آناتومی دستگاه تنفس

پاسخ: پاسخ درست «مهره T1، دنده‌های اول و لبه فوقانی مانوبریوم» است؛ این سه ساختمان به‌ترتیب حد خلفی، طرفی و قدامی دهانه فوقانی توراکس را می‌سازند. ◦ «مهره T2، دنده‌های دوم و زاویه جناغی» با صفحه عرضی توراکس و سطح زاویه جناغی ارتباط دارد، اما مرز آناتومیک دهانه فوقانی نیست. ◦ «مهره C7، ترقوه‌ها و لبه تحتانی مانوبریوم» در مجاورت ریشه گردن قرار دارد، ولی ترقوه و C7 جزء حدود رسمی این دهانه محسوب نمی‌شوند. ◦ «مهره T12، دنده‌های یازدهم و زائده گزیفوئید» بخشی از حدود دهانه تحتانی توراکس را توصیف می‌کند، نه دهانه فوقانی را.

پاسخ: پاسخ درست «بیضی است و به سمت جلو و پایین شیب دارد» است؛ قطر عرضی دهانه از قطر قدامی‌خلفی بیشتر و شیب آن حدود ۴۵ درجه به جلو و پایین است. ◦ «دایره‌ای و افقی» ویژگی دهانه فوقانی نیست؛ تفاوت ارتفاع T1 و مانوبریوم صفحه‌ای مایل ایجاد می‌کند. ◦ «بیضی با شیب عقب و بالا» جهت شیب را معکوس بیان می‌کند؛ بخش قدامی دهانه پایین‌تر از بخش خلفی قرار دارد. ◦ «مثلثی با رأس جناغی» با شکل واقعی حلقه استخوانی دنده اول و T1 سازگار نیست.

پاسخ: پاسخ درست «زیر T2» است؛ چون دهانه فوقانی رو به جلو و پایین شیب دارد، امتداد افقی لبه مانوبریوم در خلف به سطحی پایین‌تر از T1، یعنی زیر T2، می‌رسد. ◦ «بالای C7» بیش از حد بالاست و با قرارگیری دهانه در مرز گردن و توراکس تطابق ندارد. ◦ «جسم T1» حد خلفی خود دهانه است، اما سؤال درباره امتداد افقی لبه قدامی است، نه صفحه مایل دهانه. ◦ «دیسک T4–T5» سطح زاویه جناغی و صفحه عرضی توراکس است و چند مهره پایین‌تر قرار دارد.

پاسخ: پاسخ درست «کودک دایره‌ای و تنفس شکمی؛ بالغ بیضی و تنفس سینه‌ای» است؛ با رشد قفسه سینه، قطر عرضی غالب می‌شود و الگوی تنفس نیز از شکمی به سینه‌ای تغییر می‌کند. ◦ «کودک بیضی و بالغ دایره‌ای» مسیر تغییر شکل توراکس را برعکس بیان می‌کند. ◦ «کودک مثلثی» در جزوه برای مقطع توراکس ذکر نشده و شکل هندسی مربوط به برخی سوراخ‌های مهره‌ای است. ◦ «کودک بیضی و بالغ دایره‌ای» علاوه بر شکل، الگوی غالب تنفسی را نیز جابه‌جا کرده است.

پاسخ: پاسخ درست «انحناهای سینه‌ای و خاجی از نوع اولیه‌اند» است؛ این دو انحنا در دوران جنینی وجود دارند و تحدبشان به سمت خلف است. ◦ «انحنای سینه‌ای پس از راه‌رفتن» غلط است؛ راه‌رفتن با پیدایش انحنای ثانویه کمری ارتباط دارد. ◦ «انحنای خاجی هنگام نگه‌داشتن سر» غلط است؛ بلندکردن سر موجب شکل‌گیری انحنای ثانویه گردنی می‌شود. ◦ «گردنی و کمری اولیه‌اند» طبقه‌بندی را معکوس می‌کند؛ این دو انحنا پس از تولد و ثانویه‌اند.

پاسخ: پاسخ درست «T12، دنده‌های ۱۱ و ۱۲، لبه دنده‌ای و گزیفوئید» است؛ این ساختمان‌ها حدود خلفی، خلفی‌طرفی و قدامی دهانه تحتانی را می‌سازند. ◦ «T10 و دنده‌های ۹ و ۱۰» بخشی از دیواره توراکس‌اند، ولی مجموعه کامل مرز دهانه تحتانی نیستند. ◦ «T1 و دنده‌های اول و مانوبریوم» حدود دهانه فوقانی را تشکیل می‌دهند. ◦ «L1 و عناصر لگنی» پایین‌تر از خروجی توراکس قرار دارند و جزء مرز آن نیستند.

پاسخ: پاسخ درست «دنده‌های ۷ تا ۱۰» است؛ غضروف‌های این دنده‌ها قوس یا لبه دنده‌ای را می‌سازند که به ناحیه گزیفوئید نزدیک می‌شود. ◦ «دنده‌های ۱ تا ۴» مستقیماً به جناغ متصل‌اند ولی لبه دنده‌ای تحتانی را تشکیل نمی‌دهند. ◦ «دنده‌های ۸ تا ۱۲» دنده‌های ۱۱ و ۱۲ را نیز وارد می‌کند؛ این دو دنده شناورند و غضروفشان به لبه دنده‌ای نمی‌پیوندد. ◦ «دنده‌های ۱۱ و ۱۲» آزاد پایان می‌یابند و جزء costal margin نیستند.

پاسخ: پاسخ درست «زاویه زیرجناغی، ۷۵ درجه» است؛ این زاویه در پایین جناغ و میان حاشیه‌های دنده‌ای تشکیل می‌شود. ◦ «زاویه جناغی» محل اتصال مانوبریوم و جسم جناغ و در سطح T4–T5 است، نه میان دو costal margin. ◦ «زاویه دنده‌ای‌مهره‌ای» اصطلاح موردنظر این بخش نیست و مقدار ۶۰ درجه نیز در جزوه برای آن ذکر نشده است. ◦ «زاویه زیفوکوستال ۹۰ درجه» نام و مقدار گزارش‌شده در منبع را هر دو تغییر می‌دهد.

پاسخ: پاسخ درست «دیافراگم» است؛ این عضله دهانه تحتانی را می‌بندد و هم‌زمان کف توراکس و سقف شکم را تشکیل می‌دهد. ◦ «پریکارد فیبری» قلب را احاطه می‌کند و فقط در مرکز با دیافراگم ارتباط دارد، اما خروجی توراکس را نمی‌بندد. ◦ «فاسیای اندوتوراسیک» سطح داخلی دیواره توراکس را می‌پوشاند و نقش سد کامل دهانه تحتانی ندارد. ◦ «پلورای دیافراگمی» روی سطح فوقانی دیافراگم قرار می‌گیرد، ولی خودِ مرز عضلانی میان دو حفره نیست.

پاسخ: پاسخ درست «تحدب قدامی ناحیه کمری» است؛ لوردوز به افزایش انحنای قدامی ناحیه کمری گفته می‌شود و در چاقی یا بارداری برجسته‌تر می‌گردد. ◦ «تحدب خلفی سینه‌ای» در صورت افزایش، کیفوز را ایجاد می‌کند. ◦ «تحدب خلفی خاجی» یک انحنای اولیه است و عنوان لوردوز برای افزایش آن به‌کار نمی‌رود. ◦ «انحراف جانبی» در صفحه کرونال رخ می‌دهد و اسکولیوز نام دارد.

پاسخ: پاسخ درست «وریدهای براکیوسفالیک، نای، مری» است؛ وریدهای بزرگ در قدام، نای در میانه و مری در خلف نای قرار می‌گیرد. ◦ «مری، نای، وریدها» ترتیب واقعی را تقریباً معکوس می‌کند؛ مری خلفی‌ترین عضو این سه‌گانه است. ◦ «نای، وریدها، مری» جای نای و وریدهای قدامی را عوض می‌کند. ◦ «وریدها، مری، نای» رابطه ثابت مری در پشت نای را نقض می‌کند.

پاسخ: پاسخ درست «ژوگولار داخلی و زیرترقوه‌ای» است؛ این اتصال در پشت مفصل استرنوکلاویکولار و در ورودی توراکس رخ می‌دهد. ◦ «ژوگولار خارجی و آگزیلاری» مستقیماً تنه براکیوسفالیک را تشکیل نمی‌دهند؛ آگزیلاری به زیرترقوه‌ای ادامه می‌یابد. ◦ «ژوگولار قدامی و سفالیک» وریدهای سطحی‌اند و چنین اتصال نهایی‌ای ندارند. ◦ «زیرترقوه‌ای و همی‌آزیگوس» دو سامانه وریدی متفاوت گردن و دیواره توراکس را به‌اشتباه ترکیب می‌کند.

پاسخ: پاسخ درست این است که «واگ وارد شکم می‌شود؛ فرنیک عمدتاً در توراکس توزیع می‌شود». واگ شبکه‌های قلبی و ریوی می‌سازد و سپس همراه مری به شکم می‌رود؛ فرنیک شاخه‌های حرکتی و حسی خود را به دیافراگم و پرده‌های توراسیک می‌دهد. ◦ «هر دو در گردن شاخه می‌دهند» توزیع مهم داخل توراکس را حذف می‌کند. ◦ «واگ در توراکس پایان می‌یابد» نادرست است؛ تنه‌های واگی از دیافراگم عبور می‌کنند. ◦ «هر دو بدون شاخه عبور می‌کنند» با نقش‌های قلبی، ریوی، پریکاردی و دیافراگمی آن‌ها ناسازگار است.

پاسخ: پاسخ درست «دیافراگم، پریکارد جداری و پلورای مرکزی» است؛ فرنیک عصب حرکتی اصلی دیافراگم و حامل حس پریکارد و پلورای مرکزی است. ◦ «مری، نای و شبکه ریوی خلفی» بیشتر با واگ و شبکه خودکار ارتباط دارند، نه توزیع اصلی فرنیک. ◦ «عضلات بین‌دنده‌ای» از اعصاب بین‌دنده‌ای عصب می‌گیرند و برونش‌ها از شبکه ریوی خودکار. ◦ «آئورت، آزیگوس و مجرای توراسیک» اهداف حرکتی یا حسی مستقیم ذکرشده برای فرنیک نیستند.

پاسخ: پاسخ درست «صفحه ساژیتال و ناحیه سینه‌ای» است؛ کیفوز افزایش تحدب خلفی ستون مهره‌های سینه‌ای است و در نمای جانبی بهتر دیده می‌شود. ◦ «صفحه کرونال و کمری» بیشتر با انحراف جانبی یا اسکولیوز ارتباط دارد. ◦ «صفحه افقی و گردنی» صفحه و ناحیه بیماری را هر دو نادرست بیان می‌کند. ◦ «صفحه کرونال و خاجی» با تعریف کیفوز سینه‌ای مطابقت ندارد.

پاسخ: پاسخ درست «۷۱ سانتی‌متر و یک‌چهارم» است؛ در جزوه طول متوسط ستون مهره‌ها حدود ۷۱ سانتی‌متر و سهم مجموع دیسک‌ها نزدیک یک‌چهارم ذکر شده است. ◦ «۵۰ سانتی‌متر و یک‌دهم» هر دو مقدار را کمتر از میزان واقعی برآورد می‌کند. ◦ «۶۰ سانتی‌متر و یک‌سوم» طول را کم و سهم دیسک‌ها را زیاد بیان می‌کند. ◦ «۸۵ سانتی‌متر و یک‌پنجم» طول را بیش از حد و سهم دیسک‌ها را کمتر از مقدار منبع می‌داند.

پاسخ: پاسخ درست «کاهش ضخامت و خاصیت ارتجاعی دیسک‌ها» است؛ فرسایش و کم‌آبی دیسک ارتفاع فضاهای بین‌مهره‌ای و در نتیجه طول ستون مهره‌ای را کاهش می‌دهد. ◦ «افزایش ضخامت لامیناها» مکانیسم اصلی کوتاه‌شدن قامت در جزوه نیست. ◦ «بزرگ‌شدن جسم مهره‌های خاجی» با انتقال بار از S2 به لگن و کاهش قطر مهره‌های پایین‌تر ناسازگار است. ◦ «افزایش فاصله زوائد مفصلی» انتظار نمی‌رود ارتفاع ستون را کم کند و در منبع علت کاهش قد معرفی نشده است.

پاسخ: پاسخ درست «افزایش بار تا کمر و انتقال آن به مفصل ساکروایلیاک» است؛ در خاجی بار به ایلیوم می‌رود و از S2 به بعد نیاز به جسم بزرگ کمتر می‌گردد. ◦ «افزایش تعداد دیسک‌ها و بسته‌شدن کانال» رابطه‌ای با الگوی قطر اجسام مهره‌ای ندارد. ◦ «تفاوت حجم عضلات پشت» علت اصلی انتقال وزن و تغییر اندازه جسم مهره نیست. ◦ «مسیر شریان مهره‌ای» به سوراخ‌های عرضی مهره‌های گردنی محدود است و در کمر وارد کانال نمی‌شود.

پاسخ: پاسخ درست «۲ تا ۷ ماهگی و ۱۲ تا ۱۸ ماهگی» است؛ کنترل سر انحنای گردنی و ایستادن و راه‌رفتن انحنای کمری را ایجاد می‌کند. ◦ «دوران جنینی و تولد» زمان پیدایش انحناهای اولیه سینه‌ای و خاجی است. ◦ «۱۲ تا ۱۸ ماهگی و ۲ تا ۷ ماهگی» ترتیب رویدادهای حرکتی را برعکس می‌کند. ◦ «۳ تا ۵ سالگی و بلوغ» بسیار دیرتر از زمان شکل‌گیری طبیعی این انحناهاست.

پاسخ: پاسخ درست «T7» است؛ انحنای سینه‌ای از حدود T2 تا T12 امتداد دارد و بیشترین تحدب خلفی آن در T7 دیده می‌شود. ◦ «T2» آغاز تقریبی انحنای سینه‌ای است، نه رأس آن. ◦ «T4» با زاویه جناغی و دوشاخه‌شدن نای ارتباط سطحی دارد، اما اوج کیفوز طبیعی نیست. ◦ «T12» انتهای انحنای سینه‌ای و ناحیه گذار به کمر است، نه نقطه بیشترین تحدب.

پاسخ: پاسخ درست «وضعیت بدنی نامناسب» است؛ بد نشستن می‌تواند پس از تولد تعادل عضلانی و راستای ستون را به‌هم بزند و انحراف جانبی عملکردی ایجاد کند. ◦ «همی‌ورتبرا» نقص مادرزادی تشکیل بخشی از جسم مهره است و با تصویر عادت نشستن توضیح داده نمی‌شود. ◦ «نقص تفکیک مهره‌ها» موجب مهره بلوکی یا نوار استخوانی مادرزادی می‌شود، نه صرفاً تغییر ناشی از پوسچر. ◦ «دیستروفی عضلانی مادرزادی» از ضعف عضلات نگهدارنده ستون ناشی می‌شود و با اصلاح وضعیت نشستن یکی نیست.

پاسخ: پاسخ درست «انحراف جانبی بیش از حد در صفحه کرونال» است؛ اسکولیوز غالباً نمای S شکل دارد و ممکن است مادرزادی، وضعیتی یا عضلانی باشد. ◦ «افزایش تحدب قدامی ساژیتال» تعریف هیپرلوردوز است. ◦ «کاهش انحنای گردنی» هیپولوردوز گردنی است و انحراف جانبی محسوب نمی‌شود. ◦ «افزایش تحدب سینه‌ای» تعریف کیفوز است؛ اسکولیوز در صفحه کرونال تعریف می‌شود.

پاسخ: پاسخ درست «نقص یک‌طرفه مراکز استخوان‌سازی مهره» است؛ ناقص‌ماندن یک نیمه، جسم مهره گوه‌ای و انحراف محور ستون را ایجاد می‌کند. ◦ «افزایش ضخامت دیسک» علت همی‌ورتبرا نیست و نقص شکل جسم مهره را توضیح نمی‌دهد. ◦ «جوش‌خوردن زوائد خاری» ممکن است دامنه حرکت خلفی را تغییر دهد، اما نیمه‌مهره نمی‌سازد. ◦ «بسته‌شدن سوراخ عرضی» مربوط به ویژگی مهره‌های گردنی است و با شکل‌گیری نصف جسم مهره ارتباط ندارد.

پاسخ: پاسخ درست «هیپرلوردوز: افزایش انحنای کمری یا گردنی» است؛ پیشوند hyper افزایش و hypo کاهش لوردوز را نشان می‌دهد. ◦ «هیپولوردوز: افزایش» معنای پیشوند را معکوس کرده است؛ هیپولوردوز کاهش انحناست. ◦ «هیپرلوردوز: کاهش» نیز جهت تغییر را برعکس بیان می‌کند. ◦ «کیفوز: انحراف جانبی» نادرست است؛ انحراف جانبی اسکولیوز و کیفوز افزایش تحدب خلفی سینه‌ای است.

پاسخ: پاسخ درست «انحراف جانبی ستون به سمت نقص» است؛ رشد نامتقارن جسم مهره در همی‌ورتبرا ستون را از محور مرکزی منحرف می‌کند و اسکولیوز مادرزادی می‌سازد. ◦ «افزایش یکنواخت لوردوز» تغییر متقارن در صفحه ساژیتال است و با جسم گوه‌ای یک‌طرفه توضیح داده نمی‌شود. ◦ «کاهش قطر کانال بدون انحراف» اثر شاخص همی‌ورتبرا نیست؛ مسئله اصلی عدم تقارن رشد است. ◦ «افزایش تقارن رویه‌ها» برخلاف ماهیت ضایعه است؛ نقص یک‌طرفه تقارن مهره را کاهش می‌دهد.

پاسخ: «مانوبریوم، جسم و زائده گزیفوئید» درست است؛ این سه قسمت اسکلت قدامی میانی توراکس را می‌سازند. ◦ «جسم، مانوبریوم و آکرومیون» ترتیب را برعکس کرده و آکرومیون را که بخشی از کتف است وارد جناغ می‌کند. ◦ «پروسترنوم، ترقوه و گزیفوئید» اصطلاح جنینی مانوبریوم را با استخوان ترقوه مخلوط می‌کند. ◦ «مانوبریوم، دنده و مزواسترنوم» دنده را جزء خود جناغ می‌داند و نام جنینی جسم را جای بخش بالغ می‌نشاند.

پاسخ: «۱۴ و ۸ سانتی‌متر» درست است؛ بخش عمده طول جناغ به جسم اختصاص دارد. ◦ «۱۰ و ۴» هر دو مقدار را کمتر از اندازه گزارش‌شده بیان می‌کند. ◦ «۱۸ و ۱۲» بیش از اندازه تقریبی جناغ و جسم آن است. ◦ «۲۴ و ۱۴» طول خود جناغ را تقریباً دو برابر مقدار منبع در نظر می‌گیرد.

پاسخ: «سطحی‌بودن و داشتن بافت اسفنجی فعال» درست است؛ بخش میانی جناغ قابل لمس و دارای مغز استخوان خون‌ساز است. ◦ «عمقی‌بودن و پوشش ضخیم» برعکس رابطه واقعی جناغ با پوست است. ◦ «توخالی و بدون مغز» علت امکان بیوپسی را از بین می‌برد. ◦ «اتصال مستقیم به ستون مهره‌ها» وجود ندارد؛ ارتباط از راه دنده‌ها برقرار می‌شود.

پاسخ: «مانوبریوم، جسم، گزیفوئید» درست است؛ سه بخش جنینی به‌ترتیب به اجزای فوقانی، میانی و تحتانی جناغ تبدیل می‌شوند. ◦ «جسم، مانوبریوم، گزیفوئید» دو جزء نخست را جابه‌جا می‌کند. ◦ «مانوبریوم، گزیفوئید، جسم» سرنوشت مزواسترنوم و متاسترنوم را معکوس می‌کند. ◦ «ترقوه، جسم، مانوبریوم» ترقوه را که استخوانی مستقل است وارد مشتقات جناغ می‌کند.

پاسخ: «زائده گزیفوئید» درست است؛ استخوانی‌شدن جناغ از بالا به پایین پیش می‌رود و گزیفوئید ممکن است تا ۴۰ تا ۵۰ سالگی غضروفی بماند. ◦ «بریدگی ژوگولار» یک فرورفتگی روی مانوبریوم است، نه مرکز مستقل دیررس. ◦ «مانوبریوم» در قطب فوقانی قرار دارد و زودتر از گزیفوئید استخوانی می‌شود. ◦ «جسم جناغ» پیش از تکمیل استخوانی‌شدن زائده انتهایی بالغ می‌گردد.

پاسخ: «T2 تا T4» درست است؛ جسم جناغ پایین‌تر و تقریباً در برابر T5 تا T8 ادامه می‌یابد. ◦ «C6 تا T1» بیش از حد بالاست و به ورودی توراکس نزدیک‌تر است. ◦ «T5 تا T8» محدوده جسم جناغ است. ◦ «T9 تا T12» پایین‌تر از بخش عمده جناغ و نزدیک دیافراگم است.

پاسخ: «انتهای داخلی ترقوه و بریدگی ترقوه‌ای مانوبریوم» درست است؛ این اتصال تنها ارتباط استخوانی اندام فوقانی با اسکلت محوری است. ◦ «انتهای خارجی ترقوه» با آکرومیون مفصل می‌شود. ◦ «آکرومیون و بریدگی ژوگولار» از دو ناحیه دور و نامرتبط‌اند. ◦ «دنده اول و انتهای خارجی ترقوه» مفصل استرنوکلاویکولار نمی‌سازند.

پاسخ: «کاهش اصطکاک و بهبود تطابق سطوح» درست است؛ دیسک نیرو را پخش و حرکت مفصل پرتحرک را روان می‌کند. ◦ «افزایش اصطکاک» خلاف نقش غضروف داخل مفصل است. ◦ «تبدیل به سین‌کندروز» رخ نمی‌دهد؛ مفصل همچنان سینوویال است. ◦ «جوش‌دادن ترقوه به دنده اول» وظیفه دیسک نیست و تحرک را از بین می‌برد.

پاسخ: «میان دو انتهای داخلی ترقوه و بالای مانوبریوم» درست است؛ رباط از روی بریدگی ژوگولار عبور می‌کند. ◦ «آکرومیون و ترقوه خارجی» محل مفصل آکرومیوکلاویکولار است. ◦ «دنده اول و گزیفوئید» چنین رباط مستقیمی ندارند. ◦ «دو جسم مهره» توسط دیسک و رباط‌های طولی مرتبط می‌شوند.

پاسخ: «دنده دوم» درست است؛ زاویه لوئیس در اتصال مانوبریوم و جسم جناغ لمس می‌شود و landmark شروع شمارش دنده‌هاست. ◦ «دنده اول» پشت ترقوه و پکتورالیس ماژور پنهان و لمس آن دشوار است. ◦ «دنده پنجم» پایین‌تر و نزدیک سطح ضربان اپکس قلب است. ◦ «دنده دهم» در لبه دنده‌ای تحتانی قرار می‌گیرد.

پاسخ: «سمفیز؛ حدود ۳۵ سالگی» درست است؛ سطوح آن با غضروف هیالن پوشیده و میانشان غضروف ثانویه قرار دارد. ◦ «سینوویال» حفره مفصلی آزاد می‌طلبد و نوع این اتصال نیست. ◦ «سین‌کندروز ۵۰ سالگی» بیشتر با مفصل دنده اول و استخوانی‌شدن دیررس گزیفوئید اشتباه شده است. ◦ «فیبری و هرگز» با امکان سینوستوز پس از میانسالی ناسازگار است.

پاسخ: «افزایش می‌یابد» درست است؛ بالا آمدن دنده‌ها و گسترش توراکس زاویه حدود ۱۶۳ درجه را در دم بازتر می‌کند. ◦ «کاهش» بیشتر با بازدم سازگار است. ◦ «حذف کامل» به معنی صاف‌شدن اتصال و از بین رفتن landmark است که رخ نمی‌دهد. ◦ «زاویه راست» با مقدار طبیعی بسیار باز این اتصال سازگار نیست.

پاسخ: «غضروف‌های نای، قوس آئورت و مری» درست است؛ این عناصر در مدیاستینوم فوقانی پشت مانوبریوم قرار دارند. ◦ «قلب و IVC و معده» عمدتاً پایین‌تر قرار دارند. ◦ «دیافراگم، کبد و طحال» با بخش تحتانی توراکس و شکم مرتبط‌اند. ◦ «آئورت شکمی، پانکراس و دوازدهه» همگی زیر دیافراگم‌اند.

پاسخ: «جسم T5–T8؛ مفصل T9» درست است؛ انتهای جسم در پایین با گزیفوئید متصل می‌شود. ◦ «T2–T4» محدوده مانوبریوم است. ◦ «T8–T12 و L1» پایین‌تر از جناغ قرار می‌گیرد. ◦ «C7–T2» به ورودی توراکس نزدیک و برای جسم جناغ بسیار بالاست.

پاسخ: «سینوویال‌بودن و داشتن دیسک مفصلی» درست است؛ اتصال دنده اول به جناغ سین‌کندروز است. ◦ «غضروفی و بی‌حرکت» ویژگی مفصل استرنوکوستال اول است، نه استرنوکلاویکولار. ◦ «اتصال به جسم جناغ» غلط است؛ ترقوه به مانوبریوم متصل می‌شود. ◦ «استخوانی‌شدن بدو تولد» برای این مفصل طبیعی نیست.

پاسخ: «اولی سین‌کندروز و بقیه سینوویال‌اند» درست است؛ غضروف دنده اول اتصال محکم‌تری به مانوبریوم دارد. ◦ «اولی سینوویال» نوع مفصل را معکوس می‌کند. ◦ «فیبری» برای اتصال اول صحیح نیست و بقیه نیز سین‌کندروز نیستند. ◦ «همه سینوویال» استثنای مهم دنده اول را حذف می‌کند.

پاسخ: «۱–۷ حقیقی، ۸–۱۰ کاذب، ۱۱–۱۲ شناور» درست است؛ معیار، نحوه اتصال قدامی غضروف دنده‌ای است. ◦ تقسیم‌بندی‌های دیگر مرز اتصال مستقیم به جناغ و آزادبودن دنده‌های پایینی را جابه‌جا می‌کنند. ◦ دنده دهم کاذب است و دنده یازدهم و دوازدهم انتهای قدامی آزاد دارند. ◦ دنده هفتم هنوز مستقیماً به جناغ متصل و حقیقی محسوب می‌شود.

پاسخ: «سر، گردن، تکمه، زاویه و تنه» درست است؛ تکمه در محل اتصال گردن و تنه و زاویه کمی خارج‌تر قرار دارد. ◦ گزینه‌های دیگر جای سر و گردن یا تکمه و زاویه را برخلاف ساختمان دنده جابه‌جا می‌کنند. ◦ سر داخلی‌ترین جزء و محل مفصل با اجسام مهره‌هاست. ◦ زاویه پس از تکمه و در محل بیشترین خمیدگی تنه دیده می‌شود.

پاسخ: «دو رویه جداشده با ستیغ برای دو جسم مجاور» درست است؛ ستیغ محل اتصال رباط داخل‌مفصلی به دیسک است. ◦ «یک رویه» بیشتر در دنده‌های آتیپیک ۱ و ۱۰ تا ۱۲ دیده می‌شود. ◦ «سه رویه» تکمه را با سر مخلوط می‌کند؛ زائده عرضی با تکمه مفصل می‌شود. ◦ «فاقد رویه» با وجود مفصل سینوویال کوستوورتبرال ناسازگار است.

پاسخ: «نحوه اتصال غضروف دنده‌ای به جناغ» درست است؛ دنده‌های حقیقی مستقیم و دنده‌های کاذب غیرمستقیم متصل می‌شوند. ◦ «تعداد رویه‌های سر» معیار تیپیک یا آتیپیک‌بودن دنده است. ◦ «ناودان دنده‌ای» در اغلب دنده‌های تیپیک وجود دارد و طبقه اتصال قدامی را تعیین نمی‌کند. ◦ «جهت زائده خاری» ویژگی مهره سینه‌ای است، نه ملاک طبقه‌بندی دنده.

پاسخ: «زائده عرضی مهره هم‌شماره» درست است؛ این اتصال مفصل کوستوترانسورس را می‌سازد. ◦ «جسم مهره» با سر دنده مفصل می‌شود. ◦ «دیسک» محل اتصال ستیغ سر و رباط داخل‌مفصلی است. ◦ «زائده خاری» شریک مفصلی دنده نیست.

پاسخ: «ورید، شریان، عصب» یا VAN درست است؛ دسته در امتداد لبه تحتانی دنده و میان عضلات بین‌دنده‌ای قرار دارد. ◦ «عصب، شریان، ورید» ترتیب را کاملاً معکوس می‌کند. ◦ «شریان، عصب، ورید» جای ورید فوقانی و عصب تحتانی را تغییر می‌دهد. ◦ «ورید، عصب، شریان» جای شریان و عصب را عوض می‌کند.

پاسخ: «نزدیک لبه فوقانی دنده پایین» درست است؛ دسته اصلی در ناودان لبه تحتانی دنده بالا قرار دارد. ◦ «زیر لبه دنده بالا» محل عبور VAN و پرخطر است. ◦ «داخل ناودان» مستقیماً عروق و عصب را هدف قرار می‌دهد. ◦ «روی گردن دنده» مسیر استاندارد ورود به فضای بین‌دنده‌ای جانبی نیست.

پاسخ: «سطح داخلی در امتداد لبه تحتانی» درست است؛ دسته بین‌دنده‌ای در این شیار محافظت می‌شود. ◦ «سطح خارجی و لبه فوقانی» فاقد ناودان اصلی است. ◦ «سطح قدامی نزدیک غضروف» محل معمول شیار طولی VAN نیست. ◦ «روی تکمه» سطح مفصلی کوستوترانسورس قرار دارد، نه ناودان دنده‌ای.

پاسخ: «پشت ترقوه و پکتورالیس ماژور محافظت می‌شود» درست است؛ موقعیت عمقی آن ضربه مستقیم را کاهش می‌دهد. ◦ «فاقد استخوان» غلط است؛ دنده اول استخوانی پهن و کوتاه است. ◦ «فاقد مفصل مهره‌ای» غلط است؛ با T1 مفاصل کوستوورتبرال و کوستوترانسورس دارد. ◦ «بی‌حرکت‌بودن» غلط است؛ در حرکات pump-handle و تنفس مشارکت دارد.

پاسخ: «مبدأ و محل اتصال عملکردی» درست است؛ Origin آغاز نسبتاً ثابت و Insertion مقصدی است که حرکت بیشتر در آن دیده می‌شود. ◦ «عصب و رگ» اجزای تأمین‌کننده عضله‌اند، نه تعریف مبدأ و مقصد. ◦ «سطحی و عمقی» موقعیت لایه‌ای را توصیف می‌کند. ◦ «انقباض و استراحت» دو حالت فیزیولوژیک‌اند، نه دو اتصال عضله.

پاسخ: «خارجی، داخلی، داخلی‌تر» ترتیب درست دیواره بین‌دنده‌ای است. ◦ «زیر‌دنده‌ای» عضله‌ای جدا در سطح داخلی دیواره خلفی است. ◦ «ترانسورسوس توراسیس» در سطح داخلی دیواره قدامی قرار دارد. ◦ ترتیب «داخلی‌تر، خارجی، داخلی» جهت عمق را برعکس می‌کند.

پاسخ: «لبه تحتانی دنده بالا به لبه فوقانی دنده پایین» درست است؛ تفاوت لایه‌ها بیشتر در جهت الیاف و گستره آن‌هاست. ◦ «لبه فوقانی بالا به تحتانی پایین» محل‌های اتصال را جابه‌جا می‌کند. ◦ «جناغ به زائده عرضی» مسیر یک عضله بین‌دنده‌ای نیست. ◦ «غضروف به جسم مهره» مفاصل و رباط‌های دنده‌ای را با عضله مخلوط می‌کند.

پاسخ: «پایین و جلو» درست است؛ الیاف از دنده بالا به دنده پایین مانند جهت دست در جیب حرکت می‌کنند. ◦ «پایین و عقب» جهت عضلات داخلی و داخلی‌تر است. ◦ «بالا و جلو» جهت را در محور عمودی معکوس می‌کند. ◦ «افقی به داخل» با آرایش مایل الیاف سازگار نیست.

پاسخ: «بین‌دنده‌ای خارجی» درست است؛ جهت آن با دو لایه عمقی تقاطع زاویه‌ای دارد. ◦ «داخلی» الیاف پایین و عقب دارد. ◦ «داخلی‌تر» جهت مشابه داخلی دارد ولی محدودتر است. ◦ «ترانسورسوس» از پشت جناغ به بالا و خارج می‌رود.

پاسخ: «نزدیک اتصال دنده و غضروف» درست است؛ از آنجا تا جناغ غشای بین‌دنده‌ای خارجی جای عضله را می‌گیرد. ◦ «تا جناغ» وجود غشای قدامی را نادیده می‌گیرد. ◦ «فقط تا زاویه» دامنه عضله را بیش از حد کوتاه می‌کند. ◦ «تا گزیفوئید» مسیر طولی خاصی برای این عضله نیست.

پاسخ: «قدام فضای بین‌دنده‌ای» درست است؛ غشا از محل پایان عضله خارجی تا جناغ امتداد می‌یابد. ◦ «خلف» محل عضله خارجی است و غشای داخلی در آنجا ظاهر می‌شود. ◦ «ثلث میانی» محل برجسته لایه داخلی‌تر است. ◦ «کانال مهره‌ای» خارج از فضای بین‌دنده‌ای است.

پاسخ: «پایین و عقب» درست است؛ این جهت تقریباً بر الیاف لایه خارجی عمود است. ◦ «پایین و جلو» جهت لایه خارجی است. ◦ «بالا و عقب» جهت مبدأ به اتصال را معکوس می‌کند. ◦ «عمودی» شیب واقعی الیاف را حذف می‌کند.

پاسخ: «غشای بین‌دنده‌ای داخلی» درست است؛ نزدیک ستون مهره‌ها بخش عضلانی داخلی پایان می‌یابد. ◦ «غشای خارجی» در قدام و ادامه لایه خارجی است. ◦ «سیبسون» روی پلور گردنی است. ◦ «رباط زرد» میان لامیناهای مهره‌ای قرار دارد.

پاسخ: «میان داخلی و داخلی‌تر» درست است؛ این صفحه عروقی‌عصبی در ناودان دنده‌ای محافظت می‌شود. ◦ «خارجی و داخلی» سطحی‌تر از مسیر اصلی دسته است. ◦ «داخلی‌تر و اندوتوراسیک» عمقی‌تر از VAN قرار دارد. ◦ «فاسیای سطحی و خارجی» بخشی از دیواره سطحی است.

پاسخ: «ورید، شریان، عصب» درست است؛ عصب پایین‌ترین عنصر دسته اصلی است. ◦ «عصب، شریان، ورید» ترتیب را معکوس می‌کند. ◦ «شریان، ورید، عصب» جای دو عنصر فوقانی را عوض می‌کند. ◦ «ورید، عصب، شریان» جای عصب و شریان را جابه‌جا می‌کند.

پاسخ: «ثلث میانی و ناحیه ناودان» درست است؛ این لایه صفحه عمقی محافظ VAN را می‌سازد. ◦ «فقط کنار جناغ» محل ترانسورسوس توراسیس است. ◦ «فقط خلف» بیشتر با ساب‌کوستال‌ها ارتباط دارد. ◦ «سطح پکتورالیس» خارج دیواره بین‌دنده‌ای است.

پاسخ: «قرارگیری در صفحات جدا با فاسیای واسط» درست است؛ تقاطع در نمای سطحی دیده می‌شود، نه تداخل فیزیکی الیاف. ◦ «انقباض جداگانه» مانع تقاطع ساختمانی نمی‌شود. ◦ هر دو در هر فضای بین‌دنده‌ای حضور دارند. ◦ هر دو لایه بخش عضلانی دارند، هرچند در انتها با غشا ادامه می‌یابند.

پاسخ: «فاسیای اندوتوراسیک» درست است؛ پلور جداری در عمق این فاسیا قرار دارد. ◦ «عضله خارجی» سطحی‌ترین لایه عضلانی است. ◦ «فاسیای سطحی» بیرون عضلات قرار دارد. ◦ «پوست» سطحی‌ترین پوشش دیواره است.

پاسخ: «بالا و جلو بردن دنده‌ها» درست است؛ افزایش حجم فشار داخل توراکس را منفی‌تر و ورود هوا را تسهیل می‌کند. ◦ «پایین‌کشیدن دیافراگم» کار خود دیافراگم است. ◦ «بستن نای» عملکرد عضلات حنجره است. ◦ «کاهش قطر و خروج هوا» با بازدم فعال سازگارتر است.

پاسخ: «مهار فرورفتگی دم و برجستگی بازدم» درست است؛ تون عضلانی دیواره را پایدار اما انعطاف‌پذیر نگه می‌دارد. ◦ «بستن کامل فضا» حرکت دنده‌ها را مختل می‌کند. ◦ «جوش‌دادن دنده‌ها» با انعطاف تنفسی ناسازگار است. ◦ «جداکردن پلور» عملکرد عضله نیست.

پاسخ: «دو سانتی‌متر» درست است و این فضا با سه لایه عضلانی تکمیل می‌شود. ◦ «نیم سانتی‌متر» کمتر از مقدار تقریبی است. ◦ «پنج سانتی‌متر» برای فاصله معمول میان دو دنده بیش از مقدار منبع است. ◦ «هشت سانتی‌متر» با ابعاد طبیعی فضای بین‌دنده‌ای سازگار نیست و چند برابر مقدار تقریبی است.

پاسخ: ترتیب «پوست تا پلور از میان فاسیاها و سه عضله» درست است. ◦ قرارگرفتن پلور بلافاصله زیر پوست لایه‌های دیواره را حذف می‌کند. ◦ ترتیب «داخلی‌تر، خارجی، داخلی» عمق عضلات را جابه‌جا می‌کند. ◦ «دیافراگم» در مسیر جانبی معمول فضای بین‌دنده‌ای قرار ندارد.

پاسخ: «دیواره عضلانی و پلور جداری» درست است؛ فاسیا سطح داخلی توراکس را می‌پوشاند. ◦ «پوست و فاسیای سطحی» در لایه‌های بیرونی‌اند. ◦ «پلور احشایی و ریه» اتصال نزدیک دارند و اندوتوراسیک میانشان نیست. ◦ «پریکارد و قلب» در مدیاستینوم‌اند.

پاسخ: «از پشت جناغ و دور دنده‌ها تا کنار مهره‌ها» درست است؛ فاسیا پوشش پیوسته داخلی دیواره را می‌سازد. ◦ «پوست تا پکتورالیس» مربوط به فاسیاهای سطحی و عمقی خارجی است. ◦ «فقط آپکس» فاسیای سیبسون را توصیف می‌کند. ◦ «داخل ریه» نادرست است؛ فاسیا بیرون پلور جداری می‌ماند.

پاسخ: «لایه بعدی پلور جداری» درست است؛ اندوتوراسیک بلافاصله بیرون پلور قرار دارد. ◦ «خارج عضله خارجی» بسیار سطحی‌تر است. ◦ «داخل ریه» پس از عبور از حفره و پلور احشایی رخ می‌دهد. ◦ «پیش از پوست» با عمق فاسیا ناسازگار است.

پاسخ: «Transversus thoracis» درست است؛ دسته‌های آن از پشت جسم تحتانی و گزیفوئید به بالا و خارج می‌روند. ◦ «External intercostal» میان دنده‌ها و بیشتر در خلف است. ◦ «Serratus anterior» سطح خارجی دیواره جانبی را می‌پوشاند. ◦ «Pectoralis minor» خارج توراکس و زیر پکتورالیس ماژور است.

پاسخ: «سطح خلفی جسم تحتانی و گزیفوئید» درست است. ◦ «مانوبریوم و ترقوه» به SCM و پکتورالیس مربوط است. ◦ «زوائد خاری» منشأ عضلات پشت است. ◦ «دنده‌های ۱ تا ۸» منشأ سراتوس قدامی است.

پاسخ: «بالا و خارج به غضروف دنده‌های ۲ تا ۶ یا ۷» درست است؛ دسته‌ها نزدیک اتصالات کوستوکندرال پایان می‌یابند. ◦ «پایین و جلو» جهت و دنده‌های مقصد را نادرست می‌کند. ◦ «زوائد خاری» خارج مسیر عضله داخل جناغی است. ◦ «ترقوه و آکرومیون» به کمربند شانه‌ای مربوط‌اند.

پاسخ: «استرنوکوستالیس» درست است؛ نام به مسیر آن از پشت جناغ به دنده‌ها اشاره دارد. ◦ «ساب‌کلاویوس» عضله میان دنده اول و ترقوه است. ◦ «ایلیوکوستالیس» بخشی از ارکتور اسپاین است. ◦ «توراکودورسالیس» نام این عضله داخلی جناغ نیست.

پاسخ: «فشار رو به بالای کبد» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی گنبدهای دیافراگم را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «تماس مستقیم با جسم مهره‌های گردنی» نادرست است؛ دیافراگم در حد تحتانی توراکس است و با مهره‌های گردنی تماس ندارد. ◦ «قرارگیری کامل در یک سطح افقی» نادرست است؛ دو گنبد ارتفاع متفاوت دارند و شکل دیافراگم صفحه افقی یکنواخت نیست. ◦ «قرارگیری قلب در سمت چپ» نادرست است؛ قلب با تاندون مرکزی تماس دارد، اما اختلاف ارتفاع دو گنبد عمدتاً حاصل توده کبد زیر گنبد راست است.

پاسخ: «سطح داخلی شش دنده و غضروف دنده‌ای پایینی» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی اتصالات دنده‌ای را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «مبدأ از سطح خارجی دنده‌های فوقانی» نادرست است؛ مبدأ دیافراگم در سطح داخلی حاشیه تحتانی قفسه سینه و ناحیه کمری و جناغی است. ◦ «سطح خارجی شش دنده فوقانی» نادرست است؛ الیاف دنده‌ای از حاشیه تحتانی قفسه سینه منشأ می‌گیرند، نه از سطح خارجی دنده‌های فوقانی. ◦ «اتصال به برگچه چپ تاندون مرکزی بدون مبدأ محیطی» نادرست است؛ الیاف دیافراگم مبدأ محیطی دارند و سپس به تاندون مرکزی می‌رسند.

پاسخ: «بخش جناغی نزدیک زائده گزیفوئید» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی اتصالات جناغی را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «بخش کمری در ستون راست» نادرست است؛ الیاف کمری ستون‌های طویل ایجاد می‌کنند و کوتاه‌ترین الیاف محسوب نمی‌شوند. ◦ «اتصال به برگچه چپ تاندون مرکزی بدون مبدأ محیطی» نادرست است؛ الیاف دیافراگم مبدأ محیطی دارند و سپس به تاندون مرکزی می‌رسند. ◦ «مبدأ از سطح خارجی دنده‌های فوقانی» نادرست است؛ مبدأ دیافراگم در سطح داخلی حاشیه تحتانی قفسه سینه و ناحیه کمری و جناغی است.

پاسخ: «سطح فوقانی تاندون مرکزی» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی تاندون مرکزی را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «قوس رباط میانی» نادرست است؛ رباط قوسی میانی بر روی آئورت تشکیل می‌شود و محل اتصال پریکارد نیست. ◦ «بافت عضلانی حلقوی پیرامون آئورت» نادرست است؛ تاندون مرکزی بافت عضلانی نیست و آئورت نیز خلف دیافراگم عبور می‌کند. ◦ «اتصال مستقیم به اجسام مهره‌های کمری» نادرست است؛ اتصال مهره‌ای به‌وسیله ستون‌های عضلانی برقرار می‌شود، نه خود تاندون مرکزی.

پاسخ: «الیاف عضلانی برخاسته از مهره‌های کمری» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی ستون‌های دیافراگم را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «اتصال به برگچه چپ تاندون مرکزی بدون مبدأ محیطی» نادرست است؛ الیاف دیافراگم مبدأ محیطی دارند و سپس به تاندون مرکزی می‌رسند. ◦ «مبدأ از سطح خارجی دنده‌های فوقانی» نادرست است؛ مبدأ دیافراگم در سطح داخلی حاشیه تحتانی قفسه سینه و ناحیه کمری و جناغی است. ◦ «بخش‌های غضروفی دنده‌های ۷ تا ۱۲» نادرست است؛ غضروف‌های دنده‌ای در مبدأ دنده‌ای شرکت می‌کنند، نه در تشکیل ستون‌های کمری.

پاسخ: «ستون راست» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی ستون‌های دیافراگم را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «مبدأ از سطح خارجی دنده‌های فوقانی» نادرست است؛ مبدأ دیافراگم در سطح داخلی حاشیه تحتانی قفسه سینه و ناحیه کمری و جناغی است. ◦ «ستون چپ» نادرست است؛ ستون چپ کوتاه‌تر است و به مهره‌های کمری کمتری اتصال دارد. ◦ «اتصال به برگچه چپ تاندون مرکزی بدون مبدأ محیطی» نادرست است؛ الیاف دیافراگم مبدأ محیطی دارند و سپس به تاندون مرکزی می‌رسند.

پاسخ: «روی آئورت و میان دو ستون» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی رباط‌های قوسی را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «روی عضله پسواس ماژور» نادرست است؛ قوس روی پسواس ماژور رباط قوسی داخلی است، نه رباط قوسی میانی. ◦ «اتصال به برگچه چپ تاندون مرکزی بدون مبدأ محیطی» نادرست است؛ الیاف دیافراگم مبدأ محیطی دارند و سپس به تاندون مرکزی می‌رسند. ◦ «مبدأ از سطح خارجی دنده‌های فوقانی» نادرست است؛ مبدأ دیافراگم در سطح داخلی حاشیه تحتانی قفسه سینه و ناحیه کمری و جناغی است.

پاسخ: «پسواس ماژور» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی رباط‌های قوسی را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «کوادراتوس لومبوروم» نادرست است؛ قوس روی کوادراتوس لومبوروم رباط قوسی خارجی است. ◦ «اتصال به برگچه چپ تاندون مرکزی بدون مبدأ محیطی» نادرست است؛ الیاف دیافراگم مبدأ محیطی دارند و سپس به تاندون مرکزی می‌رسند. ◦ «مبدأ از سطح خارجی دنده‌های فوقانی» نادرست است؛ مبدأ دیافراگم در سطح داخلی حاشیه تحتانی قفسه سینه و ناحیه کمری و جناغی است.

پاسخ: «کوادراتوس لومبوروم» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی رباط‌های قوسی را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «اتصال به برگچه چپ تاندون مرکزی بدون مبدأ محیطی» نادرست است؛ الیاف دیافراگم مبدأ محیطی دارند و سپس به تاندون مرکزی می‌رسند. ◦ «مبدأ از سطح خارجی دنده‌های فوقانی» نادرست است؛ مبدأ دیافراگم در سطح داخلی حاشیه تحتانی قفسه سینه و ناحیه کمری و جناغی است. ◦ «پسواس ماژور» نادرست است؛ قوس روی پسواس ماژور رباط قوسی داخلی نام دارد.

پاسخ: «تاندون مرکزی در سطح T8» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی سوراخ T8 را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «عبور از گذرگاه خلفی در سطح T12» نادرست است؛ این مشخصات برای آئورت و همراهان آن به‌کار می‌رود. ◦ «الیاف ستون راست در سطح T10» نادرست است؛ الیاف ستون راست در تشکیل شکاف مری نقش دارند؛ سوراخ اجوف تاندونی است. ◦ «عبور از شکاف عضلانی در سطح T10» نادرست است؛ این مشخصات به مسیر مری و تنه‌های واگی تعلق دارد.

پاسخ: «شاخه انتهایی عصب فرنیک راست» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی سوراخ T8 را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «عصب واگ چپ» نادرست است؛ اعصاب واگ همراه مری از شکاف T10 عبور می‌کنند. ◦ «عبور از شکاف عضلانی در سطح T10» نادرست است؛ این مشخصات به مسیر مری و تنه‌های واگی تعلق دارد. ◦ «عبور از گذرگاه خلفی در سطح T12» نادرست است؛ این مشخصات برای آئورت و همراهان آن به‌کار می‌رود.

پاسخ: «قرارگیری در تاندون مرکزی و کشیده‌شدن آن» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی سوراخ T8 را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «محصور بودن میان دو ستون کمری» نادرست است؛ مسیر میان ستون‌ها مربوط به آئورت است و با انقباض دیافراگم تنگ نمی‌شود. ◦ «عبور از شکاف عضلانی در سطح T10» نادرست است؛ این مشخصات به مسیر مری و تنه‌های واگی تعلق دارد. ◦ «عبور از گذرگاه خلفی در سطح T12» نادرست است؛ این مشخصات برای آئورت و همراهان آن به‌کار می‌رود.

پاسخ: «T10» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی شکاف مری را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «عبور از شکاف عضلانی در سطح T10» نادرست است؛ این مشخصات به مسیر مری و تنه‌های واگی تعلق دارد. ◦ «عبور از گذرگاه خلفی در سطح T12» نادرست است؛ این مشخصات برای آئورت و همراهان آن به‌کار می‌رود. ◦ «T8» نادرست است؛ T8 سطح عبور ورید اجوف تحتانی است.

پاسخ: «الیاف ستون راست» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی شکاف مری را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «عبور از گذرگاه خلفی در سطح T12» نادرست است؛ این مشخصات برای آئورت و همراهان آن به‌کار می‌رود. ◦ «تاندون مرکزی» نادرست است؛ تاندون مرکزی سوراخ اجوف را دربر می‌گیرد و حلقه عضلانی مری را نمی‌سازد. ◦ «عبور از شکاف عضلانی در سطح T10» نادرست است؛ این مشخصات به مسیر مری و تنه‌های واگی تعلق دارد.

پاسخ: «تنه‌های واگی و شاخه‌های عروقی مری» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی شکاف مری را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «مجرای توراسیک و ورید آزیگوس» نادرست است؛ مجرای توراسیک و آزیگوس با آئورت از مسیر خلفی T12 می‌گذرند. ◦ «عبور از شکاف عضلانی در سطح T10» نادرست است؛ این مشخصات به مسیر مری و تنه‌های واگی تعلق دارد. ◦ «عبور از گذرگاه خلفی در سطح T12» نادرست است؛ این مشخصات برای آئورت و همراهان آن به‌کار می‌رود.

پاسخ: «الیاف ستون راست پیرامون شکاف مری» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی شکاف مری را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «لبه تاندونی سوراخ اجوف» نادرست است؛ سوراخ اجوف عضلانی نیست و نقش اسفنکتری اتصال مری و معده ندارد. ◦ «عبور از شکاف عضلانی در سطح T10» نادرست است؛ این مشخصات به مسیر مری و تنه‌های واگی تعلق دارد. ◦ «عبور از گذرگاه خلفی در سطح T12» نادرست است؛ این مشخصات برای آئورت و همراهان آن به‌کار می‌رود.

پاسخ: «خلف رباط قوسی میانی در سطح T12» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی سوراخ T12 را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «عبور از شکاف عضلانی در سطح T10» نادرست است؛ این مشخصات به مسیر مری و تنه‌های واگی تعلق دارد. ◦ «عبور از گذرگاه خلفی در سطح T12» نادرست است؛ این مشخصات برای آئورت و همراهان آن به‌کار می‌رود. ◦ «درون تاندون مرکزی در سطح T8» نادرست است؛ مسیر تاندون مرکزی به ورید اجوف اختصاص دارد و آئورت خلف دیافراگم می‌گذرد.

پاسخ: «آئورت، مجرای توراسیک و ورید آزیگوس» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی سوراخ T12 را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «عبور از گذرگاه خلفی در سطح T12» نادرست است؛ این مشخصات برای آئورت و همراهان آن به‌کار می‌رود. ◦ «مری، تنه واگ و عروق مری» نادرست است؛ مری و همراهان آن از شکاف عضلانی T10 عبور می‌کنند. ◦ «عبور از شکاف عضلانی در سطح T10» نادرست است؛ این مشخصات به مسیر مری و تنه‌های واگی تعلق دارد.

پاسخ: «گذرگاه خلف دیافراگم و استئوآپونوروتیک است» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی سوراخ T12 را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «در برگچه راست تاندون مرکزی قرار دارد» نادرست است؛ برگچه راست محل سوراخ اجوف است و با حرکت تاندون کشیده می‌شود. ◦ «عبور از شکاف عضلانی در سطح T10» نادرست است؛ این مشخصات به مسیر مری و تنه‌های واگی تعلق دارد. ◦ «عبور از گذرگاه خلفی در سطح T12» نادرست است؛ این مشخصات برای آئورت و همراهان آن به‌کار می‌رود.

پاسخ: «اجوف در راست، مری در چپ‌تر و آئورت در خلف» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی آرایش سوراخ‌ها را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «آئورت در راست، اجوف در خلف و مری در مرکز» نادرست است؛ آئورت خلفی است و اجوف در بخش راست تاندون مرکزی قرار دارد. ◦ «عبور از شکاف عضلانی در سطح T10» نادرست است؛ این مشخصات به مسیر مری و تنه‌های واگی تعلق دارد. ◦ «عبور از گذرگاه خلفی در سطح T12» نادرست است؛ این مشخصات برای آئورت و همراهان آن به‌کار می‌رود.

پاسخ: «شانه همان سمت» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی عصب‌گیری حسی را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «اعصاب بین‌دنده‌ای فوقانی T1 تا T4» نادرست است؛ این قطعات عصب حرکتی اصلی دیافراگم را تشکیل نمی‌دهند. ◦ «تنه‌های واگی قدامی و خلفی» نادرست است؛ واگ همراه مری عبور می‌کند ولی عصب حرکتی دیافراگم نیست. ◦ «دیواره تحتانی شکم» نادرست است؛ حس بخش مرکزی با فرنیک و قطعات گردنی C3 تا C5 مرتبط است، نه اعصاب دیواره تحتانی شکم.

پاسخ: «اعصاب بین‌دنده‌ای تحتانی و زیر‌دنده‌ای» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی عصب‌گیری حسی را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «تنه‌های واگی قدامی و خلفی» نادرست است؛ واگ همراه مری عبور می‌کند ولی عصب حرکتی دیافراگم نیست. ◦ «عصب واگ و سمپاتیک گردنی» نادرست است؛ واگ عصب حسی اصلی بخش محیطی دیافراگم نیست. ◦ «اعصاب بین‌دنده‌ای فوقانی T1 تا T4» نادرست است؛ این قطعات عصب حرکتی اصلی دیافراگم را تشکیل نمی‌دهند.

پاسخ: «عصب فرنیک از C3 تا C5» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی عصب‌گیری حرکتی را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «اعصاب بین‌دنده‌ای T1 تا T6» نادرست است؛ اعصاب بین‌دنده‌ای حس محیطی می‌دهند، اما عصب حرکتی اصلی دیافراگم فرنیک است. ◦ «اعصاب بین‌دنده‌ای فوقانی T1 تا T4» نادرست است؛ این قطعات عصب حرکتی اصلی دیافراگم را تشکیل نمی‌دهند. ◦ «تنه‌های واگی قدامی و خلفی» نادرست است؛ واگ همراه مری عبور می‌کند ولی عصب حرکتی دیافراگم نیست.

پاسخ: «بالا رفتن پارادوکسیک در دم» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی فلج دیافراگم را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «پایین آمدن بیش از حد در دم» نادرست است؛ نیمه فلج با فشار منفی توراکس به بالا کشیده می‌شود و انقباض مؤثر ندارد. ◦ «اعصاب بین‌دنده‌ای فوقانی T1 تا T4» نادرست است؛ این قطعات عصب حرکتی اصلی دیافراگم را تشکیل نمی‌دهند. ◦ «تنه‌های واگی قدامی و خلفی» نادرست است؛ واگ همراه مری عبور می‌کند ولی عصب حرکتی دیافراگم نیست.

پاسخ: «پریکارد لیفی» درست است؛ این پاسخ رابطه آناتومیک یا مکانیسم اختصاصی روابط فوقانی را مطابق متن جزوه بیان می‌کند. ◦ «تماس مستقیم با جسم مهره‌های گردنی» نادرست است؛ دیافراگم در حد تحتانی توراکس است و با مهره‌های گردنی تماس ندارد. ◦ «قرارگیری کامل در یک سطح افقی» نادرست است؛ دو گنبد ارتفاع متفاوت دارند و شکل دیافراگم صفحه افقی یکنواخت نیست. ◦ «کبد و معده» نادرست است؛ کبد و معده در سطح تحتانی قرار دارند، نه در مرکز سطح فوقانی.

پاسخ: «لبه تحتانی کریکوئید در C6» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی حدود نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد. ◦ «لبه فوقانی تیروئید در C4» نادرست است؛ غضروف تیروئید بالاتر از آغاز نای است؛ نای پس از کریکوئید شروع می‌شود.

پاسخ: «رباط کریکوتراکئال» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی اتصالات نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد. ◦ «غشای تیروهیوئید» نادرست است؛ غشای تیروهیوئید تیروئید را به استخوان هیوئید متصل می‌کند. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است.

پاسخ: «۱۰ تا ۱۱ سانتی‌متر» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی ابعاد نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «۴ تا ۵ سانتی‌متر» نادرست است؛ ۴ تا ۵ سانتی‌متر طول تقریبی برونش اصلی چپ است. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد.

پاسخ: «زاویه جناغی و دیسک T4–T5» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی کارینا را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «لبه تحتانی جناغ و T9» نادرست است؛ لبه تحتانی جناغ با صفحه کارینا تطابق ندارد. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد.

پاسخ: «کارینا» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی کارینا را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد. ◦ «لینگولا» نادرست است؛ لینگولا بخشی از لوب فوقانی ریه چپ است.

پاسخ: «رفلکس سرفه شدید» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی کارینا را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد. ◦ «از بین رفتن فوری صدا» نادرست است؛ تولید صدا به عملکرد حنجره و اعصاب راجعه وابسته است، نه تماس کارینا. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است.

پاسخ: «خلف» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی ساختمان نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «قدام» نادرست است؛ حلقه‌ها در قدام و طرفین کامل‌ترند و نقص آن‌ها خلفی است. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد.

پاسخ: «عضله تراکئال و غشای فیبروالاستیک» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی ساختمان نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «غضروف الاستیک و عضله کرایکوتیروئید» نادرست است؛ کرایکوتیروئید عضله حنجره است و دیواره خلفی نای را نمی‌سازد. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد.

پاسخ: «کاهش قطر نای و افزایش سرعت جریان هوا در سرفه» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی عضله تراکئال را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «قرارگیری در حفره پلور راست» نادرست است؛ ساختارهای مدیاستینال خارج حفره پلور قرار دارند. ◦ «وابستگی مستقیم به دیافراگم در T12» نادرست است؛ این سطح مربوط به گذرگاه آئورت است و رابطه مورد سؤال را توضیح نمی‌دهد. ◦ «افزایش دائمی قطر نای در دم» نادرست است؛ عضله تراکئال با نزدیک کردن انتهای حلقه‌ها مجرا را تنگ می‌کند.

پاسخ: «مری» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی روابط نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد. ◦ «غده تیموس» نادرست است؛ تیموس در مدیاستینوم قدامی/فوقانی و جلوی عروق قرار می‌گیرد. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است.

پاسخ: «حلقه‌های دوم و سوم و گاه چهارم» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی روابط گردنی نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «حلقه‌های هفتم تا نهم» نادرست است؛ ایسموس در بخش گردنی فوقانی نای است و به حلقه‌های پایین توراکسی نمی‌رسد. ◦ «قرارگیری مری در جلوی نای» نادرست است؛ مری در خلف نای قرار دارد. ◦ «عبور ایسموس تیروئید از پشت نای» نادرست است؛ ایسموس در قدام حلقه‌های فوقانی نای است.

پاسخ: «لوب‌های تیروئید و غلاف‌های کاروتید» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی روابط گردنی نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «غدد پاروتید و شریان‌های فاسیال» نادرست است؛ پاروتید و فاسیال در ناحیه صورت و زاویه فک‌اند. ◦ «قرارگیری مری در جلوی نای» نادرست است؛ مری در خلف نای قرار دارد. ◦ «عبور ایسموس تیروئید از پشت نای» نادرست است؛ ایسموس در قدام حلقه‌های فوقانی نای است.

پاسخ: «ناودان نای ـ مری» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی عصب راجعه را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «عبور عصب فرنیک از پشت ریشه ریه» نادرست است؛ فرنیک جلوی ریشه و واگ پشت آن عبور می‌کند. ◦ «صعود راجعه درون مجرای توراسیک» نادرست است؛ عصب راجعه در ناودان نای ـ مری بالا می‌رود. ◦ «داخل غلاف کاروتید بین شریان و ورید» نادرست است؛ در غلاف کاروتید واگ قرار دارد؛ راجعه در ناودان نای ـ مری صعود می‌کند.

پاسخ: «تیروئیدی تحتانی» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی خون‌رسانی نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد. ◦ «تیروئیدی فوقانی» نادرست است؛ تیروئیدی فوقانی عمدتاً قطب فوقانی تیروئید و حنجره را تغذیه می‌کند. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است.

پاسخ: «ایسموس تیروئید و شبکه وریدی تحتانی» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی تراکئوستومی را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «مجرای توراسیک و ورید آزیگوس» نادرست است؛ مجرای توراسیک و آزیگوس در مدیاستینوم خلفی‌اند. ◦ «قرارگیری مری در جلوی نای» نادرست است؛ مری در خلف نای قرار دارد. ◦ «عبور ایسموس تیروئید از پشت نای» نادرست است؛ ایسموس در قدام حلقه‌های فوقانی نای است.

پاسخ: «آسیب عروق بزرگ ورودی توراکس» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی تراکئوستومی را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «آسیب مستقیم عصب هیپوگلوس» نادرست است؛ هیپوگلوس در کف دهان و ناحیه کاروتید بالاتر قرار دارد. ◦ «قرارگیری مری در جلوی نای» نادرست است؛ مری در خلف نای قرار دارد. ◦ «عبور ایسموس تیروئید از پشت نای» نادرست است؛ ایسموس در قدام حلقه‌های فوقانی نای است.

پاسخ: «براکیوسفالیک» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی روابط سینه‌ای نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد. ◦ «توراسیک داخلی راست» نادرست است؛ توراسیک داخلی در کنار جناغ پایین می‌رود و از جلوی نای عبور نمی‌کند.

پاسخ: «ورید براکیوسفالیک چپ» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی روابط سینه‌ای نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد. ◦ «ورید اجوف تحتانی» نادرست است؛ اجوف تحتانی در بخش کوتاهی از مدیاستینوم میانی وارد دهلیز راست می‌شود. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است.

پاسخ: «ورید براکیوسفالیک راست و اجوف فوقانی» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی روابط سینه‌ای نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «قوس آئورت و کاروتید مشترک چپ» نادرست است؛ قوس آئورت و شاخه چپ آن بیشتر در سمت چپ نای قرار دارند. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد.

پاسخ: «قوس آئورت» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی روابط سینه‌ای نای را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «ورید اجوف فوقانی» نادرست است؛ اجوف فوقانی در سمت راست نای و آئورت صعودی قرار دارد. ◦ «دیواره خلفی کاملاً غضروفی» نادرست است؛ دیواره خلفی نای غشایی و عضلانی است. ◦ «شروع نای از سطح T1» نادرست است؛ نای از C6 آغاز می‌شود و سپس وارد توراکس می‌گردد.

پاسخ: «عمودی‌تر، کوتاه‌تر و پهن‌تر است» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی برونش اصلی راست را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «مسیر چپ به علت عمودی‌تر بودن» نادرست است؛ برونش چپ افقی‌تر و باریک‌تر است. ◦ «تقسیم مستقیم نای به پنج برونشیول» نادرست است؛ نای ابتدا به دو برونش اصلی و سپس به برونش‌های لوبی تقسیم می‌شود. ◦ «افقی‌تر، بلندتر و باریک‌تر است» نادرست است؛ ویژگی‌های افقی‌تر و بلندتر مربوط به برونش چپ است.

پاسخ: «حدود ۲۵ درجه» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی برونش اصلی راست را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «تقسیم مستقیم نای به پنج برونشیول» نادرست است؛ نای ابتدا به دو برونش اصلی و سپس به برونش‌های لوبی تقسیم می‌شود. ◦ «حدود ۷۵ درجه» نادرست است؛ زاویه بزرگ ۷۵ درجه با امتداد نسبتاً مستقیم برونش راست سازگار نیست. ◦ «مسیر چپ به علت عمودی‌تر بودن» نادرست است؛ برونش چپ افقی‌تر و باریک‌تر است.

پاسخ: «حدود ۴۵ درجه» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی برونش اصلی چپ را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «حدود ۱۵ درجه» نادرست است؛ برونش چپ افقی‌تر است و زاویه آن از برونش راست بزرگ‌تر است. ◦ «مسیر چپ به علت عمودی‌تر بودن» نادرست است؛ برونش چپ افقی‌تر و باریک‌تر است. ◦ «تقسیم مستقیم نای به پنج برونشیول» نادرست است؛ نای ابتدا به دو برونش اصلی و سپس به برونش‌های لوبی تقسیم می‌شود.

پاسخ: «سه برونش لوبی» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی تقسیم برونش راست را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «دو برونش لوبی» نادرست است؛ دو برونش لوبی مربوط به ریه چپ دو لوبی است. ◦ «مسیر چپ به علت عمودی‌تر بودن» نادرست است؛ برونش چپ افقی‌تر و باریک‌تر است. ◦ «تقسیم مستقیم نای به پنج برونشیول» نادرست است؛ نای ابتدا به دو برونش اصلی و سپس به برونش‌های لوبی تقسیم می‌شود.

پاسخ: «دو برونش لوبی» درست است؛ این گزینه رابطه یا ویژگی اختصاصی تقسیم برونش چپ را مطابق ساختمان آناتومیک بیان می‌کند. ◦ «مسیر چپ به علت عمودی‌تر بودن» نادرست است؛ برونش چپ افقی‌تر و باریک‌تر است. ◦ «تقسیم مستقیم نای به پنج برونشیول» نادرست است؛ نای ابتدا به دو برونش اصلی و سپس به برونش‌های لوبی تقسیم می‌شود. ◦ «سه برونش لوبی» نادرست است؛ سه شاخه لوبی با ساختمان ریه راست مطابقت دارد.

پاسخ: «ریه راست کوتاه‌تر، پهن‌تر و حجیم‌تر است» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی مقایسه ریه‌ها را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «یکسان بودن کامل اندازه دو ریه» نادرست است؛ قلب و کبد باعث تفاوت ارتفاع، عرض و حجم دو ریه می‌شوند. ◦ «وجود سه لوب مستقل در ریه چپ» نادرست است؛ ریه چپ دو لوب دارد و لینگولا لوب مستقل نیست. ◦ «ریه راست بلندتر، باریک‌تر و سبک‌تر است» نادرست است؛ کبد گنبد راست را بالا می‌برد و ریه راست را کوتاه‌تر می‌کند؛ در عین حال عرض و حجم آن بیشتر است.

پاسخ: «ارتفاع بیشتر گنبد راست دیافراگم بر اثر کبد» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی مقایسه ریه‌ها را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «وجود سه لوب مستقل در ریه چپ» نادرست است؛ ریه چپ دو لوب دارد و لینگولا لوب مستقل نیست. ◦ «وجود بریدگی قلبی در کنار قدامی راست» نادرست است؛ بریدگی قلبی ویژگی ریه چپ است و علت کوتاهی ریه راست محسوب نمی‌شود. ◦ «یکسان بودن کامل اندازه دو ریه» نادرست است؛ قلب و کبد باعث تفاوت ارتفاع، عرض و حجم دو ریه می‌شوند.

پاسخ: «اشغال فضای چپ توسط قلب» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی مقایسه ریه‌ها را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «وجود کبد در زیر گنبد چپ» نادرست است؛ کبد عمدتاً زیر گنبد راست قرار دارد و ریه چپ را باریک نمی‌کند. ◦ «یکسان بودن کامل اندازه دو ریه» نادرست است؛ قلب و کبد باعث تفاوت ارتفاع، عرض و حجم دو ریه می‌شوند. ◦ «وجود سه لوب مستقل در ریه چپ» نادرست است؛ ریه چپ دو لوب دارد و لینگولا لوب مستقل نیست.

پاسخ: «به علت نداشتن هوا در آب فرو می‌رود» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی آزمون شناوری را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «به علت سورفکتانت روی آب شناور می‌ماند» نادرست است؛ وجود سورفکتانت به‌تنهایی بدون ورود هوا شناوری قابل اتکا ایجاد نمی‌کند. ◦ «یکسان بودن کامل اندازه دو ریه» نادرست است؛ قلب و کبد باعث تفاوت ارتفاع، عرض و حجم دو ریه می‌شوند. ◦ «وجود سه لوب مستقل در ریه چپ» نادرست است؛ ریه چپ دو لوب دارد و لینگولا لوب مستقل نیست.

پاسخ: «ورود هوا و اسفنجی شدن بافت ریه» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی آزمون شناوری را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «یکسان بودن کامل اندازه دو ریه» نادرست است؛ قلب و کبد باعث تفاوت ارتفاع، عرض و حجم دو ریه می‌شوند. ◦ «وجود سه لوب مستقل در ریه چپ» نادرست است؛ ریه چپ دو لوب دارد و لینگولا لوب مستقل نیست. ◦ «افزایش ناگهانی خون شریان برونشیال» نادرست است؛ خون‌رسانی بافتی علت اصلی کاهش چگالی و شناوری ریه نیست.

پاسخ: «رسوب ذرات کربنی در بافت» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی ویژگی عمومی ریه را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «وجود سه لوب مستقل در ریه چپ» نادرست است؛ ریه چپ دو لوب دارد و لینگولا لوب مستقل نیست. ◦ «کاهش کامل جریان خون ریوی» نادرست است؛ ریه بالغ همچنان جریان خون فراوان دارد و خاکستری شدن از رسوب ذرات ناشی می‌شود. ◦ «یکسان بودن کامل اندازه دو ریه» نادرست است؛ قلب و کبد باعث تفاوت ارتفاع، عرض و حجم دو ریه می‌شوند.

پاسخ: «سطح دنده‌ای» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی سطوح ریه را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «سطح مدیاستینال» نادرست است؛ سطح مدیاستینال مقعر است و ناف ریه را دربر دارد. ◦ «یکسان بودن کامل اندازه دو ریه» نادرست است؛ قلب و کبد باعث تفاوت ارتفاع، عرض و حجم دو ریه می‌شوند. ◦ «وجود سه لوب مستقل در ریه چپ» نادرست است؛ ریه چپ دو لوب دارد و لینگولا لوب مستقل نیست.

پاسخ: «سطح مدیاستینال» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی سطوح ریه را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «سطح دنده‌ای» نادرست است؛ سطح دنده‌ای با دیواره قفسه سینه تماس دارد و ناف روی آن نیست. ◦ «یکسان بودن کامل اندازه دو ریه» نادرست است؛ قلب و کبد باعث تفاوت ارتفاع، عرض و حجم دو ریه می‌شوند. ◦ «وجود سه لوب مستقل در ریه چپ» نادرست است؛ ریه چپ دو لوب دارد و لینگولا لوب مستقل نیست.

پاسخ: «بخش مهره‌ای» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی سطوح ریه را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «یکسان بودن کامل اندازه دو ریه» نادرست است؛ قلب و کبد باعث تفاوت ارتفاع، عرض و حجم دو ریه می‌شوند. ◦ «وجود سه لوب مستقل در ریه چپ» نادرست است؛ ریه چپ دو لوب دارد و لینگولا لوب مستقل نیست. ◦ «بخش پریکاردی» نادرست است؛ بخش پریکاردی در قدام‌تر و مجاور قلب است، نه کنار اجسام مهره‌ای.

پاسخ: «مقعر و منطبق بر گنبد دیافراگم» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی قاعده ریه را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «مجاورت قله با گنبد دیافراگم» نادرست است؛ گنبد دیافراگم با قاعده ریه تماس دارد، نه قله. ◦ «محدب و منطبق بر جناغ» نادرست است؛ قاعده روی دیافراگم می‌نشیند و از شکل محدب گنبد، تقعر می‌پذیرد. ◦ «قرارگیری ناف روی سطح دنده‌ای» نادرست است؛ ناف روی سطح مدیاستینال قرار دارد.

پاسخ: «تیز در مرز دو سطح» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی کناره‌های ریه را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «گرد و ضخیم در کنار مهره‌ها» نادرست است؛ ویژگی گرد و ضخیم مربوط به کناره خلفی است. ◦ «قرارگیری ناف روی سطح دنده‌ای» نادرست است؛ ناف روی سطح مدیاستینال قرار دارد. ◦ «مجاورت قله با گنبد دیافراگم» نادرست است؛ گنبد دیافراگم با قاعده ریه تماس دارد، نه قله.

پاسخ: «گرد و ضخیم در کنار ستون مهره‌ها» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی کناره‌های ریه را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «تیز و دارای بریدگی قلبی» نادرست است؛ بریدگی قلبی در کناره قدامی ریه چپ قرار دارد. ◦ «قرارگیری ناف روی سطح دنده‌ای» نادرست است؛ ناف روی سطح مدیاستینال قرار دارد. ◦ «مجاورت قله با گنبد دیافراگم» نادرست است؛ گنبد دیافراگم با قاعده ریه تماس دارد، نه قله.

پاسخ: «قاعده را از دو سطح دیگر» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی کناره‌های ریه را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «قرارگیری ناف روی سطح دنده‌ای» نادرست است؛ ناف روی سطح مدیاستینال قرار دارد. ◦ «مجاورت قله با گنبد دیافراگم» نادرست است؛ گنبد دیافراگم با قاعده ریه تماس دارد، نه قله. ◦ «سطح دنده‌ای را فقط از قله» نادرست است؛ قله در بالا قرار دارد و کناره تحتانی مرز قاعده است.

پاسخ: «حدود ۲ تا ۳ سانتی‌متر» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی قله ریه را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «مجاورت قله با گنبد دیافراگم» نادرست است؛ گنبد دیافراگم با قاعده ریه تماس دارد، نه قله. ◦ «حدود ۸ تا ۱۰ سانتی‌متر» نادرست است؛ قله اندکی وارد ریشه گردن می‌شود و چنین ارتفاع زیادی ندارد. ◦ «قرارگیری ناف روی سطح دنده‌ای» نادرست است؛ ناف روی سطح مدیاستینال قرار دارد.

پاسخ: «فاسیای سیبسون» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی قله ریه را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «رباط ریوی» نادرست است؛ رباط ریوی در پایین ریشه ریه از بازتاب پلور تشکیل می‌شود. ◦ «قرارگیری ناف روی سطح دنده‌ای» نادرست است؛ ناف روی سطح مدیاستینال قرار دارد. ◦ «مجاورت قله با گنبد دیافراگم» نادرست است؛ گنبد دیافراگم با قاعده ریه تماس دارد، نه قله.

پاسخ: «عقده ستاره‌ای و گردن دنده اول» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی روابط قله را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «ورید اجوف تحتانی» نادرست است؛ ورید اجوف تحتانی نزدیک قاعده راست و دیافراگم است، نه قله. ◦ «قرارگیری ناف روی سطح دنده‌ای» نادرست است؛ ناف روی سطح مدیاستینال قرار دارد. ◦ «مجاورت قله با گنبد دیافراگم» نادرست است؛ گنبد دیافراگم با قاعده ریه تماس دارد، نه قله.

پاسخ: «عقب و پایین» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی آسیب قله را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «قرارگیری ناف روی سطح دنده‌ای» نادرست است؛ ناف روی سطح مدیاستینال قرار دارد. ◦ «مجاورت قله با گنبد دیافراگم» نادرست است؛ گنبد دیافراگم با قاعده ریه تماس دارد، نه قله. ◦ «جلو و بالا» نادرست است؛ قله پشت و پایین بخش داخلی ترقوه قرار دارد و قطعه رانده‌شده به عقب و پایین خطرناک‌تر است.

پاسخ: «سه لوب و دو شیار» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی لوب‌های ریه راست را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «قرارگیری لینگولا در لوب تحتانی» نادرست است؛ لینگولا جزئی از لوب فوقانی ریه چپ است. ◦ «دو لوب و یک شیار» نادرست است؛ دو لوب و یک شیار ساختمان ریه چپ است. ◦ «وجود شیار افقی در هر دو ریه» نادرست است؛ شیار افقی فقط در ریه راست وجود دارد.

پاسخ: «لوب فوقانی را از لوب میانی» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی شیار افقی را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «لوب میانی را از لوب تحتانی» نادرست است؛ لوب میانی و تحتانی با بخش قدامی شیار مایل از هم جدا می‌شوند. ◦ «وجود شیار افقی در هر دو ریه» نادرست است؛ شیار افقی فقط در ریه راست وجود دارد. ◦ «قرارگیری لینگولا در لوب تحتانی» نادرست است؛ لینگولا جزئی از لوب فوقانی ریه چپ است.

پاسخ: «لوب تحتانی را از دو لوب دیگر» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی شیار مایل را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «لوب فوقانی را فقط از لوب میانی» نادرست است؛ جدایی لوب فوقانی و میانی وظیفه شیار افقی است. ◦ «وجود شیار افقی در هر دو ریه» نادرست است؛ شیار افقی فقط در ریه راست وجود دارد. ◦ «قرارگیری لینگولا در لوب تحتانی» نادرست است؛ لینگولا جزئی از لوب فوقانی ریه چپ است.

پاسخ: «غضروف دنده چهارم راست» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی شیار افقی را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «وجود شیار افقی در هر دو ریه» نادرست است؛ شیار افقی فقط در ریه راست وجود دارد. ◦ «قرارگیری لینگولا در لوب تحتانی» نادرست است؛ لینگولا جزئی از لوب فوقانی ریه چپ است. ◦ «غضروف دنده ششم چپ» نادرست است؛ شیار افقی فقط در راست است و در قدام به غضروف چهارم نزدیک می‌شود.

پاسخ: «شیار مایل» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی شیار افقی را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «قرارگیری لینگولا در لوب تحتانی» نادرست است؛ لینگولا جزئی از لوب فوقانی ریه چپ است. ◦ «بریدگی قلبی» نادرست است؛ بریدگی قلبی در ریه چپ است و محل اتصال شیارهای راست نیست. ◦ «وجود شیار افقی در هر دو ریه» نادرست است؛ شیار افقی فقط در ریه راست وجود دارد.

پاسخ: «دو لوب و یک شیار مایل» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی لوب‌های ریه چپ را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «سه لوب و دو شیار» نادرست است؛ سه لوب و دو شیار ویژگی ریه راست است. ◦ «وجود شیار افقی در هر دو ریه» نادرست است؛ شیار افقی فقط در ریه راست وجود دارد. ◦ «قرارگیری لینگولا در لوب تحتانی» نادرست است؛ لینگولا جزئی از لوب فوقانی ریه چپ است.

پاسخ: «لوب فوقانی ریه چپ» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی لینگولا را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «لوب تحتانی ریه چپ» نادرست است؛ لینگولا زیر بریدگی قلبی قرار دارد اما ادامه لوب فوقانی است. ◦ «وجود شیار افقی در هر دو ریه» نادرست است؛ شیار افقی فقط در ریه راست وجود دارد. ◦ «قرارگیری لینگولا در لوب تحتانی» نادرست است؛ لینگولا جزئی از لوب فوقانی ریه چپ است.

پاسخ: «لوب میانی ریه راست» درست است؛ این گزینه ویژگی یا رابطه اختصاصی لینگولا را به‌درستی بیان می‌کند. ◦ «وجود شیار افقی در هر دو ریه» نادرست است؛ شیار افقی فقط در ریه راست وجود دارد. ◦ «قرارگیری لینگولا در لوب تحتانی» نادرست است؛ لینگولا جزئی از لوب فوقانی ریه چپ است. ◦ «لوب تحتانی ریه راست» نادرست است؛ همتایی عملکردی و قطعه‌ای لینگولا با لوب میانی مطرح می‌شود.

پاسخ: «پرده سروزی» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی ساختمان پلورا را بیان می‌کند. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «پرده مخاطی» نادرست است؛ پرده مخاطی راه‌های هوایی را می‌پوشاند؛ پلورا پوشش سروزی حفره توراکس است.

پاسخ: «پلورای احشایی» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی لایه‌های پلورا را بیان می‌کند. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «پلورای دنده‌ای» نادرست است؛ پلورای دنده‌ای بخشی از لایه جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است.

پاسخ: «پلورای احشایی» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی لایه‌های پلورا را بیان می‌کند. ◦ «پلورای مدیاستینال» نادرست است؛ پلورای مدیاستینال سطح جانبی مدیاستینوم را می‌پوشاند. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است.

پاسخ: «ناف ریه» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی بازتاب پلورا را بیان می‌کند. ◦ «قله ریه» نادرست است؛ در قله، پلورا ادامه دارد ولی بازتاب اصلی اطراف عناصر ریشه در ناف رخ می‌دهد. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است.

پاسخ: «فضای بالقوه با مایع اندک» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی حفره جنب را بیان می‌کند. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «فضای باز پر از هوا» نادرست است؛ وجود هوا حالت پنوموتوراکس است و طبیعی محسوب نمی‌شود.

پاسخ: «کاهش اصطکاک دو لایه» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی حفره جنب را بیان می‌کند. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «جدا کردن کامل ریه از دیواره» نادرست است؛ حرکت هماهنگ ریه به تماس عملکردی دو لایه وابسته است، نه جدایی کامل. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است.

پاسخ: «سطح داخلی دیواره توراکس» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی پلورای دنده‌ای را بیان می‌کند. ◦ «سطح خارجی بافت ریه» نادرست است؛ سطح ریه را پلورای احشایی می‌پوشاند. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است.

پاسخ: «سطح طرفی مدیاستینوم» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی پلورای مدیاستینال را بیان می‌کند. ◦ «سطح فوقانی دیافراگم» نادرست است؛ سطح دیافراگم با پلورای دیافراگمی پوشیده می‌شود. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است.

پاسخ: «قله ریه» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی پلورای گردنی را بیان می‌کند. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «قاعده ریه» نادرست است؛ قاعده ریه با پلورای دیافراگمی مرتبط است.

پاسخ: «احشایی، جداری، فاسیای سیبسون» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی قله و پلورا را بیان می‌کند. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «جداری، احشایی، عضله اسکالن» نادرست است؛ پلورای احشایی به ریه چسبیده و باید عمقی‌تر از لایه جداری باشد. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است.

پاسخ: «تقویت گنبد پلورا» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی فاسیای سیبسون را بیان می‌کند. ◦ «تشکیل رباط ریوی» نادرست است؛ رباط ریوی از چین دولایه پلورا زیر ریشه تشکیل می‌شود. ◦ «قرارگیری مایع در قله و هوا در قاعده» نادرست است؛ در حالت ایستاده مایع پایین و هوا بالا جمع می‌شود. ◦ «بی‌تأثیر بودن فشار منفی بر بازماندن ریه» نادرست است؛ فشار منفی جنب برای چسبندگی عملکردی و اتساع ریه ضروری است.

پاسخ: «زیر ریشه ریه» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی رباط ریوی را بیان می‌کند. ◦ «بالای قله ریه» نادرست است؛ بالای قله فاسیای سیبسون قرار دارد، نه رباط ریوی. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است.

پاسخ: «چین دولایه پلورا» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی رباط ریوی را بیان می‌کند. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «دسته عضلانی دیافراگم» نادرست است؛ رباط ریوی ساختاری پلورایی است و ماهیت عضلانی ندارد.

پاسخ: «آزادی حرکت ریشه و وریدها» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی رباط ریوی را بیان می‌کند. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «ثابت کردن کامل ریشه به مهره‌ها» نادرست است؛ ریشه باید با تنفس حرکت کند و تثبیت کامل عملکرد آن را مختل می‌کند. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است.

پاسخ: «دنده‌ای و دیافراگمی» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی بن‌بست پلورال را بیان می‌کند. ◦ «مدیاستینال و گردنی» نادرست است؛ پلورای گردنی در قله است و در بن‌بست تحتانی شرکت ندارد. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است.

پاسخ: «کوستودیافراگماتیک» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی بن‌بست پلورال را بیان می‌کند. ◦ «کوستومدیاستینال» نادرست است؛ بن‌بست کوستومدیاستینال قدامی‌تر و کم‌عمق‌تر است. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است.

پاسخ: «بن‌بست کوستودیافراگماتیک» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی بن‌بست پلورال را بیان می‌کند. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «فضای داخل پریکارد» نادرست است؛ پریکارد حفره جداگانه قلب است و با گسترش ریه پر نمی‌شود.

پاسخ: «وجود بریدگی قلبی» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی بن‌بست پلورال را بیان می‌کند. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «وجود لوب میانی چپ» نادرست است؛ ریه چپ لوب میانی مستقل ندارد و بزرگی بن‌بست به کنار رفتن ریه کنار قلب مربوط است. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است.

پاسخ: «دنده هشتم» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی حدود پلورا را بیان می‌کند. ◦ «دنده ششم» نادرست است؛ دنده ششم حد ریه در این خط است. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است.

پاسخ: «دنده دهم» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی حدود پلورا را بیان می‌کند. ◦ «دنده هشتم» نادرست است؛ دنده هشتم حد تحتانی ریه در این خط است. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است.

پاسخ: «دنده دوازدهم» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی حدود پلورا را بیان می‌کند. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «دنده دهم» نادرست است؛ دنده دهم حد ریه در خط اسکاپولار است.

پاسخ: «۸، ۱۰، ۱۲» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی حدود پلورا را بیان می‌کند. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «۶، ۸، ۱۰» نادرست است؛ ۶، ۸، ۱۰ قاعده حد تحتانی ریه است. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است.

پاسخ: «پلورا در خلف تا دنده دوازدهم می‌رسد» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی کاربرد جراحی پلورا را بیان می‌کند. ◦ «ریه در قدام تا دنده دوازدهم می‌رود» نادرست است؛ ریه در خط اسکاپولار تا دنده دهم است و خطر اصلی امتداد پایین‌تر پلوراست. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است.

پاسخ: «سمت چپ» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی کاربرد جراحی پلورا را بیان می‌کند. ◦ «سمت راست» نادرست است؛ کلیه چپ بالاتر و امتداد پلورای چپ پایین‌تر توصیف شده است. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است.

پاسخ: «قدام چپ» درست است؛ این گزینه ویژگی ساختاری یا عملکرد اختصاصی فضای برهنه پریکارد را بیان می‌کند. ◦ «یکسان بودن پلورای جداری و احشایی از نظر محل» نادرست است؛ احشایی روی ریه و جداری روی دیواره توراکس است. ◦ «پر بودن طبیعی حفره جنب از هوا» نادرست است؛ حفره طبیعی فضای بالقوه با لایه نازک مایع است. ◦ «خلف راست» نادرست است؛ بریدگی قلبی ریه چپ پلورا را در قدام کنار می‌زند.

پاسخ: پاسخ درست «دنده دوم تا دنده ششم» است؛ گستره عمودی پستان از دنده دوم تا ششم توصیف می‌شود. ◦ «دنده اول تا دنده پنجم» نادرست است؛ حد بالا و پایین را هر دو یک سطح بالاتر می‌برد. ◦ «دنده سوم تا دنده هفتم» نادرست است؛ هر دو حد را یک سطح پایین‌تر می‌برد. ◦ «دنده چهارم تا دنده هشتم» نادرست است؛ محدوده‌ای بسیار پایین‌تر از جایگاه معمول پستان است.

پاسخ: پاسخ درست «خط میدآگزیلاری» است؛ گستره افقی از کنار خارجی استرنوم تا خط میدآگزیلاری ادامه دارد. ◦ «خط پارااسترنال» نادرست است؛ این خط نزدیک استرنوم است و عرض پستان را کامل نشان نمی‌دهد. ◦ «خط میدکلاویکولار» نادرست است؛ این خط از بخش میانی پستان می‌گذرد و حد خارجی نیست. ◦ «خط اسکاپولار» نادرست است؛ این خط در پشت قفسه سینه قرار دارد و حد پستان محسوب نمی‌شود.

پاسخ: پاسخ درست «فضای بین‌دنده‌ای چهارم» است؛ نوک پستان به‌طور کلاسیک در فضای بین‌دنده‌ای چهارم قرار می‌گیرد. ◦ «فضای بین‌دنده‌ای دوم» نادرست است؛ بیش از حد فوقانی است و با سطح طبیعی نوک پستان تطابق ندارد. ◦ «فضای بین‌دنده‌ای ششم» نادرست است؛ پایین‌تر از سطح معمول و نزدیک حد تحتانی پستان است. ◦ «فضای بین‌دنده‌ای هشتم» نادرست است؛ خارج از محدوده معمول پستان در دیواره توراکس است.

پاسخ: پاسخ درست «در فاسیای سطحی و روی فاسیای عمقی» است؛ پستان در فاسیای سطحی ناحیه پکتورال و بر روی فاسیای عمقی قرار دارد. ◦ «زیر فاسیای عمقی و روی پلور» نادرست است؛ پستان وارد فضای زیر فاسیای عمقی یا مجاورت پلور نمی‌شود. ◦ «درون عضله پکتورالیس ماژور» نادرست است؛ بافت پستان داخل عضله قرار ندارد و بر سطح آن واقع است. ◦ «میان دو لایه عضله بین‌دنده‌ای» نادرست است؛ محل پستان میان عضلات بین‌دنده‌ای نیست.

پاسخ: پاسخ درست «پکتورالیس ماژور» است؛ بخش عمده بستر پستان روی فاسیای پکتورال و عضله پکتورالیس ماژور قرار دارد. ◦ «پکتورالیس مینور» نادرست است؛ پکتورالیس مینور عمقی‌تر است و تماس مستقیم گسترده با پستان ندارد. ◦ «سراتوس قدامی» نادرست است؛ سراتوس قدامی بیشتر بخش خارجی و تحتانی بستر را می‌سازد. ◦ «مایل خارجی شکم» نادرست است؛ مایل خارجی فقط در بخش‌های پایین‌تر مجاورت دارد.

پاسخ: پاسخ درست «پکتورالیس مینور» است؛ پکتورالیس مینور در عمق پکتورالیس ماژور واقع است. ◦ «سراتوس قدامی» نادرست است؛ سراتوس قدامی روی جدار جانبی قفسه سینه قرار دارد. ◦ «ساب‌کلاویوس» نادرست است؛ ساب‌کلاویوس زیر ترقوه است و عمق مستقیم پستان نیست. ◦ «مایل داخلی شکم» نادرست است؛ مایل داخلی در دیواره شکم قرار دارد.

پاسخ: پاسخ درست «۱۰ تا ۱۵ لوب» است؛ بافت غده‌ای پستان به‌طور کلی از حدود ۱۰ تا ۱۵ لوب تشکیل می‌شود. ◦ «۲ تا ۵ لوب» نادرست است؛ این تعداد کمتر از تقسیم‌بندی طبیعی پستان است. ◦ «۲۰ تا ۲۵ لوب» نادرست است؛ این تعداد بیش از مقدار ذکرشده در منبع است. ◦ «۳۰ تا ۴۰ لوب» نادرست است؛ چنین تعداد زیادی برای لوب‌های اصلی پستان مطرح نیست.

پاسخ: پاسخ درست «مجرای شیری، سینوس شیری و دهانه خروجی» است؛ برای هر لوب یک مسیر مجرایی شامل مجرای شیری، سینوس شیری و دهانه خروجی در نوک پستان وجود دارد. ◦ «مجرای صفراوی، سینوس وریدی و پاپیلا» نادرست است؛ این اجزا متعلق به کبد و شبکه وریدی‌اند. ◦ «مجرای لنفی، مخزن لنفی و منفذ پوستی» نادرست است؛ سیستم لنفی شیر را به سطح پوست منتقل نمی‌کند. ◦ «مجرای عرق، فولیکول مو و غده چربی» نادرست است؛ ساختارهای پوستی مسیر اصلی تخلیه شیر نیستند.

پاسخ: پاسخ درست «فقدان بافت چربی و افزایش ملانین» است؛ نوک پستان و آرئولا فاقد چربی‌اند و به علت افزایش ملانین تیره‌تر دیده می‌شوند. ◦ «افزایش بافت چربی و کاهش ملانین» نادرست است؛ جهت تغییرات چربی و رنگدانه را معکوس بیان می‌کند. ◦ «وجود غضروف و غدد مخاطی» نادرست است؛ غضروف و غدد مخاطی جزء ساختمان این ناحیه نیستند. ◦ «وجود فولیکول‌های موی فراوان» نادرست است؛ فولیکول موی فراوان ویژگی شاخص آرئولا نیست.

پاسخ: پاسخ درست «غدد عرق تغییرشکل‌یافته» است؛ غدد مونتگومری در آرئولا، غدد عرق تغییرشکل‌یافته‌اند. ◦ «غدد لنفاوی سطحی» نادرست است؛ این غدد بخشی از سیستم لنفاوی نیستند. ◦ «غدد بزاقی فرعی» نادرست است؛ منشأ و عملکرد بزاقی ندارند. ◦ «غدد پاراتیروئید نابجا» نادرست است؛ هیچ ارتباطی با پاراتیروئید ندارند.

پاسخ: پاسخ درست «عبور از فورامن لانگر» است؛ دم آگزیلاری پستان فاسیای عمقی را از فورامن لانگر سوراخ می‌کند. ◦ «عبور از فضای چهارضلعی» نادرست است؛ فضای چهارضلعی مسیر عصب آگزیلاری و شریان سیرکومفلکس است. ◦ «عبور از مثلث دلتوپکتورال» نادرست است؛ مثلث دلتوپکتورال محل عبور ورید سفالیک است. ◦ «عبور از کانال سرویکوآگزیلاری» نادرست است؛ کانال سرویکوآگزیلاری ارتباط کلی گردن و آگزیلاست، نه سوراخ اختصاصی دم پستان.

پاسخ: پاسخ درست «قسمت داخلی پستان» است؛ شاخه‌های سوراخ‌کننده شریان‌های بین‌دنده‌ای قدامی از سمت داخلی وارد پستان می‌شوند. ◦ «قسمت خارجی پستان» نادرست است؛ بخش خارجی بیشتر از شاخه‌های آگزیلاری خون می‌گیرد. ◦ «قسمت تحتانی پستان» نادرست است؛ بخش تحتانی می‌تواند از شاخه‌های بین‌دنده‌ای خلفی سهم بیشتری بگیرد. ◦ «قسمت آگزیلاری پستان» نادرست است؛ دم آگزیلاری عمدتاً با شاخه‌های آگزیلاری مرتبط است.

پاسخ: پاسخ درست «شریان توراسیک داخلی» است؛ شریان‌های بین‌دنده‌ای قدامی از شریان توراسیک داخلی منشأ می‌گیرند. ◦ «شریان توراسیک جانبی» نادرست است؛ توراسیک جانبی شاخه آگزیلاری و خون‌رسان بخش خارجی است. ◦ «شریان توراکوآکرومیال» نادرست است؛ توراکوآکرومیال سهمی در بخش فوقانی دارد ولی منشأ بین‌دنده‌ای قدامی نیست. ◦ «آئورت توراسیک» نادرست است؛ آئورت توراسیک منشأ شریان‌های بین‌دنده‌ای خلفی است.

پاسخ: پاسخ درست «کاهش استحکام رباط‌های کوپر» است؛ تحلیل و کاهش خاصیت فیبروزی رباط‌های کوپر موجب کاهش حمایت و افتادگی پستان می‌شود. ◦ «هیپرتروفی پکتورالیس مینور» نادرست است؛ هیپرتروفی عضله عمقی علت اصلی پتوز پستان نیست. ◦ «افزایش ضخامت فاسیای عمقی» نادرست است؛ ضخیم‌شدن فاسیا معمولاً افتادگی را توضیح نمی‌دهد. ◦ «انسداد مجاری شیری» نادرست است؛ انسداد مجرا با احتباس شیر مرتبط است، نه پتوز وابسته به سن.

پاسخ: پاسخ درست «مطبق سنگفرشی شاخی‌شده» است؛ پوست پستان مانند سایر پوست‌ها اپیتلیوم مطبق سنگفرشی شاخی‌شده دارد. ◦ «ساده مکعبی مژک‌دار» نادرست است؛ اپیتلیوم ساده مکعبی در مجاری کوچک دیده می‌شود، نه سطح پوست. ◦ «مطبق استوانه‌ای غیرشاخی» نادرست است؛ مطبق استوانه‌ای نوع غالب اپیدرم نیست. ◦ «انتقالی چندلایه» نادرست است؛ اپیتلیوم انتقالی اختصاصی دستگاه ادراری است.