آنتی‌ژن، لنفوسیت‌ها را فعال می‌کند. ◦ «ترشح هپارین» نادرست است؛ هپارین محصول ماست‌سل است. ◦ «ساخت کلاژن» نادرست است؛ ساخت کلاژن کار اصلی فیبروبلاست است. ◦ «تولید IgE» نادرست است؛ IgE توسط پلاسماسل‌ها تولید می‌شود.

پاسخ: «ماست‌سل» درست است؛ گرانول‌های حاوی GAG سولفاته در ماست‌سل متاکروماتیک هستند. ◦ «نوتروفیل» نادرست است؛ نوتروفیل متاکروماتیک نیست. ◦ «پلاسموسیت» نادرست است؛ پلاسموسیت سیتوپلاسم بازوفیل دارد ولی گرانول متاکروماتیک ندارد. ◦ «مونوسیت» نادرست است؛ مونوسیت در خون دیده می‌شود و چنین گرانولی ندارد.

پاسخ: «هیستامین» درست است؛ هیستامین باعث افزایش نفوذپذیری عروقی و انقباض عضلهٔ صاف می‌شود. ◦ «دوپامین» نادرست است؛ دوپامین واسطهٔ اصلی ماست‌سل نیست. ◦ «استیل‌کولین» نادرست است؛ استیل‌کولین ناقل عصبی است. ◦ «سروتونین» نادرست است؛ سروتونین محصول غالب ماست‌سل در این فصل نیست.

پاسخ: «لنفوسیت B» درست است؛ پلاسموسیت شکل نهایی تمایز لنفوسیت B و سلول تخصص‌یافتهٔ ساخت آنتی‌بادی است. ◦ «نوتروفیل» نادرست است؛ نوتروفیل چنین توانایی ندارد. ◦ «مونوسیت» نادرست است؛ مونوسیت به ماکروفاژ تبدیل می‌شود. ◦ «ائوزینوفیل» نادرست است؛ ائوزینوفیل در آلرژی و انگل‌ها نقش دارد.

پاسخ: «دستگاه گلژی» درست است؛ گلژی برجستهٔ پلاسموسیت در رنگ‌آمیزی معمولی به صورت ناحیهٔ روشن کنار هسته دیده می‌شود. ◦ «لیزوزوم‌ها» نادرست است؛ لیزوزوم‌ها چنین هاله‌ای نمی‌سازند. ◦ «میتوکندری‌ها» نادرست است؛ میتوکندری‌ها در H&E هالهٔ واضح ایجاد نمی‌کنند. ◦ «پراکسی‌زوم‌ها» نادرست است؛ پراکسی‌زوم‌ها با میکروسکوپ نوری معمولی مشخص نیستند.

پاسخ: «ائوزینوفیل» درست است؛ ائوزینوفیل‌ها در دفاع ضدانگلی و تعدیل واکنش‌های آلرژیک نقش دارند. ◦ «بازوفیل» نادرست است؛ بازوفیل در خون و آزادسازی واسطه‌ها نقش دارد اما نقش اصلی ضدانگلی ندارد. ◦ «نوتروفیل» نادرست است؛ نوتروفیل بیشتر ضدباکتری است. ◦ «لنفوسیت» نادرست است؛ لنفوسیت‌ها عملکردهای ایمنی اختصاصی دیگری دارند.

پاسخ: «کلاژن» درست است؛ کلاژن فراوان‌ترین پروتئین بدن و مهم‌ترین رشتهٔ بافت همبند است. ◦ «فایبرونکتین» نادرست است؛ فایبرونکتین گلیکوپروتئین چسبنده است. ◦ «الاستین» نادرست است؛ الاستین کشسانی می‌دهد اما فراوان‌ترین نیست. ◦ «لامینین» نادرست است؛ لامینین عمدتاً در لامینای قاعده‌ای است.

پاسخ: «RER» درست است؛ اصلاحات پساترجمه‌ای مهم کلاژن مانند هیدروکسیلاسیون در RER انجام می‌شوند. ◦ «گلژی» نادرست است؛ گلژی بیشتر در مرحلهٔ بسته‌بندی و سولفاسیون برخی مولکول‌ها نقش دارد. ◦ «هسته» نادرست است؛ هسته محل این فرایند نیست. ◦ «فضای خارج‌سلولی» نادرست است؛ بیرون سلول عمدتاً بریدن پروکلاژن و مونتاژ رخ می‌دهد.

پاسخ: «هیدروکسیلاسیون اسیدهای آمینه» درست است؛ ویتامین C برای هیدروکسیلاسیون پرولین و لیزین لازم است و کمبود آن به اسکوربوت می‌انجامد. ◦ «اگزوسیتوز پروکلاژن» نادرست است؛ اگزوسیتوز مستقیماً وابسته به ویتامین C نیست. ◦ «تشکیل RNA» نادرست است؛ تشکیل RNA هدف اصلی این کمبود نیست. ◦ «ورود قند به سلول» نادرست است؛ ورود قند به سلول مسئلهٔ فصل نیست.

پاسخ: «نوع III» درست است؛ کلاژن III شبکهٔ ظریف رتیکولر را می‌سازد. ◦ «نوع I» نادرست است؛ نوع I در رشته‌های ضخیم شایع است. ◦ «نوع II» نادرست است؛ نوع II ویژهٔ غضروف است. ◦ «نوع IV» نادرست است؛ نوع IV شبکهٔ لامینای قاعده‌ای را می‌سازد.

پاسخ: «نمک‌های نقره» درست است؛ رشته‌های رتیکولر با رنگ‌آمیزی نقره به صورت تیره دیده می‌شوند. ◦ «H&E» نادرست است؛ H&E رشته‌های رتیکولر را خوب نشان نمی‌دهد. ◦ «اورسئین» نادرست است؛ اورسئین برای الاستیک مناسب‌تر است. ◦ «PAS» نادرست است؛ PAS می‌تواند برخی ساختارها را رنگ کند اما روش کلاسیک رتیکولر نیست.

پاسخ: «الاستین» درست است؛ الاستین پروتئین اصلی مسئول خاصیت کشسانی رشته‌های الاستیک است. ◦ «کلاژن III» نادرست است؛ کلاژن III رتیکولر می‌سازد. ◦ «فایبرونکتین» نادرست است؛ فایبرونکتین چسبندگی می‌دهد. ◦ «لامینین» نادرست است؛ لامینین جزء لامینای قاعده‌ای است.

پاسخ: «رشته‌های الاستیک» درست است؛ فیبریلین جزء میکروفیبریل‌های همراه با الاستین است و نقص آن در مارفان دیده می‌شود. ◦ «رشته‌های کلاژنی» نادرست است؛ رشته‌های کلاژنی عمدتاً از کلاژن ساخته می‌شوند. ◦ «میکروتوبول‌ها» نادرست است؛ میکروتوبول‌ها از توبولین‌اند. ◦ «غشای پایه» نادرست است؛ غشای پایه به کلاژن IV و لامینین وابسته است.

پاسخ: «هیالورونان» درست است؛ هیالورونان بسیار بزرگ و غیرسولفاته است و به پروتئین هسته متصل نیست. ◦ «کراتان سولفات» نادرست است؛ کراتان سولفات سولفاته است. ◦ «کندرویتین سولفات» نادرست است؛ کندرویتین سولفات هم سولفاته است. ◦ «هپاران سولفات» نادرست است؛ هپاران سولفات نیز سولفاته است.

پاسخ: تجمع چربی رسانایی گرمایی را کاهش می‌دهد و به حفظ دمای بدن کمک می‌کند. ◦ «ذخیره کلسیم در ماتریکس» نادرست است؛ ذخیره کلسیم وظیفه بافت استخوانی است. ◦ «ساخت رشته‌های کلاژن» نادرست است؛ ساخت رشته‌های کلاژن نقش اصلی فیبروبلاست‌هاست. ◦ «انتقال سریع پیام عصبی» نادرست است؛ انتقال سریع پیام عصبی وظیفه بافت عصبی است.

پاسخ: تری‌گلیسریدها نامحلول‌اند، بدون بار اسمزی قابل‌توجه ذخیره می‌شوند و چگالی انرژی بالایی دارند. ◦ «در آب حل می‌شوند و فشار اسمزی را بالا می‌برند» نادرست است؛ حل‌شدن در آب فشار اسمزی را افزایش می‌دهد و ویژگی چربی ذخیره‌ای نیست. ◦ «فقط در حضور اکسیژن در سلول باقی می‌مانند» نادرست است؛ بقای تری‌گلیسرید در سلول به حضور مستقیم اکسیژن وابسته نیست. ◦ «با آب فراوان ذخیره می‌شوند و حجم کمی دارند» نادرست است؛ چربی برخلاف گلیکوژن با آب فراوان ذخیره نمی‌شود.

پاسخ: تری‌گلیسریدها حدود ۹٫۳ کیلوکالری در هر گرم انرژی دارند. ◦ «۲٫۱ کیلوکالری» نادرست است؛ ۲٫۱ کیلوکالری کمتر از مقدار واقعی است. ◦ «۴٫۱ کیلوکالری» نادرست است؛ ۴٫۱ کیلوکالری به چگالی انرژی کربوهیدرات و پروتئین نزدیک‌تر است. ◦ «۱۵٫۲ کیلوکالری» نادرست است؛ ۱۵٫۲ کیلوکالری بیش از مقدار معمول تری‌گلیسرید است.

پاسخ: هر آدیپوسیت با لامینای خارجی نازکی احاطه می‌شود که کلاژن نوع IV دارد. ◦ «کلاژن نوع I» نادرست است؛ کلاژن نوع I در تاندون و بافت همبند متراکم فراوان است. ◦ «کلاژن نوع II» نادرست است؛ کلاژن نوع II مشخصه غضروف هیالین است. ◦ «کلاژن نوع III» نادرست است؛ کلاژن نوع III شبکه رتیکولر می‌سازد، اما جزء اصلی لامینای خارجی نیست.

پاسخ: آدیپوسیت سفید بالغ معمولاً ۵۰ تا ۱۵۰ میکرومتر قطر دارد. ◦ «۵ تا ۱۵ میکرومتر» نادرست است؛ ۵ تا ۱۵ میکرومتر برای بسیاری از سلول‌های کوچک‌تر مناسب‌تر است. ◦ «۲۰ تا ۴۰ میکرومتر» نادرست است؛ ۲۰ تا ۴۰ میکرومتر کمتر از اندازه معمول آدیپوسیت بالغ است. ◦ «۲۰۰ تا ۴۰۰ میکرومتر» نادرست است؛ ۲۰۰ تا ۴۰۰ میکرومتر از محدوده معمول بزرگ‌تر است.

پاسخ: آدیپوسیت سفید عمدتاً یک قطره بزرگ تری‌گلیسرید دارد و تک‌حفره‌ای نامیده می‌شود. ◦ «وجود یک هسته منفرد» نادرست است؛ تک‌حفره‌ای به تعداد هسته اشاره ندارد. ◦ «وجود یک میتوکندری بزرگ» نادرست است؛ اندازه یا تعداد میتوکندری معیار این اصطلاح نیست. ◦ «وجود یک لوبول بافتی» نادرست است؛ این واژه ویژگی داخل سلول است، نه تعداد لوبول‌ها.

پاسخ: حلال‌هایی مانند زایلن چربی ذخیره‌شده را خارج می‌کنند و فضای خالی باقی می‌ماند. ◦ «هسته در مرحله رنگ‌آمیزی حل می‌شود» نادرست است؛ هسته معمولاً باقی می‌ماند و در حاشیه قابل مشاهده است. ◦ «ماتریکس خارج سلولی مانع رنگ‌پذیری می‌شود» نادرست است؛ ماتریکس خارج سلولی علت خالی‌شدن فضای مرکزی نیست. ◦ «میتوکندری‌ها همه رنگ را جذب می‌کنند» نادرست است؛ میتوکندری‌ها چربی را از مقطع حذف نمی‌کنند.

پاسخ: قطره بزرگ چربی، سیتوپلاسم و اندامک‌ها را به پیرامون و اطراف هسته می‌راند. ◦ «مرکز قطره چربی» نادرست است؛ قطره چربی فاقد اندامک است. ◦ «در لومن مویرگ» نادرست است؛ اندامک‌های آدیپوسیت داخل مویرگ قرار ندارند. ◦ «در لامینای خارجی» نادرست است؛ لامینای خارجی خارج از غشای سلول است.

پاسخ: کاوئولاها در جابه‌جایی لیپید و رشد قطره ذخیره تری‌گلیسرید نقش دارند. ◦ «ساخت DNA جدید» نادرست است؛ ساخت DNA در هسته انجام می‌شود. ◦ «ترشح کلاژن نوع II» نادرست است؛ کلاژن نوع II محصول شاخص آدیپوسیت نیست. ◦ «اتصال مستقیم به آکسون حرکتی» نادرست است؛ آدیپوسیت سفید اتصال حرکتی اختصاصی ندارد.

پاسخ: رشته‌های رتیکولر شبکه‌ای ظریف برای حمایت و اتصال آدیپوسیت‌ها ایجاد می‌کنند. ◦ «رشته‌های الاستیک ضخیم» نادرست است؛ رشته‌های الاستیک ضخیم شبکه اصلی پیرامون هر سلول نیستند. ◦ «میوفیلامان‌های اکتین» نادرست است؛ اکتین جزء اسکلت سلولی است نه شبکه بیرونی بافت. ◦ «فیبرهای عصبی میلین‌دار» نادرست است؛ فیبر عصبی میلین‌دار نقش داربستی عمومی ندارد.

پاسخ: چربی غذایی در سلول‌های روده به شیلومیکرون بسته‌بندی و از راه خون و لنف منتقل می‌شود. ◦ «HDLها» نادرست است؛ HDL مسیر اصلی انتقال چربی غذایی به آدیپوسیت نیست. ◦ «آلبومین آزاد» نادرست است؛ آلبومین عمدتاً اسید چرب آزاد را حمل می‌کند، نه تری‌گلیسرید غذایی بسته‌بندی‌شده. ◦ «گلبول‌های قرمز» نادرست است؛ گلبول قرمز حامل اختصاصی تری‌گلیسرید نیست.

پاسخ: VLDL در هپاتوسیت‌ها ساخته و وارد خون می‌شود. ◦ «روده باریک» نادرست است؛ روده باریک محل اصلی ساخت شیلومیکرون است. ◦ «طحال» نادرست است؛ طحال سازنده اصلی VLDL نیست. ◦ «هیپوتالاموس» نادرست است؛ هیپوتالاموس مرکز تنظیم اشتهاست و VLDL نمی‌سازد.

پاسخ: لیپوپروتئین لیپاز روی سطح لومینال اندوتلیوم مویرگی، تری‌گلیسرید شیلومیکرون و VLDL را هیدرولیز می‌کند. ◦ «در هسته آدیپوسیت» نادرست است؛ این آنزیم در هسته عمل نمی‌کند. ◦ «داخل قطره چربی» نادرست است؛ هیدرولیز لیپوپروتئین‌ها پیش از ورود اسید چرب به قطره رخ می‌دهد. ◦ «در فضای بین دو لایه هسته» نادرست است؛ فضای بین غشاهای هسته محل فعالیت آن نیست.

پاسخ: انسولین برداشت گلوکز، تولید گلیسرول‌فسفات، فعالیت LPL و ذخیره تری‌گلیسرید را تقویت می‌کند. ◦ «کاهش برداشت گلوکز و کاهش LPL» نادرست است؛ انسولین برداشت گلوکز و LPL را کاهش نمی‌دهد. ◦ «افزایش HSL و افزایش خروج اسید چرب» نادرست است؛ انسولین HSL را مهار می‌کند و خروج اسید چرب را کم می‌کند. ◦ «کاهش ساخت تری‌گلیسرید و افزایش لیپولیز» نادرست است؛ اثر کلی انسولین افزایش لیپوژنز است، نه کاهش آن.

پاسخ: نوراپی‌نفرین از راه cAMP، لیپاز حساس به هورمون را فعال و تری‌گلیسرید ذخیره‌ای را تجزیه می‌کند. ◦ «cGMP و DNA پلیمراز» نادرست است؛ cGMP و DNA پلیمراز مسیر اصلی لیپولیز نیستند. ◦ «IP3 و کلاژناز» نادرست است؛ IP3 و کلاژناز تری‌گلیسرید ذخیره‌ای را هدف نمی‌گیرند. ◦ «تیروزین‌کیناز و LPL» نادرست است؛ LPL روی لیپوپروتئین‌های مویرگی عمل می‌کند، نه قطره ذخیره‌ای داخل سلول.

پاسخ: اسیدهای چرب آزاد برای انتقال در پلاسما به آلبومین متصل می‌شوند. ◦ «فیبرینوژن» نادرست است؛ فیبرینوژن پروتئین انعقادی است. ◦ «هموگلوبین» نادرست است؛ هموگلوبین اکسیژن را در گلبول قرمز حمل می‌کند. ◦ «ترانسفرین» نادرست است؛ ترانسفرین حامل آهن است.

پاسخ: لپتین به‌عنوان عامل سیری بر سلول‌های هدف در هیپوتالاموس اثر می‌کند. ◦ «مخچه» نادرست است؛ مخچه مرکز اصلی تنظیم اشتها نیست. ◦ «بصل‌النخاع» نادرست است؛ بصل‌النخاع هدف اصلی لپتین برای رفتار تغذیه‌ای نیست. ◦ «هیپوفیز خلفی» نادرست است؛ هیپوفیز خلفی محل اثر اصلی لپتین محسوب نمی‌شود.

پاسخ: چربی احشایی با آزادسازی مستقیم فرآورده‌ها به گردش پورت و التهاب متابولیک، خطر بیشتری دارد. ◦ «چربی زیرجلدی ران» نادرست است؛ چربی زیرجلدی نسبت به چربی احشایی خطر متابولیک کمتری دارد. ◦ «پد چربی کف پا» نادرست است؛ پد کف پا بیشتر نقش محافظ مکانیکی دارد. ◦ «چربی پشت کره چشم» نادرست است؛ چربی پشت چشم از ذخایر مقاوم به بسیج است و شاخص اصلی خطر متابولیک نیست.

پاسخ: در چاقی بزرگسالی، هیپرتروفی آدیپوسیت‌های موجود معمولاً غالب است. ◦ «کاهش تعداد آدیپوسیت‌ها» نادرست است؛ تعداد آدیپوسیت‌ها معمولاً کاهش نمی‌یابد. ◦ «تبدیل همه سلول‌ها به چربی قهوه‌ای» نادرست است؛ تمام سلول‌ها به چربی قهوه‌ای تبدیل نمی‌شوند. ◦ «مرگ گسترده پیش‌آدیپوسیت‌ها» نادرست است؛ مرگ پیش‌آدیپوسیت‌ها سازوکار اصلی چاقی نیست.

پاسخ: چاقی کودکی غالباً هم هیپرتروفی و هم هیپرپلازی آدیپوسیت‌ها را دربرمی‌گیرد. ◦ «فقط کاهش حجم آدیپوسیت» نادرست است؛ کاهش حجم آدیپوسیت با چاقی سازگار نیست. ◦ «فقط افزایش چربی قهوه‌ای» نادرست است؛ افزایش اختصاصی چربی قهوه‌ای علت اصلی چاقی کودکی نیست. ◦ «کاهش تمایز سلول‌های مزانشیمی» نادرست است؛ تمایز بیشتر پیش‌آدیپوسیت‌ها رخ می‌دهد، نه کاهش آن.

پاسخ: کل سطح داخلی عروق خونی و لنفی با اندوتلیوم پوشیده می‌شود که نوعی اپیتلیوم سنگفرشی ساده است و رابط بین خون و بافت‌هاست.

پاسخ: تناظر طلایی: اندوکارد↔اینتیما، میوکارد↔مدیا (هر دو عضله)، اپی‌کارد↔ادوانتیشیا.

پاسخ: بطن چپ باید خون را در گردش سیستمیکِ پرمقاومت براند، پس میوکارد آن حدود ۳ برابر بطن راست ضخیم‌تر است.

پاسخ: اپی‌کارد یک مزوتلیوم سنگفرشی ساده است که روی همبند سستِ حاوی عروق کرونر، اعصاب و بافت چربی قرار دارد.

پاسخ: اسکلت قلب (همبند متراکم نامنظم) با جداکردن الکتریکی دهلیز از بطن، هماهنگی ضربان را تضمین می‌کند؛ ضمن لنگرکردن دریچه‌ها و فراهم‌کردن محل اتصال عضله.

پاسخ: گره SA در دیواره دهلیز راست نزدیک بزرگ‌سیاهرگ فوقانی، ایمپالس را آغاز می‌کند و نقش پیس‌میکر دارد.

پاسخ: پورکنژ بزرگ‌تر است اما به‌دلیل میوفیبریل اندک و محیطی و گلیکوژن فراوان، رنگ‌پذیری روشن‌تری دارد؛ تخصص‌یافته برای هدایت نه انقباض.

پاسخ: شبکه هدایتی پورکنژ در لایه زیراندوکاردی هر دو بطن قرار دارد و با فیبرهای منقبض‌شونده میوکارد ادغام می‌شود.

پاسخ: طناب‌های وتری از کاسپ دریچه‌های AV به عضلات پاپیلاری کشیده می‌شوند و مانع وارونه‌شدن دریچه هنگام سیستول بطنی می‌شوند.

پاسخ: اندوتلیوم با ترشح NO و پروستاسایکلین عروق را گشاد و با اندوتلین-۱ و ACE منقبض می‌کند.

پاسخ: اجسام وایبل-پالاد گرانول‌های کشیده اختصاصی اندوتلیوم‌اند که با ادغام با غشا، P-selectin را بیان می‌کنند؛ این اولین گام توقف لکوسیت‌هاست.

پاسخ: tPA یک سرین‌پروتئاز است که فیبرین را می‌شکند و لخته را سریع حل می‌کند؛ در سکته قلبی/مغزی و آمبولی ریه وریدی تجویز می‌شود.

پاسخ: ترومبوز لخته داخل‌عروقی با چارچوب فیبرین است؛ اگر تکه‌ای (آمبولوس) از آن جدا و منتقل شود، آمبولی نام دارد.

پاسخ: VEGF تشکیل عروق از مزانشیم (وازکولوژنز) و جوانه‌زدن مویرگی (آنژیوژنز) را تحریک می‌کند.

پاسخ: از لومن به بیرون: تونیکا اینتیما (اندوتلیوم+همبند)، تونیکا مدیا (عضله صاف)، تونیکا ادوانتیشیا (همبند).

پاسخ: لایه الاستیک داخلی در مرز اینتیما/مدیا قرار دارد و منافذ آن دیفیوژن مواد از خون به عمق دیواره را آسان می‌کند.

پاسخ: مدیای آئورت حدود ۵۰ لایه الاستیک دارد (در افراد مبتلا به فشار خون بیشتر).

پاسخ: هنگام سیستول الاستین کشیده می‌شود (ذخیره انرژی) و در دیاستول با بازگشت غیرفعال، فشار را حفظ و جریان را پیوسته می‌کند (اثر Windkessel).

پاسخ: فیبریلین جزء فیبرهای الاستیک است؛ نقص آن مدیای غنی از الاستین آئورت را تضعیف و مستعد آنوریسم می‌کند.

پاسخ: آترواسکلروز با آسیب اندوتلیال و اکسیدشدن LDL در اینتیما آغاز می‌شود؛ سپس مونوسیت‌ها نفوذ و به سلول کف‌آلود تبدیل می‌شوند.

پاسخ: ماکروفاژها LDL اصلاح‌شده را می‌بلعند و پر از چربی شده، سلول کف‌آلود می‌سازند که نشانه استریک چربی است.

پاسخ: سینوس کاروتید بارورسپتور فشار خون است با مدیای نازک‌تر؛ پیام را از CN IX می‌فرستد. (بارورسپتور قوس آئورت از CN X).

پاسخ: اجسام کاروتید/آئورتی کمورسپتورند؛ سلول‌های گلوموسِ مشتق ستیغ عصبی پر از وزیکول نوروترانسمیتر به افت O₂، افزایش CO₂ و اسیدوز پاسخ می‌دهند.

پاسخ: با دورشدن از قلب، الاستین کم و عضله صاف زیاد می‌شود؛ شریان عضلانی لایه الاستیک داخلی برجسته و تا ۴۰ لایه عضله صاف دارد.

پاسخ: vasa vasorum («رگ‌های رگ») دیواره ضخیم را تغذیه می‌کنند؛ چون خون وریدی کم‌اکسیژن است، وریدهای بزرگ vasa vasorum بیشتری دارند.

پاسخ: ایمنی ذاتی فوری، غیراختصاصی و قدیمی‌تر است و حافظه ندارد؛ حافظه و اختصاصی‌بودن از ویژگی‌های ایمنی اکتسابی است.

پاسخ: اندام اولیه = محل تولید لنفوسیت: مغز استخوان (B) و تیموس (T). طحال، گره و MALT اندام‌های ثانویه‌اند که محل فعال‌سازی‌اند.

پاسخ: پیش‌سازهای T از مغز استخوان به تیموس مهاجرت کرده و آنجا بالغ می‌شوند؛ سلول‌های B در خود مغز استخوان بالغ می‌شوند.

پاسخ: TLRها بخشی از ایمنی ذاتی‌اند و اجزای سطحی مهاجمان را شناسایی و به آن‌ها متصل می‌شوند تا پاسخ دفاعی آغاز شود.

پاسخ: NK با پرفورین (سوراخ‌کردن غشا) و گرانزایم (راه‌اندازی آپوپتوز) سلول‌های ناسالم و آلوده را می‌کشد؛ مکانیسمی شبیه سلول T کشنده.

پاسخ: لیزوزیم آنزیمی است که دیوارهٔ باکتری را هیدرولیز می‌کند. دفنسین پلی‌پپتید کاتیونی، اینترفرون فاکتور ضدویروسی و کمپلمان سیستمی از ~۲۰ پروتئین پلاسماست.

پاسخ: اینترفرون‌ها از لکوسیت، NK و سلول آلوده ترشح می‌شوند، به NK سیگنال کشتن می‌دهند و سلول‌های مجاور را در برابر ویروس مقاوم می‌کنند.

پاسخ: کپسول پلی‌ساکاریدی شناسایی و اتصال به گیرنده‌های فاگوسیت را مهار می‌کند؛ این باکتری‌ها سرانجام با مکانیسم‌های وابسته به آنتی‌بادی (اپسونیزاسیون) حذف می‌شوند. سالمندان و افراد دارای نقص ایمنی آسیب‌پذیرترند.

پاسخ: سایتوکاین‌ها گروهی متنوع از پپتید و گلیکوپروتئین کوچک (۸–۸۰ kDa) با عمل پاراکرین‌اند و می‌توانند هم تحریکی و هم مهاری باشند.

پاسخ: سایتوکاین‌هایی که کموتاکسی (حرکت جهت‌دار سلول‌ها به محل التهاب، مثلاً حین دیاپدز) ایجاد می‌کنند کموکاین نام دارند؛ مثل IL-8.

پاسخ: این جفت، مثال کلاسیک نقش‌های متضاد سایتوکاین‌هاست: IL-12 رشد T را تحریک می‌کند، در حالی که IL-10 ماکروفاژ و پاسخ‌های اکتسابی اختصاصی را مهار می‌کند.

پاسخ: IL-5 محرک تکثیر، تمایز و فعال‌سازی ائوزینوفیل است (مهم در آلرژی و دفاع ضدانگلی).

پاسخ: سلول‌های ایمنی به یک دامنهٔ مولکولی کوچک از آنتی‌ژن به نام اپی‌توپ (تعیین‌کنندهٔ آنتی‌ژنی) پاسخ می‌دهند، نه کل مولکول.

پاسخ: آنتی‌بادی (ایمونوگلوبولین) توسط پلاسماسل‌ها ترشح می‌شود که از تمایز نهایی لنفوسیت‌های B تکثیریافته به‌وجود می‌آیند.

پاسخ: هر مونومر ایمونوگلوبولین دو زنجیرهٔ سنگین و دو زنجیرهٔ سبک یکسان دارد که با پیوندهای دی‌سولفیدی به هم متصل‌اند.

پاسخ: دم Fc (انتهای کربوکسیلی زنجیرهٔ سنگین) توسط گیرنده‌های سطحی سلول‌هایی مثل ماست‌سل و بازوفیل شناسایی می‌شود؛ اتصال آنتی‌ژن کار جایگاه Fab است.

پاسخ: IgG فراوان‌ترین Ig خون (۷۵–۸۵٪)، محلول و پایدار (نیمه‌عمر >۳ هفته) و تنها کلاس عبوری از جفت است که ایمنی غیرفعال به نوزاد می‌دهد.

پاسخ: IgA در ترشحات به‌صورت دایمر (دو مونومر با زنجیرهٔ J) به‌علاوهٔ جزء ترشحی است و در برابر پروتئولیز مقاوم است؛ از مخاط‌ها محافظت می‌کند.

پاسخ: IgM پنتامر، ۵–۱۰٪ Ig خون، اولین آنتی‌بادی پاسخ اولیه و بهترین فعال‌کنندهٔ سیستم کمپلمان است.

پاسخ: IgE مونومر و کم‌فراوان است که با Fc به گیرندهٔ ماست‌سل/بازوفیل می‌چسبد؛ برخورد با آلرژن، آزادسازی هیستامین/هپارین/لکوترین (واکنش آلرژیک) را راه می‌اندازد.

پاسخ: توالی DNA کدکنندهٔ ناحیهٔ متغیر پس از فعال‌سازی B دچار نوترکیبی و بازآرایی می‌شود؛ همین تنوع رپرتوار آنتی‌بادی را می‌سازد. (IgD نیز همراه IgM گیرندهٔ سطح B است.)

پاسخ: خنثی‌سازی، آگلوتیناسیون و رسوب با جایگاه اتصال (Fab) انجام می‌شوند؛ اما اپسونیزاسیون، فعال‌سازی کمپلمان و NK از طریق دم Fc و در خدمت ایمنی ذاتی‌اند.

پاسخ: پروتئین‌های MHC روی سلول انسان «آنتی‌ژن لکوسیتی انسان (HLA)» نام دارند؛ تنوع آللی بالای آن‌ها عامل اصلی رد پیوند بافت/عضو است.

پاسخ: همهٔ سلول‌های هسته‌دار MHC کلاس I دارند و پپتیدهای درون‌زاد (حاصل پروتئازوم) را به سلول T کشندهٔ CD8 نشان می‌دهند.

پاسخ: MHC کلاس II فقط در APCها بیان می‌شود و پپتیدهای برون‌زادِ بلعیده‌شده را به سلول T کمکی CD4 ارائه می‌کند. (قاعده: CD8↔کلاس I، CD4↔کلاس II.)

پاسخ: «A مخاط تنفسی؛ B مخاط بویایی» درست است؛ سلول جامی و غشای پایه ضخیم به اپی‌تلیوم تنفسی و نورون دوقطبی و غدد بومن به مخاط بویایی تعلق دارند. ◦ «A اپی‌تلیوم دهلیز؛ B اپی‌تلیوم آلوئول» نادرست است؛ دهلیز نزدیک سوراخ بینی پوست و آلوئول پوشش سنگفرشی ساده دارد؛ هیچ‌کدام با توصیف دو نمونه سازگار نیست. ◦ «A مخاط اوروفارنکس؛ B مخاط نای» نادرست است؛ اوروفارنکس سنگفرشی مطبق و نای اپی‌تلیوم تنفسی دارد، اما نای نورون بویایی ندارد. ◦ «A مخاط بویایی؛ B مخاط تنفسی» نادرست است؛ جابه‌جایی دو نمونه، شاخص‌های اختصاصی آن‌ها را معکوس می‌کند.

پاسخ: «توقف انتقال موکوس، تجمع میکروب و عفونت مکرر» درست است؛ حرکت هماهنگ مژک‌ها ورقه موکوس را به حلق می‌راند؛ توقف آن پاکسازی را مختل می‌کند. ◦ «قطع آکسون بویایی، آنوسمی و از بین رفتن غدد بومن» نادرست است؛ آکسون بویایی و غدد بومن اجزای مخاط بویایی‌اند و مستقیماً با مژک تنفسی فلج نمی‌شوند. ◦ «کاهش ساخت موسین، خشکی آلوئول و پنوموتوراکس» نادرست است؛ موسین را سلول جامی می‌سازد و پنوموتوراکس ناشی از هوا در پلور است. ◦ «افزایش حرکت موکوس، دفع سریع ذرات و سرفه کمتر» نادرست است؛ فلج مژک حرکت موکوس را افزایش نمی‌دهد، بلکه آن را متوقف می‌کند.

پاسخ: «سلول بازال؛ پیش‌ساز اپی‌تلیوم تنفسی» درست است؛ سلول بازال در قاعده اپی‌تلیوم مطبق کاذب قرار دارد و جمعیت ترمیمی آن است. ◦ «Brush cell؛ سازنده سلول جامی» نادرست است؛ Brush cell گیرنده حسی با میکروویلی رأسی است و نقش بنیادی عمومی ندارد. ◦ «Kulchitsky؛ پیش‌ساز سلول مژه‌دار» نادرست است؛ Kulchitsky سلول نورواندوکرین است، نه پیش‌ساز مژه‌دار. ◦ «پنوموسیت نوع II؛ پیش‌ساز اپی‌تلیوم نای» نادرست است؛ نوع II پیش‌ساز پوشش آلوئولی است و در اپی‌تلیوم نای قرار ندارد.

پاسخ: «Brush و Kulchitsky» درست است؛ Brush نقش گیرنده‌ای و Kulchitsky ویژگی نورواندوکرین و گرانول متراکم دارد. ◦ «Kulchitsky و Brush» نادرست است؛ این گزینه دو شاخص را میان سلول‌ها جابه‌جا می‌کند. ◦ «جامی و بازال» نادرست است؛ سلول جامی موسین رأسی دارد و سلول بازال فاقد گرانول نورواندوکرین است. ◦ «مژه‌دار و پنوموسیت II» نادرست است؛ پنوموسیت II در آلوئول است و ترکیب مطرح‌شده مربوط به اپی‌تلیوم هادی است.

پاسخ: «افزایش موکوس و تشدید انسداد راه هوایی» درست است؛ قطب رأسی روشن و متسع مشخصه سلول جامی است و هیپرپلازی آن موکوس را افزایش می‌دهد. ◦ «افزایش مستقیم تولید سورفکتانت آلوئولی» نادرست است؛ سورفکتانت آلوئولی عمدتاً محصول پنوموسیت II است. ◦ «قطع انتقال پیام بویایی به پیاز بویایی» نادرست است؛ انتقال بویایی به نورون‌های مخاط بویایی وابسته است، نه سلول جامی. ◦ «کاهش موسین و خشک‌شدن سطح مخاط» نادرست است؛ افزایش سلول جامی مقدار موسین را کم نمی‌کند.

پاسخ: «شبکه عروقی سطحی؛ غدد سرووموکوسی» درست است؛ خون سطحی گرما منتقل می‌کند و ترشح غدد آب لازم برای رطوبت را فراهم می‌سازد. ◦ «مژه‌های بویایی؛ پنوموسیت II» نادرست است؛ مژه بویایی گیرنده است و پنوموسیت II در آلوئول قرار دارد. ◦ «غدد بومن؛ صفحات غضروفی» نادرست است؛ غدد بومن در مخاط بویایی‌اند و غضروف نقش گرم‌کردن مستقیم ندارد. ◦ «سلول‌های بازال؛ عضله صاف» نادرست است؛ سلول بازال ترمیمی است و عضله صاف منبع رطوبت نیست.

پاسخ: «اختلال آکسونم مژک و پاکسازی ترشحات» درست است؛ مژک معیوب تخلیه موکوس را در سینوس و راه هوایی مختل می‌کند. ◦ «فقدان غدد بومن و کاهش ادراک بو» نادرست است؛ غدد بومن با پاکسازی سینوس و برونش ارتباط مشترک ندارند. ◦ «افزایش پنوموسیت II و سورفکتانت» نادرست است؛ افزایش سورفکتانت عامل عفونت مزمن راه هادی نیست. ◦ «کاهش غضروف حنجره و بسته‌شدن گلوت» نادرست است؛ غضروف حنجره علت همزمان سینوزیت و برونشیت نیست.

پاسخ: «حل، اتصال به گیرنده و دپلاریزاسیون» درست است؛ ترشح آبکی و پروتئین‌های متصل‌شونده بو، مولکول را به گیرنده مژه غیرمتحرک نورون می‌رسانند. ◦ «اتصال به سلول جامی، حرکت با مژه، تحریک پنوموسیت» نادرست است؛ مخاط بویایی سلول جامی تیپیک ندارد و پنوموسیت در بینی نیست. ◦ «ورود به غده موکوسی، عبور از غضروف، تحریک واگ» نادرست است؛ غضروف و واگ در تبدیل محرک بو به پیام نورون بویایی نقشی ندارند. ◦ «فاگوسیتوز توسط ماکروفاژ، آزادسازی IgA، تحریک آکسون» نادرست است؛ ماکروفاژ و IgA سازوکار اصلی ترانسداکشن بو نیستند.

پاسخ: «سلول بازال نورون‌های دوقطبی جدید می‌سازد» درست است؛ سلول‌های بازال بنیادی‌اند و نورون‌های بویایی را به‌طور دوره‌ای جایگزین می‌کنند. ◦ «سلول نگهدارنده به عصب واگ تبدیل می‌شود» نادرست است؛ سلول نگهدارنده محیط را تنظیم می‌کند و به واگ تمایز نمی‌یابد. ◦ «غده بومن آکسون‌های قطع‌شده را تولید می‌کند» نادرست است؛ غدد بومن ترشح سروزی دارند و آکسون تولید نمی‌کنند. ◦ «نورون بالغ بویایی مستقیماً میتوز می‌کند» نادرست است؛ نورون بالغ تمایزیافته منبع اصلی میتوز نیست.

پاسخ: «نگهدارنده، نورون بویایی، بازال» درست است؛ هسته نگهدارنده سطحی‌تر، نورون در میانه و سلول بنیادی بازال نزدیک غشای پایه است. ◦ «بازال، نگهدارنده، نورون بویایی» نادرست است؛ قرار دادن نورون در قاعده و بازال در سطح ترتیب واقعی را معکوس می‌کند. ◦ «نورون بویایی، بازال، نگهدارنده» نادرست است؛ سلول بازال نمی‌تواند در ناحیه میانی بالاتر از نگهدارنده قرار گیرد. ◦ «جامی، مژه‌دار، پنوموسیت II» نادرست است؛ این سلول‌ها آرایش مخاط بویایی را تشکیل نمی‌دهند.

پاسخ: «اختلال حل و پاکسازی بو» درست است؛ غدد بومن محیط آبکی لازم برای حل و شست‌وشوی بو را می‌سازند. ◦ «کاهش حرکت چین صوتی» نادرست است؛ حرکت چین صوتی به عضله vocalis وابسته است. ◦ «افزایش کشش سطحی آلوئول» نادرست است؛ کشش آلوئول به سورفکتانت وابسته است. ◦ «حذف صفحات غضروفی برونش» نادرست است؛ غضروف برونش از ترشح غده بومن مستقل است.

پاسخ: «آنوسمی با امکان بازسازی» درست است؛ قطع آکسون انتقال بو را متوقف می‌کند؛ بقای سلول بازال امکان جایگزینی بخشی از نورون‌ها را می‌دهد. ◦ «حفظ کامل بو چون مژه‌ها سالم‌اند» نادرست است؛ گیرنده بدون ارتباط آکسونی نمی‌تواند پیام را به پیاز بویایی برساند. ◦ «از بین رفتن دائمی سورفکتانت» نادرست است؛ سورفکتانت در آلوئول تولید می‌شود و به صفحه غربالی وابسته نیست. ◦ «فلج عضله تراکئال» نادرست است؛ عضله تراکئال از عصب بویایی فرمان نمی‌گیرد.

پاسخ: «فوقانی دهلیزی؛ تحتانی صوتی حقیقی» درست است؛ چین دهلیزی غده‌دار و تنفسی و چین صوتی سنگفرشی با vocalis است. ◦ «هر دو چین صوتی حقیقی» نادرست است؛ چین‌های حقیقی فاقد غدد فراوان و دارای ساختمان تخصصی ارتعاشی‌اند. ◦ «فوقانی اپی‌گلوت؛ تحتانی نای» نادرست است؛ اپی‌گلوت صفحه غضروفی و نای مجرای جداگانه‌اند، نه دو چین مجاور. ◦ «فوقانی صوتی؛ تحتانی دهلیزی» نادرست است؛ این گزینه ویژگی دو چین را جابه‌جا می‌کند.

پاسخ: «برای تحمل اصطکاک و ارتعاش به سنگفرشی مطبق تبدیل شده است» درست است؛ پوشش چندلایه غیرشاخی مقاومت مکانیکی لازم را فراهم می‌کند. ◦ «برای بویایی به اپی‌تلیوم نورونی تبدیل شده است» نادرست است؛ گیرنده بویایی در سقف بینی قرار دارد. ◦ «برای افزایش ترشح موکوس به مکعبی ساده تبدیل شده است» نادرست است؛ مکعبی ساده پوشش چین صوتی نیست و غدد آن محدودند. ◦ «برای تبادل گاز به سنگفرشی ساده تبدیل شده است» نادرست است؛ تبادل گاز در آلوئول است، نه حنجره.

پاسخ: «میزان تماس با لقمه و سایش» درست است؛ سطح زبانی بیشتر در معرض غذاست و پوشش مقاوم‌تر دارد. ◦ «تفاوت فشار خون دو سطح» نادرست است؛ فشار خون تعیین‌کننده اصلی نوع اپی‌تلیوم دو سطح نیست. ◦ «وجود پنوموسیت نوع I در سطح زبانی» نادرست است؛ پنوموسیت نوع I ویژه آلوئول است. ◦ «عبور شریان ریوی از سطح حنجره‌ای» نادرست است؛ شریان ریوی از اپی‌گلوت عبور نمی‌کند.

پاسخ: «انعطاف دریچه حنجره» درست است؛ شبکه الیاف الاستیک امکان خم‌شدن و بازگشت اپی‌گلوت را فراهم می‌کند. ◦ «تولید موکوس سلول جامی نای» نادرست است؛ موکوس نای محصول سلول جامی و غدد است، نه نوع غضروف اپی‌گلوت. ◦ «تبادل گاز سد خونی‌هوایی» نادرست است؛ سد خونی‌هوایی در آلوئول است. ◦ «حرکت مژک‌های سینوس» نادرست است؛ حرکت مژک سینوس به آکسونم وابسته است.

پاسخ: «کاهش قطر و افزایش سرعت خروج هوا» درست است؛ عضله تراکئال مجرا را تنگ و سرعت جریان بازدمی را بیشتر می‌کند. ◦ «ترشح سورفکتانت و جلوگیری از کلاپس آلوئول» نادرست است؛ سورفکتانت محصول پنوموسیت II است. ◦ «کشیدن موکوس به سوی آلوئول» نادرست است؛ جهت پاکسازی موکوس به حلق است، نه آلوئول. ◦ «بازکردن دائمی مجرا با تولید غضروف» نادرست است؛ عضله صاف غضروف تولید نمی‌کند.

پاسخ: «موکوس تولید می‌شود ولی انتقال آن مختل است» درست است؛ غدد همچنان ترشح دارند، اما حذف مژک مانع جابه‌جایی آن می‌شود. ◦ «تبادل گاز آلوئولی افزایش می‌یابد» نادرست است؛ اختلال نای تبادل گاز را افزایش نمی‌دهد. ◦ «موکوس تولید نمی‌شود ولی انتقال طبیعی است» نادرست است؛ وجود غدد سالم مانع قطع کامل تولید موکوس است. ◦ «غضروف نای بلافاصله جذب می‌شود» نادرست است؛ بقای غضروف به مژک‌های اپی‌تلیوم وابسته مستقیم نیست.

پاسخ: «نای» درست است؛ حلقه C شکل بزرگ و بخش خلفی غشایی الگوی نای است. ◦ «برونش داخل ریه» نادرست است؛ برونش داخل ریه صفحات غضروفی نامنظم و عضله مارپیچی دارد. ◦ «برونشیول انتهایی» نادرست است؛ برونشیول فاقد غضروف و غده است. ◦ «مجرای آلوئولی» نادرست است؛ مجرای آلوئولی از دهانه آلوئول‌ها تشکیل می‌شود.

پاسخ: «اختلال تغذیه و ترمیم غضروف» درست است؛ پری‌کندریوم منبع تغذیه انتشاری و سلول‌های ترمیمی غضروف است. ◦ «از بین رفتن مستقیم نورون بویایی» نادرست است؛ نورون بویایی در حفره بینی قرار دارد. ◦ «افزایش تولید DPPC» نادرست است؛ DPPC را پنوموسیت II تولید می‌کند. ◦ «قطع تخلیه لنف آلوئول» نادرست است؛ لنف ریه از شبکه‌های بافت همبند تخلیه می‌شود.

پاسخ: «کاهش پاکسازی موکوسی‌مژکی» درست است؛ متاپلازی مقاومت را بالا می‌برد ولی سلول‌های مژه‌دار و پاکسازی را کاهش می‌دهد. ◦ «افزایش مستقیم سطح تبادل گاز» نادرست است؛ برونش محل اصلی تبادل گاز نیست. ◦ «افزایش بازسازی نورون بویایی» نادرست است؛ نورون بویایی با اپی‌تلیوم برونش ارتباط ندارد. ◦ «کاهش مقاومت در برابر سایش» نادرست است؛ سنگفرشی مطبق نسبت به سایش مقاوم‌تر است.

پاسخ: «A برونش؛ B برونشیول» درست است؛ غضروف و غده برونش را از برونشیول فاقد آن‌ها جدا می‌کند. ◦ «A نای؛ B مجرای آلوئولی» نادرست است؛ نای حلقه بزرگ C شکل دارد و مجرای آلوئولی عضله حلقوی پیوسته ندارد. ◦ «A برونشیول؛ B برونش» نادرست است؛ این گزینه شاخص‌های افتراقی را معکوس می‌کند. ◦ «هر دو برونش» نادرست است؛ فقدان غضروف و غده در B با برونش سازگار نیست.

پاسخ: «از برونش به برونشیول» درست است؛ کوچک‌شدن راه هوایی با ساده‌شدن پوشش، حذف جامی و برجسته‌شدن نسبی عضله همراه است. ◦ «از آلوئول به نای» نادرست است؛ حرکت از آلوئول به نای روند را معکوس می‌کند. ◦ «از پلورا به اپی‌گلوت» نادرست است؛ پلورا و اپی‌گلوت اجزای یک شاخه پیوسته راه هوایی نیستند. ◦ «از مخاط بویایی به دهلیز» نادرست است؛ مخاط بویایی و دهلیز این الگوی غضروف و عضله را ندارند.

پاسخ: «نوارهای مارپیچی پیرامون مخاط» درست است؛ برونش داخل ریه لایه عضلانی مارپیچی پیوسته زیر مخاط دارد. ◦ «نوار منفرد در دیواره خلفی» نادرست است؛ نوار خلفی منفرد مشخصه عضله تراکئال است. ◦ «حذف کامل عضله صاف» نادرست است؛ عضله صاف در برونش وجود دارد و حذف نمی‌شود. ◦ «قرارگیری فقط داخل غضروف» نادرست است؛ عضله در بافت نرم دیواره است و داخل ماتریکس غضروف قرار نمی‌گیرد.

پاسخ: «برونشیول هادی» درست است؛ فقدان غضروف و غده همراه دیواره بدون آلوئول، برونشیول هادی را نشان می‌دهد. ◦ «مجرای آلوئولی» نادرست است؛ مجرای آلوئولی تقریباً سراسر دهانه آلوئول دارد. ◦ «برونش قطعه‌ای» نادرست است؛ برونش قطعه‌ای صفحات غضروفی دارد. ◦ «برونشیول تنفسی» نادرست است؛ برونشیول تنفسی با آلوئول‌های پراکنده در دیواره شناخته می‌شود.